وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).

Хәҡиҡәтте ялған менән ҡатыштырмағыҙ һәм хәҡиҡәтте белә тороп йәшермәгеҙ.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

Быға тиклем улар кафырҙар өҫтөнән еңеүҙе һораған булһалар, уларға Аллаһтан үҙҙәрендә булғандарҙы раҫлаған Китап (Ҡөрьән) килгәндән һуң, белгәндәре үҙҙәренә килгәс, улар уны инҡар иткәндәр. Тимәк, Аллаһтың ҡарғышы кәферҙәргә.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ

wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).

Һәм улар янына Аллаһ тарафынан үҙҙәрендә булғанды ​​раҫлаусы Пәйғәмбәр (Мөхәммәт) килгәндән һуң, үҙҙәренә китап (Тәүрат) бирелгәндәрҙең ҡайһы берҙәре, белмәгән кеүек, Аллаһтың китабын арҡаларына ырғыттылар.

وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Китап әһелдәренең күбеһе, үҙҙәрендәге көнсөллөк арҡаһында, үҙҙәренә хәҡиҡәт асыҡланғандан һуң, һеҙҙе иман килтергәндән һуң, яңынан иманһыҙ булып китеүегеҙҙе теләй. Шулай булғас, Аллаһ бойороғон биргәнсе, ғәфү итегеҙ һәм сабыр итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.

اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Әллә һеҙ (йәһүдтәр һәм христиандар) Ибраһим, Исмәғил, Исхаҡ, Яҡуп һәм уларҙың тоҡомдары йәһүд йәки христиан булған тип әйтәһегеҙме? Әйт: «Һин яҡшыраҡ беләһеңме, әллә Аллаһмы, Аллаһтан алған шаһитлығын йәшергән кешенән дә кем залимыраҡ?» Аллаһ һеҙ эшләгән эштәрегеҙҙән хәбәрһеҙ түгел.

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

Беҙ һинең (Мөхәммәттең) йыш ҡына күккә ҡарап торған йөҙөңдө күрәбеҙ, шуға күрә һине үҙеңә оҡшаған ҡиблаға борорбыҙ. Шуға күрә йөҙөгөҙҙө Ҙур мәсеткә йүнәлтегеҙ. Һәм ҡайҙа ғына булһаң да, йөҙөңдө шуға бор. Ысынлап та, үҙҙәренә Китап (Тәүрат һәм Инжил) бирелгән кешеләр (ҡибланы күсереү) Раббыларынан килгән хәҡиҡәт икәнен белә. Аллаһ уларҙың ҡылған эштәренән хәбәрһеҙ түгел.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).

Беҙ үҙҙәренә Китап (Тәүрат һәм Инжил) биргән кешеләр уны (Мөхәммәтте) үҙ балаларын белгән кеүек беләләр. Ысынлап та, уларҙың ҡайһы берҙәре, хәҡиҡәтте белһәләр ҙә, һис шикһеҙ йәшерәсәк.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).

Ысынлап та, Беҙ кешеләргә Китапта (Ҡөрьәндә) аңлатҡандан һуң, Беҙҙең мәғлүмәт һәм тура юл күрһәтеү рәүешендә индергән нәмәләребеҙҙе йәшергәндәр, Аллаһ тарафынан ҡәһәрләнгәндәр һәм һүгенеүселәр тарафынан (шулай уҡ) ҡәһәрләнгәндәр.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Ысынлап та, Аллаһ иңдергәнде, йәғни Китапты йәшереп, осһоҙ хаҡҡа һатҡандар, улар бары тик ҡорһаҡтарына йәһәннәм утын йота, һәм Аллаһ уларҙы Ҡиәмәт көнөндә сәләмләмәй, пакландырмай. Улар бик ауыр язаға дусар булыр.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ اَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā wal-‘ażāba bil-magfirah(ti), famā aṣbarahum ‘alan-nār(i).

Улар хатаны тура юл менән, ғазапты ғәфү итеү менән һатып ала. Тимәк, улар йәһәннәм утына ҡаршы торорға ни тиклем ҡыйыу!

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Ысынлап та, Аллаһ алдында дин – Ислам. Үҙҙәренә Китап бирелгәндәр, ғилем алғандан һуң ғына, араларында көнсөллөк арҡаһында айырылалар. Кем дә кем Аллаһтың аяттарын инҡар итһә, ысынлап та, Аллаһ хисаплауҙа бик тиҙ.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

Эй, китап әһелдәре! Ни өсөн һеҙ (хәҡиҡәтте) белһәгеҙ ҙә, Аллаһтың аяттарын ялғанға сығараһығыҙ?

