وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
او لمونځ ادا کړئ، زکات ورکړئ او له هغو کسانو سره رکوع وکړئ چې رکوع کوي.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
او (یاد کړئ) کله چې موږ له بني اسرائیلو څخه ژمنه واخیسته چې "له الله پرته د بل چا عبادت مه کوئ، او له مور او پلار، خپلوانو، یتیمانو او مسکینانو سره ښه چلند وکړئ. او له خلکو سره ښې خبرې وکړئ، لمونځ وکړئ او زکات ورکړئ." خو بیا تاسو (له هغه څه څخه) مخ واړوه چې ستاسو له یوې کوچنۍ برخې پرته وو، او تاسو (لا هم) منکران وئ.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).
او (یاد کړئ) کله چې موږ ستاسو څخه ژمنه واخیسته چې "خپلې وینې مه تویوئ (څوک مه وژنئ) او خپل ځانونه (خپل هیوادوال) له خپلو کورونو څخه مه باسئ." بیا تاسو قسم وخوړ او شاهدي مو ورکړه.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).
او کله چې دوی ته وویل شي چې په هغه څه ایمان راوړئ چې الله نازل کړي دي (قرآن کریم)، نو دوی ځواب ورکوي چې موږ په هغه څه ایمان لرو چې پر موږ نازل شوي دي. او دوی له هغه څه څخه انکار کوي چې وروسته راځي، سره له دې چې (قرآن کریم) حق دی چې هغه څه تاییدوي چې له دوی سره دي. ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "که تاسو مومنان وئ نو ولې مو د الله پیغمبران مخکې ووژل؟"
وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).
او هغوی (یهودیانو او عیسویانو) وویل، "هیڅوک به جنت ته له یهودیانو یا عیسویانو پرته داخل نشي." دا (یوازې) د دوی هیله مندي ده. ووایه، "که تاسو رښتیا وایئ، نو د خپل صداقت ثبوت راته وښایاست."
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
او یهودیان وايي، "عیسویان هیڅ نلري،" او مسیحیان (هم) وايي، "یهودیان هیڅ نلري،" سره له دې چې دوی کتاب لولي. په ورته ډول، هغه خلک چې هیڅ پوهه نلري هغه څه وايي چې دوی یې وايي. نو الله به د قیامت په ورځ د هغه څه په اړه چې دوی یې شخړه کوله، قضاوت وکړي.
وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
او یهودیان او نصارا به تر هغه وخته پورې ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) ونه مني تر څو چې ته د دوی د دین پیروي ونه کړې. ووایه: "په حقیقت کې د الله لارښوونه (اصلي) لارښوونه ده." او که ته د پوهې (حق) له راتلو وروسته د دوی د غوښتنو پیروي وکړې، نو ستا لپاره به د الله له لوري هیڅ ملاتړی او مرستندوی نه وي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! پر تاسو روژه فرض شوې ده لکه څنګه چې له تاسو څخه مخکې پر هغو کسانو فرض شوې وه ترڅو تاسو پرهیزګاره شئ.
فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ
fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
نو که دوی له تا سره بحث وکړي (محمد صلی الله علیه وسلم) نو ووایه، "زه د الله تعالی اطاعت کوم او هغه کسان چې زما پیروي کوي." او هغو کسانو ته چې کتاب ورکړل شوی او نالوستو ته ووایه، "ایا تاسو اسلام راوړی دی؟" که دوی اسلام ومني، نو دا پدې مانا ده چې دوی لارښوونه ترلاسه کړې، مګر که دوی مخ واړوي، نو ستاسو مسؤلیت یوازې د هغې رسولو دی. او الله تعالی د خپلو بندګانو لیدونکی دی.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
او یهودانو وویل: "عزیر د الله زوی" او عیسویانو وویل: "مسیح د الله زوی". دا هغه خبرې دي چې د دوی له خولې راوځي. دوی د پخوانیو کافرانو د خبرو تقلید وکړ. الله تعالی پر دوی لعنت وایي؛ دوی څنګه مخ واړوه؟
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
دوی له الله پرته پرهېزګاران (يهودان) او خپل راهبان (عيسويان) معبودان وګرځول او (همدارنګه) د مريم زوی مسيح (ع)، سره له دې چې دوی ته يوازې د هغه لوی خدای عبادت کول ويل شوي چې له هغه پرته بل معبود نشته. هغه له هغه څه څخه پاک دی چې دوی يې سره شريکوي.
وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ
wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).
او موږ موسی علیه السلام ته کتاب (تورات) ورکړ او هغه مو د بني اسرائیلو لپاره لارښود وګرځاوه (په دې الفاظو سره چې) له ما پرته بل څوک (پالونکی) مه نیسئ.
وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ
wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).
په داسې حال کې چې دوی ته یوازې د الله تعالی د اخلاص عبادت کولو او یوازې د دین لپاره د هغه اطاعت کولو امر شوی و، او همدارنګه لمونځ کول او زکات ورکول، او دا سم (اصلي) دین دی.