۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ
innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).
நிச்சயமாக, அல்லாஹ் ஒரு கொசுவையோ அல்லது அதைவிடச் சிறிய ஒன்றையோ உதாரணமாகக் காட்டத் தயங்குவதில்லை. நம்பிக்கை கொள்பவர்களைப் பொறுத்தவரை, இது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த உண்மை என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள். ஆனால் நிராகரிப்பவர்களோ, "இந்த உவமையின் மூலம் அல்லாஹ் என்ன கூறினான்?" என்று கேட்கிறார்கள். அந்த உவமையைக் கொண்டு அவன் பலரை வழிதவறச் செய்தான்; அதன் மூலம் பலருக்கு நேர்வழியையும் கொடுத்தான். ஆனால், இந்த உவமையைக் கொண்டு அவன் தீயவர்களைத் தவிர வேறு எவரையும் வழிதவறச் செய்வதில்லை.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ
yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).
மக்களே! ஒரு உவமை கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே, கவனமாகக் கேளுங்கள்! நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் அழைக்கும் அனைத்தும் ஒன்றுசேர்ந்து ஒரு ஈயை உருவாக்கினாலும், அதனால் ஒரு ஈயைக் கூட உருவாக்க முடியாது. மேலும், அந்த ஈ அவற்றிடமிருந்து எதையாவது எடுத்துக்கொண்டால், அவர்களால் அதை அந்த ஈயிடமிருந்து திரும்பப் பெற முடியாது. வணங்குபவர்களும் வணங்கப்படுபவர்களும் சமமாகவே பலவீனமானவர்கள்.