هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).
ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་འཛམ་གླིང་ཐོག་གི་དངོས་པོ་ཚང་མ་ཁོང་གིས་(ཨ་ལཱ་)བསྐྲུན་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ལྷ་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་གིས་དེ་དག་ལྷ་ཡུལ་བདུན་དུ་བསྒྱུར་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་མཁན་ཡིན།
وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ལ་བྱ་བ་ཡག་པོ་ཡོད་མེད་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་ཆེད་དུ་དུས་རབས་དྲུག་ནང་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་ཆུའི་སྟེང་དུ་ཁོང་གི་བཞུགས་ཁྲི་བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་(མེ་ཀའི་མི་དམངས་ལ)"ཁྱེད་རང་ཤི་རྗེས་གསོན་པོར་ལངས་རྒྱུ་ཡིན་"ཞེས་བཤད་ན།
اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ
allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).
ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལྟར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཀ་བ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ཡར་འཐེན་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཁྲི་སྟེང་ལ་བཞུགས་ཡོད། ཁོང་གིས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དབང་དུ་བསྡུས། རེ་རེ་བཞིན་སྔོན་ནས་གཏན་འཁེལ་བྱས་པའི་དུས་ཚོད་ལྟར་འཁོར་རྒྱུག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁྱེད་རང་གིས་ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་མཇལ་བར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཁོང་གིས་(ཁོང་གི་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་བྱ་བ་)བཀོད་སྒྲིག་བྱས་པ་དང་།
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ
wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).
གལ་ཏེ་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ལྷ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་གཅིག་ཕྱེ་ན།
وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ
wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).
ང་ཚོས་དེ་ལ་དམོད་པ་ཕོག་པའི་(དཀའ་ངལ་)གདོན་འདྲེ་ཚང་མ་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوٰتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ وَلٰكِنْ لَّا تَفْقَهُوْنَ تَسْبِيْحَهُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا
tusabbiḥu lahus-samāwātus-sab‘u wal-arḍu wa man fīhinn(a), wa im min syai'in illā yusabbiḥu biḥamdihī wa lākil lā tafqahūna tasbīḥahum, innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).
ལྷ་ཡུལ་བདུན་དང་ས་གཞི་དང་དེའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཚང་མས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་བསྟོད་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ལ་བསྟོད་པ་བྱས་ནས་གཟི་བརྗིད་བྱེད་པ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མེད། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོའི་ཏ་སི་བྷི་ཧ་ཧ་གོ་གི་མེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་བྱམས་བརྩེ་ཆེ་ཤོས་དང་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་ཞིག་རེད།
اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ
awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).
དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་རྗེས་ང་ཚོས་དེ་གཉིས་དབྱེ་འབྱེད་བྱས་པ་ཤེས་ཀྱི་མེད་དམ། ང་ཚོས་སྲོག་ལྡན་ཚང་མ་ཆུ་ལས་བསྐྲུན་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
ཁྱེད་རང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧྥ་ཡིས་ཁོང་གི་བཀའ་ལྟར་ས་གཞིའི་སྟེང་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དང་མཚོ་ཐོག་བསྐྱོད་པའི་གྲུ་གཟིངས་རྣམས་ཁྱེད་ཚོ་(མི་)ལ་མངའ་འོག་ཏུ་བཞག་ཡོད་པ་དོ་སྣང་མ་བྱས་སམ། དེ་ནས་ཁོང་གིས་(དངོས་པོ་)ལྷ་ཡུལ་ས་ལ་ལྷུང་བར་བཀག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ། ཁོང་གི་ཆོག་མཆན་མ་ཐོབ་པར་། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་མི་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་དང་།
وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاۤىِٕقَۖ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غٰفِلِيْنَ
wa laqad khalaqnā fauqakum sab‘a ṭarā'iq(a), wa mā kunnā ‘anil-khalqi gāfilīn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལྷ་ཡུལ་བདུན་བསྐྲུན་ཡོད།
قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ
qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
ནམ་མཁའ་བདུན་གྱི་བདག་པོ་དང་བཞུགས་ཁྲི་ཆེན་པོའི་བདག་པོ་སུ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས།
اَلَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۚ اَلرَّحْمٰنُ فَسْـَٔلْ بِهٖ خَبِيْرًا
allażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ar-raḥmānu fas'al bihī khabīrā(n).
