يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).
Wek kɔc ke Yithriɛl! Ku takkë käpath cï ɣɛn ke gäm yïïn. Ku thöl kë ca thɔn tënë ɣɛɛn, ɣɛn bï kë ca thɔn tënë yïïn thöl, ku riɔ̈ɔ̈c ɣɛn ë rot.
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).
Wek kɔc ke Yithriɛl! Tak ë dhëëŋdiɛ̈ cï ɣɛn gäm yïn, ku ɣɛn acï yïn nhiaar awär kɔc kɔ̈k pinynhom (në ye thaa kënë).
وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ
wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï ɣok we kony tënë (Pharao ku) kɔc ke Parao. Ku ëcïk yï nɔ̈k apɛi. Ku nɔ̈kkë mïthku, ku pɛ̈lkë mïthku. Ku në ye mɛn ee thëm dït apɛi tënë Bɛ̈nydu.
وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï ɣok wɛ̈ɛ̈r tek yic tënë we, agoku we kony ku ɣok aa (Pharaoh ku) kɔc ke Pharaoh kuanycök, ke we ŋoot ke yï daai.
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).
Ku ɣok aacï we päl awuɔ̈c ë tɛ̈ɛ̈n, rin bï yïn ya leec.
وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u), ɣɔn cï ɣok Musa gäm athör ku Furqan, ago yïn ya gël.
ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
Ku, ɣok aacï yïn jat nhial wën cï yïn thou, rin bï yïn ya leec.
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Ku ɣok aacï yïn gël në amaar, ku ɣok aacï man ku salwa tuɔɔc piny tënë yïn. Cam këpath (mïïth) tënë mïïth cï ɣok ke gäm yïn. Ku keek aa këc ɣo luɔ̈i awuɔ̈c, ku keek aacï röt luɔ̈i awuɔ̈c.
وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï ɣok ye lueel, "Lɔ piny kënë yic (Baitulmaqdis), ku camkë käpath (mïïth juëc) tɔ̈ thïn cït tɛ̈ wïc wek ye thïn. Ku lɔkë ɣöt thok ke yï rɔ̈m piny, ku luelkë, "Luɔk ɣook (në awɛ̈ɛ̈ckuɔ yiic)," ë yic, ɣok abï awuɔ̈cdun päl piny. Ku ɣok abï kɔc cï käpath looi juak yiic."
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) wën cï Mothe pïu thiëëc tënë kɔcke, ɣok aacï lueel, "Tɔ̈ɔ̈u ë kuur ë thönku!" Ku ëcï pïu kathiäär ku rou bɛ̈n bei thïn. Kuat kuat ëbɛ̈n aŋic tëden ye kek dek thïn. Cäm ku dek në mïïth ke Nhialic (cï gäm), ku duɔ̈në kärac looi pinynhom në riääk.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï yïn lueel, “O Mothe! Ɣok acïï lëu buk guum (cam) ë mïïth tök, ku thiëc Bɛ̈nydu bï ɣok gäm kë ye cil pinynhom: thäät, thäät, thäät, thäät, ku thäät.” Acï (Mothe) lueel, “Ye kërac thiëëc ba këpath waar, lɔɔr gɛɛth yiic, ku yïn abï kë wïc yök.” Ku keek aacï gup riääk ku ŋɔ̈ɔ̈ŋ, ku keek aacï (ku jɔl) gɔ̈th yök tënë Allah. Yen (acï rot looi) rin cï kek kä ye Nhialic nyuɔɔth jäi ku nɔkkë kɔc nebi ke cïn yic. Ku kën acï rot looi rin cï kek lööŋ kuec ku cïk lööŋ dhoŋkɔ̈ɔ̈th.
ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
Ku ë tɛ̈ɛ̈n wën cï wek röt wel. Ku na cie nhiɛ̈ɛ̈r de Allah ku nhiɛ̈ɛ̈rde tënë yïïn, ke yïn abï ya raan töŋ de kɔc cï määr.
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).
Wek kɔc ke Yithriɛl! Tääu ë yïnhom ë dhëëŋdiɛ̈ cï ɣɛn gäm yïn ku ɣɛn cï yïn nhiaar tënë kɔc kɔ̈k ëbɛ̈n tɔ̈ pinynhom (në ye thaa kënë).
اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا
am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).
Ku yekë raan (Muhammed) nhiaar rin cï Nhialic ye gäm yeen? Ee yic, ɣok aacï athör ku ŋïc gäm kɔc ke paanden Abraɣam, ku ɣok aacï bäänydït (riɛl) gäm keek.
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(Kɔc ke) Kɔc ke athör aa thiëc yïn (Muhammad) ba athör tuɔɔc piny nhial tënë keek. Ee yic, keek aacï Mothith thiëëc këdïït dït apɛi. Gokë lueel, “Nyuɔɔthkë ɣook Allah në yic.” Ku ëcïk nɔ̈k në pïu yiic rin ë tɔŋden. Ku doorkë mɛnh thɔ̈k, wën cï kek kä ye nyuɔɔth tïŋ, ku na yïn ya, ke ɣok aacï ke päl awuɔ̈c, ku ɣok aacï Mothe gäm riɛl ë yic.
۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
Ku ë yic, Allah acï lööŋ nyaai tënë mïth ke Yithrael ku ɣok aacï bäny kathiäär ku rou kuany në ke yiic. Ku lueel Nhialic an, “Ɣɛn atɔ̈ ke yïn.” Ee yic, na loi yïn röök ku gɛ̈m zakat ku gam kɔc cï tuɔɔc ku kony keek ku gɛ̈m Allah wëu path, ke ɣɛn abï kä cï röt wuɔ̈ɔ̈c ke yïïn cuɔth wei, ku ɣɛn abï yïïn gam në Paradise tɔ̈ piiny ë wɛ̈ɛ̈r ë pïu. Ku raan cï gam kamkun ë tɛ̈ɛ̈n, ka cï dhöl lajik puɔ̈l."
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
O Kɔc ke Buŋ! Ee yic, Raan cï lɔc ku dɔc acï bɛ̈n tënë yïïn, ku lueel käjuëc ë athör cï yïn ke thiaan, ku käjuëc cï yïn ke rɛɛc. Ee yic, acï bɛ̈n tënë yïïn ɣɛɛr tënë Nhialic, ku athör ë yic.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) wën cï Mothe lueel tënë kɔcke, "O kɔckiɛ̈! Taŋkë nhiɛ̈ɛ̈r de Nhialic tënë we ɣɔn cï yen kɔc ë nebi tääu në we yiic, ku looi we kɔc ë nhomlääu, ku gɛ̈m we kë këc kaŋ gäm raan dɛ̈t në kɔc kɔ̈k yiic."
وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ
wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).
Ku keek aacï tak lɔn cïn yen kërac bï rot looi (tënë keek në nɔ̈k de kɔc ë nebi), këya, acïk bɛ̈n ya cɔɔr ku cïn kë cïk yök, ku ëcï Allah gam bïk röt dhuɔ̈k ciëën, ku kɔc juëc ke keek acïk bɛ̈n cɔɔr ku cïk piŋ. Ku Allah ee këriëëc ëbën tïŋ në kä yekë ke looi.
قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).
Acï (Moses) lueel, "Lëu ba bäny dɛ̈t wïc tënë yïïn ke cie Allah, ke cï yïïn nhiaar awär kɔc kedhiɛ (në ye thaa kënë yic)?"
وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
Ku (tɔ̈ɔ̈ukë, O mïth ke Yithrael) ɣɔn cï ɣok we kony tënë (Pharaoh) ku kɔcke, cï we tääu në tɔŋ dït yic, acïk mïthkuɔ nɔ̈k ku pɛ̈lkë pïïr de mïthkuɔ. Ku në ye mɛn ee thëm dït apɛi tënë Bɛ̈nydu.
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Ku ɣok aacï keek tek yiic në kuat kathiäär ku rou, ku kuat tök ë keek ee dït apɛi, ku ɣok aacï Mothe nyuɔɔth wën cï kɔcke pïu thiëëc, "Tɔ̈ɔ̈u kuur në thönku!" Ku ëcï pïu thiäär ku rou bɛ̈n bei në ye (ajer kënë yic). Kuat ë kuat ëbɛ̈n aŋic tëden ye kek dek thïn. Ku ɣok aacï keek gël në amaar ku ɣok aacï keek tuɔɔc mann ku salwa. (Acuk lueel), "Camkë apath në mïïth cï ɣok ke gäm yïïn." Ku keek aa këc ɣo rac, ku keek aa kɔc ye röt rac akölriëëc.
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u), ɣɔn cï lueel tënë keek (Mïth ke Yithrael), "Thiɛ̈ŋkë piny kënë (Baitulmaqdis) ku camkë (kä cï bɛ̈n bei thïn) të wïc wek ye thïn." Ku lueel, "Luɔk ɣook tënë adumuɔ̈ɔ̈mkuɔ ku lɔ ɣöt thok ke yï rɔ̈m piny, ku ɣok abï awuɔ̈cku päl." Ku ë tɛ̈ɛ̈n ɣok abï (riööp) juak tënë kɔc ye käpath looi.
وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مُبَوَّاَ صِدْقٍ وَّرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۚفَمَا اخْتَلَفُوْا حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa laqad bawwa'nā banī isrā'īla mubawwa'a ṣidqiw wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāt(i), famākhtalafū ḥattā jā'ahumul-‘ilm(u), inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
Ku ë yic, ɣok aacï mïth ke Yithrael tääu të puɔth ku ɣok aacï keek gäm käk path. Ku keek aacïï teer, ee wën cï ŋïc bɛ̈n tënë ke (cït kë cï lueel Torah yic). Ee yic, Bɛ̈nydu abï luk looi në kɛmken në kööl de thök de pinynhom në kë cïk teer.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) wën cï Mothe lueel tënë kɔcke, "Tɔ̈ɔ̈ukë nhiɛ̈ɛ̈r de Nhialic tënë we ɣɔn cï yen we kony tënë kɔc ke Pharaoh; acïk we tääu në tɔŋ rac yic, ku nɔ̈kkë mïthkun, ku pɛ̈lkë nyïïrkun; në kë yen thëm dït apɛi tënë Bɛ̈nydun."
وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا
wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).
Ku ɣok aacï lööŋ tääu në mïth ke Yithrael yiic në athör yic, "Yïn abï kärac looi pinynhom në door yiic kaarou ku yïn abï rot leec në gɛ̈idït."
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى
yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.
Wek kɔc ke Yithriɛl! Ee yic, ɣok aacï yïn kony tënë kɔc atɛ̈ɛ̈rku, ku ɣok aacï män looi kek yïn (bïk röök) në baŋ ciɛɛm de kuur (kuur de Sinai) ku ɣok aacï mann ku salwa tuɔɔc piny tënë yïn.
كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى
kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.
Cam käpath cï ɣok ke gäm yïn, ku duɔ̈në thök ë thök thöl, ku ë yen bï gɔ̈thdiɛ̈ lööny wei. Ku raan cï gɔ̈thdiɛ̈ dɔm, ke ë yic, abï thou.
فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ
fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).
Ku jɔlkë röt tek në käken (ke nhialic) yiic në akuut juëc yiic. Akutnhïïm kedhiɛ (aye röt yök) ke nɔŋ kë tɔ̈ ke keek.
كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).
ku këya, ku ɣok aacï käŋ ëbɛ̈n gäm mïth ke Yithrael.
وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ
wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).
Ku ɣok abï dhëëŋ gäm kɔc cï yɔŋ pinynhom (Ijip), ku ɣok abï ke looi bïk ya bäny ku buk ke looi bïk ya kɔc bï käŋ lööm (pinynhom).
وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ
wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).
ku ɣok aacï tɔ̈cden tääu piny ku ɣok aacï Parao ku Haman ku apuruukke nyuɔɔth kë cïk riɔ̈ɔ̈c tënë keek akölriëëc.
كَمْ تَرَكُوْا مِنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ
kam tarakū min jannātiw wa ‘uyūn(in).
Ye domic ku pïu juëc cïk puɔ̈l,
وَّزُرُوْعٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍۙ
wa zurū‘iw wa maqāmin karīm(in).
ku jɔl ya dom path ku ɣän ke rëër,
وَّنَعْمَةٍ كَانُوْا فِيْهَا فٰكِهِيْنَۙ
wa na‘matin kānū fīhā fākihīn(a).
ku käpath lëu bïk yök thïn,
كَذٰلِكَ ۗوَاَوْرَثْنٰهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَۚ
każālik(a), wa auraṡnāhā qauman ākharīn(a).
ku këya, ku ɣok aacï (kedhie) gäm kɔc kɔ̈k.
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۙ
wa laqad najjainā banī isrā'īla minal-‘ażābil-muhīn(i).
Ku ë yic, ɣok aacï mïth ke Yithrael kony në tɔŋ rɛɛc yic,
مِنْ فِرْعَوْنَ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِيْنَ
min fir‘aun(a), innahū kāna ‘āliyam minal-musrifīn(a).
tënë (tɔŋ de) Parao, ee yic, yen ee raan ë gɛ̈i, agut cï kɔc cï löŋ dhoŋkɔ̈ɔ̈th.
وَلَقَدِ اخْتَرْنٰهُمْ عَلٰى عِلْمٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa laqadikhtarnāhum ‘alā ‘ilmin ‘alal-‘ālamīn(a).
Ku ë yic, ɣok aacï keek kuany (Mïth ke Yithrael) ke ŋic (Wɔ) nhial në bɛ̈i yiic kedhie (në ye thaa kënë).
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).
Ku ë yic, tënë mïth ke Yithrael ɣok aacï athör (Torah) gäm, riɛl ku thööŋ, ɣok aacï keek gäm käpath ku ɣok aacï keek nhiaar awär kɔc kɔ̈k (në ye thaa kënë).
وَاٰتَيْنٰهُمْ بَيِّنٰتٍ مِّنَ الْاَمْرِۚ فَمَا اخْتَلَفُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa ātaināhum bayyinātim minal-amr(i), fa makhtalafū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
Ku ɣok aacï keek gäm wël ë lëk ë yic në kë de (kä ke nhialic); ku keek aacie wuɔ̈ɔ̈c të cï ŋïc bɛ̈n tënë keek, rin ë nhiɛ̈ɛ̈r (tɔ̈u) në kɛmken. Ee yic, Bɛ̈nydu abï keek gäm luk në kööl de pïïr yic në kë cïk ya tɛɛr yic akölriëëc.