وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْرِيْ نَفْسَهُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ
wa minan-nāsi may yasyrī nafsahubtigā'a marḍātillāh(i), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).
ከሰዎችም መካከል የአላህን ውዴታ ለመፈለግ ራሳቸውን የሚሠዉ አሉ። አላህም ለባሮቹ በጣም አዛኝ ነው።
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
ጌታቸውን ጠዋትና ማታ የሚጠሩትን አታባርራቸው፤ ውዴታውን ይጠብቃሉ። ለድርጊታቸው ትንሽም ቢሆን ተጠያቂ አትሆንም፤ ለድርጊቶችህም ትንሽም ቢሆን ተጠያቂ አይሆኑም፤ ለዚህም ነው ከበዳዮች መካከል እንድትሆን እነሱን የማባረር መብት ያለህ።
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
አንተም (ሙሐመድ) ጌታቸውን በጧትና በማታ ውዴታውን ከሚጠሩት ጋር ታገስ፤ የዱንያ ሕይወት ጌጦችን ስለሚመኙ ዓይኖችህን ከነሱ አታዙር፤ ልቦቻቸውንም እኛን ከማስታወስ የተውናቸውን ፍላጎቶቻቸውንም የተከተሉትን ሁኔታዎቻቸውንም ወሰን ያለፈባቸውን አትከተል።