يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ឱព្យាការី (មូហាំម៉ាត់)! ចូរអ្នកពោលទៅកាន់ឈ្លើយសឹកនៅក្នុងដៃរបស់អ្នកថាៈ ប្រសិនបើអល់ឡោះដឹងថាមានភាពល្អនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ទ្រង់ប្រាកដជានឹងប្រទានឱ្យអ្នកនូវអ្វីដែលប្រសើរជាងអ្វីដែលត្រូវបានគេយកចេញពីអ្នក ហើយទ្រង់នឹងអភ័យទោសឱ្យអ្នក។ អល់ឡោះគឺជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ
aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
តើអ្នកចាត់ទុកអ្នកដែលឲ្យភេសជ្ជៈដល់អ្នកដែលធ្វើហាជ និងថែរក្សាវិហារអ៊ីស្លាមធំ ទៅនឹងអ្នកដែលជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក ព្រមទាំងខិតខំក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដែរឬទេ? ពួកគេមិនស្មើគ្នានៅចំពោះមុខអល់ឡោះទេ។ អល់ឡោះមិនផ្តល់ការណែនាំដល់មនុស្សអយុត្តិធម៌ទេ។