مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ალლაჰის გზაზე თავისი სიმდიდრის მომტანი ადამიანის იგავი ჰგავს თესლს, რომელიც შვიდი ყუნწით ამოდის, თითოეულ ყუნწზე ასი თესლია. ალლაჰი ამრავლებს ვისაც ინებებს, რადგან ალლაჰი ყოვლისმომცველია, ყოვლისმცოდნე.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
და ის არის, ვინც ზეციდან წყალი ჩამოავლინა, შემდეგ კი მასთან ერთად ყველანაირი მცენარე აღმოვაჩინეთ, ამიტომ ამ მცენარეებიდან მწვანე მცენარეები გამოვიტანეთ, ამ მწვანე მცენარეებიდან მრავალი მარცვლეული გამოვიტანეთ; პალმიდან კი ჩამოკიდებულ ტოტებს, ვენახებს და (ამოვიღეთ) ზეთისხილი და ბროწეული, მსგავსი და განსხვავებული. ყურადღება მიაქციეთ ნაყოფს, როდესაც ის ნაყოფს გამოიღებს და მწიფდება. მართლაც, ამაშია (ალაჰის ძალის) ნიშნები მათთვის, ვინც ირწმუნა.
يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ
yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).
(ლუკმანმა თქვა): „შვილო ჩემო! მართლაც, თუ (საქმე) მდოგვის მარცვლის სიმძიმის იქნებოდა და ქვაში, ცაში თუ დედამიწაზე იქნებოდა, ალლაჰი მას (ჯილდოს) მიანიჭებდა. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაზე დახვეწილია, ყველაზე ზუსტია.“
فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ
fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).
შემდეგ იქ მარცვლეული მოვიყვანეთ,