وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ
wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).
און עס איז נישטאָ קיין איין חיה אויף דער ערד אדער קיין פויגל וואָס פליט מיט זיינע צוויי פליגלען, נאָר אַלע פון זיי זענען מענטשן (אויך) ווי איר. עס איז גאָרנישט וואָס מיר האָבן אויסגעלאָזט אין דעם בוך, דעמאָלט צו גאָט וועלן זיי געזאַמלט ווערן.
وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ
wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).
און סולימאן האט געירשנט דאוד, און ער (סולימאן) האט געזאגט, "אָה מענטשן! מיר האָבן געלערנט די שפּראַך פֿון פֿייגל און מיר האָבן באַקומען אַלץ. טאַקע, (אַלץ) דאָס איז באמת אַן עכטע מתּנה."
حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).
ביז ווען זיי זענען אנגעקומען צום טאל פון די אמײצן, האט אן אמײץ געזאגט, "אײַ אמײצן! גייט אַרײַן אין אײַערע נעסטן, כּדי שלמה און זײַן אַרמיי זאָלן נישט טרעטן אויף אײַך בשעת זיי זענען נישט באַמערקנדיק."
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
און טאַקע, מיר האָבן געגעבן דאַוד אַ מתּנה פֿון אונדז. (מיר האָבן געזאָגט), "אָ בערג און פֿייגל! דערהויבט זיך מיט דאַוד," און מיר האָבן אים ווייכער געמאַכט דאָס אייַזן,