۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ
maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).
सुर्ग दा दृष्टांत जेड़ा पुण्यात्माएं गी वादा कीता गेदा ऐ (बाग दे समान ऐ), जिसदे थल्ले नदियां बगदियां न; सदा फलदायी ते छायादार। पुण्यात्माएं आस्तै एह् गै आखरी थाह् र ऐ; जबकि परमेसरे उप् पर अविश् वास करने आलें आस् ते आखरी जगह नरक ऐ।
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَ ۗفِيْهَآ اَنْهٰرٌ مِّنْ مَّاۤءٍ غَيْرِ اٰسِنٍۚ وَاَنْهٰرٌ مِّنْ لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهٗ ۚوَاَنْهٰرٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَ ەۚ وَاَنْهٰرٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى ۗوَلَهُمْ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ ۗ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِى النَّارِ وَسُقُوْا مَاۤءً حَمِيْمًا فَقَطَّعَ اَمْعَاۤءَهُمْ
maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), fīhā anhārum mim mā'in gairi āsin(in), wa anhārum mil labanil lam yatagayyar ṭa‘muh(ū), wa anhārum min khamril lażżatil lisy-syāribīn(a), wa anhārum min ‘asalim muṣaffā(n), wa lahum fīhā min kulliṡ-ṡamarāti wa magfiratum mir rabbihim, kaman huwa khālidun fin-nāri wa suqū mā'an ḥamīman faqaṭṭa‘a am‘ā'ahum.
जन्नत दे बाग़ दा दृष्टांत जेड़ा धर्मी लोकें गी वादा कीता गेदा ऐ; ऐसे नदियां न जिंदा पानी खारा नेईं होंदा, ते दुद्ध दी नदियां न जिंदा स्वाद च बदलाव नेईं होंदा, ते खमर (शराब जेह्ड़ी मादक नेईं होंदी) दी नदियां न जेह्ड़ी पीने आह्ले गी स्वादिष्ट स्वाद च औंदी ऐ ते शुद्ध शहद दी नदियां न। इस च उनेंगी अपने रब कोला हर चाल्ली दे फल ते माफी मिलदी ऐ। क्या ओह उह ही हन जो हमेशा नरक विच रहनगे, ते उबलदा पानी पीन लई दित्ता जावेगा ताकि उन्हां दी आंतों दे टुकड़े टुकड़े हो जावे?