དེ་ནས་ཁོང་ནི་དུས་རབས་དྲུག་ནང་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་བསྐྲུན་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁྲི་སྟེང་ལ་བཞུགས་ཡོད། (ཁོང་ནི་) སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལྟར་ཁོང་གིས་ལྷ་ཡུལ་དེ་ཚོ་ཀ་བ་མེད་པར་བསྐྲུན་པ་དང་། འཛམ་གླིང་ཐོག་འཚོ་སྡོད་བྱེད་པའི་འགུལ་སྐྱོད་ཀྱི་སྲོག་ཆགས་རིགས་ཚང་མ་འཕེལ་རྒྱས་གཏོང་བར་བྱེད། ང་ཚོས་ནམ་མཁའ་ནས་ཆར་ཆུ་བཏང་བ་དང་། དེ་ནས་ང་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་རྩི་ཤིང་ཡག་པོ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་པར་བྱས།
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).
ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་དུས་རབས་དྲུག་ནང་བསྐྲུན་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཨར་ཤ་སྟེང་ལ་བཞུགས་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཁོང་མ་གཏོགས་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན་དང་སྨོན་ལམ་འདེབས་མཁན་གཞན་མེད། དེ་ནས་ཁྱེད་རང་ཚོས་དོ་སྣང་བྱེད་ཀྱི་མེད་དམ།
اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ
innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).
ང་ཚོས་འཛམ་གླིང་གི་ལྷ་ཡུལ་ལ་སྐར་མའི་རྒྱན་བཀོད་བྱས་ཡོད།
اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ
allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ས་གཞི་དེ་འཚོ་གནས་བྱེད་ས་དང་ནམ་མཁའ་དེ་ཁྱིམ་ཐོག་ཏུ་བཟོས་ནས་ཁྱེད་ལ་བཟོས་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་མཐོང་སྣང་མཛེས་བཟོ་བྱས་ཏེ་ཁྱེད་ལ་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་གནང་མཁན་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་བདག་པོ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།
ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ
Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ནམ་མཁའ་ལ་ཕེབས་ནས་(ནམ་མཁའ་)ད་དུང་དུ་བ་འཐུལ་བཞིན་ཡོད། གཉིས་ཀས་ལན་དུ་ “ང་ཚོ་ཁ་ཉན་ནས་ཡོང་བ་ཡིན།”
فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ
fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་དུས་སྐབས་གཉིས་སུ་ལྷ་ཡུལ་བདུན་བསྐྲུན་པ་དང་ལྷ་ཡུལ་རེ་རེའི་ནང་དུ་རང་རང་གི་ལས་དོན་རྣམས་མངོན་པར་མཛད་ཡོད། དེ་ནས་ནམ་མཁའ་དེ་(འཛམ་གླིང་ལ་ཉེ་བ)ང་ཚོས་སྐར་མས་མཛེས་རྒྱན་བརྒྱབ་པ་དང་། (ང་ཚོས་དེ་བསྐྲུན་པ་)རྒྱུན་སྐྱོང་བྱེད་པར་ཡིན། དེ་ལྟ་བུ་ནི་(ཨཱལ་ལཱ་)སྟོབས་ལྡན་དང་ཐམས་ཅད་ཤེས་མཁན་གྱི་བཀའ་རྒྱ་ཡིན།
اَفَلَمْ يَنْظُرُوْٓا اِلَى السَّمَاۤءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنٰهَا وَزَيَّنّٰهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوْجٍ
afalam yanẓurū ilas-samā'i fauqahum kaifa banaināhā wa zayyanāhā wa mā lahā min furūj(in).
དེ་བས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་གི་གནམ་ལ་ལྟ་གི་མེད་དམ། ང་ཚོས་དེ་གང་འདྲ་བྱས་ནས་བཟོས་ནས་མཛེས་རྒྱན་བརྒྱབ་པ་དང་དེ་ལ་སེར་ཁ་ཕྲན་བུ་ཡང་མེད་པ་རེད་དམ།
وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍۖ وَّمَا مَسَّنَا مِنْ لُّغُوْبٍ
wa laqad khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyām(in), wa mā massanā mil lugūb(in).