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

Эй, китап әһелдәре! Ниңә һеҙ хәҡиҡәтте ялған менән бутайһығыҙ, белһәгеҙ ҙә, хәҡиҡәтте йәшерәһегеҙ?

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

Һәм китап әһелдәренең бер төркөмө (бер-береһенә): «Көндөң башында мөьминдәргә иңдерелгәнгә иман килтерегеҙ һәм аҙағында уны инҡар итегеҙ, улар (кәферлеккә) кире ҡайтһын өсөн», — тинеләр.

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Китап әһелдәренән шундай кеше бар, уға күп малды ышанып тапшырһаң, һис шикһеҙ, уны һиңә кире ҡайтарасаҡ. Әммә улар араһында бер динарҙы ышанып тапшырһаң, һин уны талап итеп тормаһаң, һиңә кире ҡайтармаҫтар ҙа бар. Сөнки улар: «Уҡымағандар өсөн беҙҙә ғәйеп юҡ», — тиҙәр. Улар белһәләр ҙә, Аллаһҡа ҡарата ялған һөйләйҙәр.

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Һәм, әлбиттә, улар араһында телдәре менән Китапты боҙоусы төркөм бар, юғиһә һеҙ уны китаптан тип уйларһығыҙ, ә ул китаптан булмаһа ла, улар: «Был Алланан», — тиҙәр. Улар Аллаһҡа ҡарата ялған һөйләйҙәр, үҙҙәре белһәләр ҙә.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, китап әһелдәре, ни өсөн һеҙ иман килтергәндәрҙе Аллаһ юлынан ҡамасаулайһығыҙ, һеҙ уның (Аллаһ юлының) кәкре булыуын теләйһегеҙ, үҙегеҙ күҙәтеп торһағыҙ ҙа?» Аллаһ һеҙ эшләгән эштәрегеҙҙән хәбәрһеҙ түгел.

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

Һәм (иҫегеҙҙә тотоғоҙ): Аллаһ үҙҙәренә Китап бирелгән кешеләрҙән (йәғни): «Һеҙ уны (Китаптың йөкмәткеһен) кешеләргә дөрөҫ аңлатырға тейешһегеҙ һәм уны йәшермәгеҙ», - тип вәғәҙә алғас, улар (вәғәҙәне) арҡаларына ташланылар ҙа арзан хаҡҡа һаттылар. Тимәк, был улар эшләгән иң насар операция.

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(Йәғни) йәһүдтәр араһында, улар һүҙҙәрҙе үҙ урынынан алмаштыра. Һәм улар: «Ишеттек, әммә буйһонмайбыҙ», – тинеләр. Һәм (улар ҙа): «Тыңлағыҙ», тигәндәр, шул уҡ ваҡытта (һин Мөхәммәт ысынында) бер нәмә лә ишетмәнең. Һәм (әйтәләр), “Рәйнә” телен бороп, динде тәнҡитләй. Әгәр ҙә улар: «Беҙ ишетәбеҙ һәм буйһонабыҙ, тыңлайбыҙ һәм беҙгә иғтибар итәбеҙ», - тиһәләр, был улар өсөн хәйерлерәк һәм дөрөҫөрәк булыр ине, әммә Аллаһ уларҙы ҡәһәрләне, сөнки улар иманһыҙлыҡ күрһәтте. Улар бик аҙҙарҙан башҡа иман килтермәйҙәр.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

Китаптың (Тәүраттың) бер өлөшө бирелгән кешеләргә иғтибар итмәнегеҙме? Улар джибт һәм тағутҡа иман килтерҙеләр, кәферҙәргә (Мәккә мөшриктәренә) үҙҙәренең юлдарында мөьминдәргә ҡарағанда дөрөҫөрәк булыуын әйттеләр.

