اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ
afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).
Тимәк, иманлылар яуыз кешеләр (иманһыҙҙар) кеүекме? Улар бер төрлө түгел.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Әгәр ҙә һеҙгә берәй яуыз хәбәр килтерһә, хәҡиҡәтте тикшерегеҙ, наҙанлыҡтан (ғәмһеҙлектән) берәй халыҡҡа зыян килтермәҫһегеҙ, ахыр сиктә үҙегеҙҙең эштәрегеҙгә үкенерһегеҙ.
وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ
wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).
Шуны белегеҙ: һеҙҙең арағыҙҙа Аллаһ илсеһе бар. Күп нәмәлә һиңә буйһонһа, мотлаҡ бәләгә тарырһың. Әммә Аллаһ һеҙҙе иманды яратты һәм уны (иманды) күңелегеҙгә матур итте һәм һеҙҙе көфөрлөктән, яуызлыҡтан һәм тыңлауһыҙлыҡтан нәфрәт иттерҙе. Бына ошолар тура юлдан барған кешеләр,