ང་ཚོས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་དུས་རབས་དྲུག་ནང་བསྐྲུན་པ་དང་།
وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ
was-samā'i żātil-ḥubuk(i).
ལམ་ཡོད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་བྱིན།
وَالسَّمَاۤءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيْزَانَۙ
was-samā'a rafa‘ahā wa waḍa‘al-mīzān(a).
ཁོང་གིས་ལྷ་ཡུལ་འཕྱར་ནས་དོ་མཉམ་བསྐྲུན་ཡོད།
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاۤءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيْهَاۗ وَهُوَ مَعَكُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌۗ
huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ya‘lamu mā yaliju fil-arḍi wa mā yakhruju minhā wa mā yanzilu minas-samā'i wa mā ya‘ruju fīhā, wa huwa ma‘akum aina mā kuntum, wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
དུས་རབས་དྲུག་ནང་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཡིན། དེ་ནས་ཁོང་ཁྲི་སྟེང་དུ་བཞུགས་ཡོད། ཁོང་གིས་ས་གཞིའི་ནང་དུ་གང་འཛུལ་བ་དང་དེ་ནས་གང་ཐོན་པ་དང་ནམ་མཁའ་ནས་གང་མར་འབབ་པ་དང་དེར་གང་ཡར་འགྲོ་བ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། ཁྱེད་རང་གང་དུ་ཡོད་རུང་ཁོང་ཁྱེད་རང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མཐོང་མཁན་ཡིན།
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ وَّمِنَ الْاَرْضِ مِثْلَهُنَّۗ يَتَنَزَّلُ الْاَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ەۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا ࣖ
allāhul-lażī khalaqa sab‘a samāwātiw wa minal-arḍi miṡlahunn(a), yatanazzalul-amru bainahunna lita‘lamū annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un), wa annallāha qad aḥāṭa bikulli syai'in ‘ilmā(n).
ལྷ་ཡུལ་བདུན་དང་འཛམ་གླིང་བསྐྲུན་མཁན་གྱི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་རེད། ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་བཀའ་བཀོད་དེ་ཁོ་ལ་འཇུག་པ་དེས་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དངོས་པོ་ཚང་མའི་ཐོག་ལ་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་ཡིན་པ་དང་།
الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۗ مَا تَرٰى فِيْ خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰوُتٍۗ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُوْرٍ
allażī khalaqa sab‘a samāwātin ṭibāqā(n), mā tarā fī khalqir-raḥmāni min tafāwut(in), farji‘il-baṣara hal tarā min fuṭūr(in).
གང་གིས་ལྷ་ཡུལ་བདུན་བང་རིམ་དུ་བསྐྲུན་མཁན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དཀོན་མཆོག་གི་བསྐྲུན་པའི་ནང་དུ་དོ་མཉམ་མེད་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མཐོང་མི་ཐུབ། དེར་བརྟེན་ཡང་བསྐྱར་ལྟོས་དང་། ཁྱེད་ཀྱིས་ནོར་འཁྲུལ་གང་ཡང་མཐོང་ངམ།
اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۙ
alam tara kaifa khalaqallāhu sab‘a samāwātin ṭibāqā(n).
ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ལྷ་ཡུལ་བདུན་བང་རིམ་དུ་བསྐྲུན་པ་མ་མཐོང་ངམ།
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ
wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བརྟན་པོ་བདུན་བསྐྲུན་ཡོད།
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ
rafa‘a samkahā fa sawwāhā.
ཁོང་གིས་ཁང་བརྩེགས་མཐོ་རུ་བཏང་ནས་དེ་ཡང་དག་པར་མཛད།
وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْبُرُوْجِۙ
was-samā'i żātil-burūj(i).
སྐར་ཚོམ་ཚོགས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་དྲིས།
وَالسَّمَاۤءِ وَمَا بَنٰىهَاۖ
was-samā'i wa mā banāhā.
ལྷ་ཡུལ་དང་དེའི་(ངོ་མཚར་བའི་)ཆགས་ཚུལ་གྱིས།