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(Әммә) килешеүен боҙғандары өсөн, Беҙ уларҙы ләғнәтләнек һәм күңелдәрен ҡаты иттек. Улар (Аллаһ) һүҙен урынынан алмаштыра торғайнылар, үҙҙәренә иҫкәртелгән ҡайһы бер хәбәрҙәрҙе (аңлы рәүештә) оноттолар. Һин (йә Мөхәммәт) уларҙан хыянат күрерһең, улар араһынан (хыянат итмәгән) аҙ ғына төркөмдән башҡа, шуға күрә уларҙы ғәфү ит һәм үҙҙәрен ҡалдыр. Ысынлап та, Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

Эй, китап әһелдәре! Ысынлап та, һеҙгә йәшергән Китаптың күп өлөшөн һәм тотолмай ҡалдырған күп өлөшөн һеҙгә аңлатып, Рәсүлебеҙ килде. Ысынлап та, һеҙгә Аллаһ тарафынан нур һәм асыҡ китап килде.

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Эй, Рәсүл (Мөхәммәт)! Улар иманһыҙлыҡта ярышҡан өсөн ҡайғырмағыҙ. Атап әйткәндә, йөрәктәре әле ышанмаһа ла, ауыҙҙары менән: «Беҙ иман килтерҙек», — тип әйткәндәр (ике йөҙлөләр), шулай уҡ ысынлап та (яңылыҡтар) ялғанды ​​ишетергә яратҡан һәм һеҙгә бер ҡасан да килмәгән башҡа кешеләрҙең (һүҙҙәрен) ысынлап та ишетергә яратҡан йәһүдтәр. Улар һүҙҙәрҙе (Тәүратты) ысын мәғәнәһенән үҙгәрткәндәр. Улар: «Әгәр һеҙгә был нәмә бирелһә (үҙгәртелгән), ҡабул итегеҙ, әгәр һеҙгә был булмаған нәмә бирелһә, һаҡ булығыҙ», — тинеләр. Кемде Аллаһ аҙашырға рөхсәт итергә теләһә, һеҙ Аллаһтан бер нәмәнән дә (уға ярҙам итеүҙән) әҙ генә лә баш тарта алмаҫһығыҙ. Улар – Аллаһы Тәғәләнең күңелдәрен таҙартырға теләмәгән кешеләр. Был донъяла улар кәмһетеләсәк һәм теге донъяла ҙур язаға дусар буласаҡ.

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

Үҙҙәрендә Аллаһ ҡануны булған Тәүрат булһа ла, һине нисек үҙҙәренә хөкөм итеп ҡуйырҙар, шунан һуң улар һинең ҡарарыңдан йөҙ сөйөрҙәр? Ысынлап та, улар иман килтергән кешеләр түгел.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

Улар: «Аллаһ кешеләргә бер нәмә лә индермәне», — тигәндә, Аллаһты тейешле кимәлдә тәсбихләмәйҙәр. Әйт: «Муса кешеләргә яҡтылыҡ һәм тура юл күрһәтеүсе итеп килтергән Китапты (Тәүратты) кем индерҙе? «Уны иңдергән Аллаһ», - тип әйт, шунан һуң (был хәлдән һуң) улар үҙҙәренең аҙашыуында уйнаһындар.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

Һиңә Китапты (Ҡөрьәнде) ентекләп индергән Аллаһ булғанда, мин Аллаһтан башҡа хөкөмдө эҙләйемме? Китап биргән кешеләр уның Раббыңдан хәҡиҡәт менән индерелгәнен яҡшы белә. Шуға шикләнеүселәрҙән булмағыҙ.

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

Шулай итеп, улар араһындағы залимдар (ул һүҙҙәрҙе) үҙҙәренә әйтелмәгән һүҙҙәр менән алмаштырҙы, шуға күрә Беҙ уларға ғәҙелһеҙлектәре арҡаһында Күктән яза бирҙек.

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Тимәк, уларҙан һуң Тәүратты мираҫ итеп алған, был түбән донъяның мөлкәтен үҙләштергән (яуыз) быуын килгән. Шунан улар: «Беҙ ярлыҡарбыҙ», — тинеләр. Ә киләсәктә, әгәр ҙә уларға ла шул тиклем донъяуи байлыҡ килһә, улар ҙа уны мотлаҡ аласаҡ. Улар Китапта (Тәүратта) килешеү менән бәйле түгелме, улар унда яҙылғандарҙы өйрәнһәләр ҙә, Аллаһ тураһында дөрөҫлөктән башҡа бер нәмә лә әйтмәйәсәктәр? Тәҡүәлеләр өсөн теге донъя ере хәйерлерәк. Шунан аңламайһыңмы?

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ

wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).

Һәм ҡоштарҙы тикшереп: «Ниңә мин Худ худты күрмәйем, ул юҡтар араһындамы?