وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
An wéi eis Verse hinne virgelies goufen, soten si: "Tatsächlech, mir hunn (Verse wéi dësen) héieren, wa mir wollten, kéinte mir sécherlech eppes ähnleches virliesen. Dëst (Al-Koran) ass näischt anescht wéi eng Geschicht vun den Antiken."
وَاِذْ قَالُوا اللّٰهُمَّ اِنْ كَانَ هٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَاَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ اَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
wa iż qālullāhumma in kāna hāżā huwal-ḥaqqa min ‘indika fa amṭir ‘alainā ḥijāratam minas-samā'i awi'tinā bi‘ażābin alīm(in).
An (erënnert Iech drun), wéi si (Polytheisten) gesot hunn: "O Allah, wann dëst (Al-Koran) wouer (Offenbarung) vun Dir ass, da loosst Steng vum Himmel op eis reenen, oder bréngt eng schmerzhafte Strof op eis."
وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
An si soten: "Mir wäerten net un dech (Mohammed) gleewen, bis du eis eng Quell vu Waasser aus der Äerd erausschécks,
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
oder Dir hutt e Gaart mat Dattelen an Drauwen, dann léisst Dir e séier fléissende Floss duerch deen fléissen,
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
oder Dir fällt den Himmel a Stécker op eis, wéi Dir sot, oder (ier) Dir Allah an d'Engelen eis vis-à-vis bréngt,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
oder Dir hutt en Haus (aus) Gold, oder Dir erop an den Himmel. A mir wäerten net un Är Himmelfahrt gleewen, bis Dir eis e Buch erofschéckt, dat mir liesen kënnen." Sot (Mohammed): "Éier sief mengem Här, sinn ech net nëmmen e Mënsch, deen e Bote ass?"
سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ
sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).
Een huet no der Strof gefrot, déi sécherlech geschéie wäert,