اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
Anɔkwale, je lɛŋ shihilɛ he abɛbua lɛ tamɔ nu (nugbɔ) ni Wɔjɛɔ ŋwɛi shwieɔ shi lɛ pɛpɛɛpɛ, no sɛɛ lɛ shikpɔŋ nɔ tsei lɛ kwɛ̃ɔ babaoo (yɛ nakai nu lɛ hewɔ), ni adesai kɛ kooloi yeɔ ekomɛi. Kɛyashi shikpɔŋ lɛ baaye ehefɛo lɛ nɔ emuu ni awula lɛ, ni enuŋtsɔmɛi lɛ baasusu akɛ amɛbaaye nɔ diɛŋtsɛ (amɛbaakpa ŋmaa lɛ), Wɔtoigbalamɔ lɛ baa amɛnɔ gbɛkɛ loo shwane mli, no sɛɛ lɛ Wɔfeɔ lɛ (tso lɛ) tamɔ tso ni atswa lɛ tsofa, tamɔ nɔ ni edako nyɛ pɛŋ. Nakai ji bɔ ni Wɔtsɔɔ okadii (Wɔ hewalɛ) lɛ mli wɔhaa gbɔmɛi ni susuɔ nii ahe lɛ.
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
Ni ofee amɛ (adesai) je nɛɛ shihilɛ he abɛbua, tamɔ nu (nugbɔ) ni Wɔjɛɔ ŋwɛi shwieɔ shi lɛ, koni ekɛwo tsei ni yɔɔ shikpɔŋ lɛ nɔ lɛ ŋmɔshi nii, no sɛɛ lɛ (tsei lɛ) agbi beni kɔɔyɔɔ lɛ shwieɔ amɛ lɛ. Ni Allah ji Ofe yɛ nɔ fɛɛ nɔ nɔ.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Lemɔ akɛ, yɛ anɔkwale mli lɛ, je nɛɛ shihilɛ ji shwɛmɔi kɛ shwɛmɔi kɛkɛ, awulayeli kɛ henɔwomɔ ni yɔɔ nyɛteŋ kɛ akaŋshii kɛha ninamɔ kɛ seshi, tamɔ nugbɔ ni duɔ tsei ni haa okwaafoi lɛ naa kpɛɔ amɛhe, no sɛɛ lɛ (tsei lɛ) gbɛ́ɔ ni onaa amɛhe su ni ji ŋmɔŋ ni no sɛɛ lɛ amɛfiteɔ. Ni yɛ gbele sɛɛ shihilɛ mli (sɛɛ mli) lɛ, toigbalamɔ ni mli wa kɛ eshaifaa ni jɛ Allah kɛ E-suɔmɔ naa lɛ baaba. Ni je lɛŋ shihilɛ jeee nɔ ko nɔ ko fe apasa miishɛɛ.