وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Ni Lɛ ji mɔ ni shwieɔ nu kɛjɛɔ ŋwɛi, no sɛɛ lɛ Wɔhaa tsei srɔtoi fɛɛ kɛ lɛ kwɛ̃ɔ, no hewɔ lɛ Wɔjieɔ tsei eŋɔli kɛjɛɔ nakai tsei lɛ amli, Wɔjieɔ ŋmaa babaoo kɛjɛɔ nakai tsei eŋɔli lɛ amli; ni kɛjɛ ŋmei tso lɛ mli lɛ, wɔfolɔ niji ni fĩ shi lɛ, kɛ wain ŋmɔji lɛ, kɛ (Wɔjie) mu kɛ pomegranate tsei ni tamɔ amɛhe kɛ nɔ ni tamɔɔɔ amɛhe hu. Gbalamɔ ojwɛŋmɔ kɛya aduawai lɛ anɔ beni ewoɔ yibii ni etsuɔ nii lɛ. Anɔkwale, yɛ enɛ mli lɛ, okadii (ni kɔɔ Allah hewalɛ he) yɛ kɛha mɛi ni heɔ yeɔ lɛ.
وَقَالَ الْمَلِكُ اِنِّيْٓ اَرٰى سَبْعَ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعَ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۗ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ اَفْتُوْنِيْ فِيْ رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُوْنَ
wa qālal-maliku innī arā sab‘a baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘a sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī ru'yāya in kuntum lir-ru'yā ta‘burūn(a).
Ni maŋtsɛ lɛ kɛɛ (ekɛ emaŋbii lɛ ahiɛnyiɛlɔi lɛ), "Lɛɛlɛŋ, mila lamɔ akɛ mina tsinayei kpawo ni tsinayei kpawo ni yɔɔ ŋmɔlɔŋmɔlɔ miiye; ŋmaa tsei kpawo ni ji eŋɔli kɛ ekroko lɛ (tsei kpawo) ni egbi. O gbɔmɛi ni ehe gbɛi! Tsɔɔmɔ mi lamɔ lɛ shishi kɛji nyɛbaanyɛ nyɛtsɔɔ mi lamɔ lɛ shishi."
يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ
yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).
“Yosef, gbɔmɔ ni anyɛɔ akɛ he fɔ̃ɔ enɔ fe fɛɛ, tsɔɔmɔ wɔ lamɔ ni kɔɔ tsinayei kpawo ni eshwii kpawo ni tsinayei kpawo yeɔ lɛ shishi, koni maku misɛɛ kɛya maŋbii lɛ aŋɔɔ ni amɛle.”
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).
Ani oyɔseee akɛ Allah kɛ nu (nugbɔ) baa shi kɛjɛɔ ŋwɛi, koni shikpɔŋ lɛ afee ŋmɔŋ? Anɔkwale, Allah ji mɔ ni yɔɔ ŋaa, ni le nɔ fɛɛ nɔ.
ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ
allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).
ni ji (Allah) ni kɛ tso eŋɔli fee la eha bo lɛ, no sɛɛ lɛ amrɔ nɔŋŋ ni okɛ nakai tso lɛ shã (la)."