خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
Ӯ инсонро аз нутфа офарид ва ӯро ба як бадкирдори воқеӣ табдил дод.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
Эй мардум, агар шумо дар рӯзи қиёмат шубҳа доред, пас, ба дурустӣ, Мо шуморо аз хок, сипас аз нутфае нутфа, сипас аз лахтаи хун, сипас аз пораи гӯште, ки комил ва ноқис аст, офаридаем, то барои шумо баён кунем; ва шуморо дар батни модар мувофиқи хости Худ то замони муайян қарор додем; сипас шуморо кӯдаке берун овардем; сипас (тадриҷан) ба синни балоғат расидед ва баъзе аз шумо вафот кардед ва баъзеи дигар ба пирӣ баргаштед, то он ки ӯ дигар чизеро, ки медонист, намедонист. Ва шумо мебинед, ки замин хушк аст, пас вақте ки об (борон) бар он фиристодем, замин зинда мешавад ва серҳосил мешавад ва навъҳои гуногуни гиёҳҳои зебо (гиёҳҳо) мерӯёнад.
ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ
Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).
Сипас нутфаро (ки дар ҷои мустаҳкам (бачадон) нигоҳ дошта мешавад) офаридем.
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ
Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).
Сипас, аз нутфа чизеро офаридем, ки часпад, сипас он чизеро, ки часпад, порае аз гӯшт сохтем ва аз он порае аз гӯшт устухонҳоро устухонҳо сохтем, сипас устухонҳоро ба гӯшт печондем ва ӯро махлуқи дигаре (шакл) сохтем. Пок аст Худо, беҳтарин офаринанда.
وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ
wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).
Ва Худо шуморо аз гил ва сипас аз нутфа офарид, сипас шуморо ҷуфтҳо (нар ва зан) гардонид. Ҳеҷ зане ҳомиладор намешавад ва таваллуд намекунад, магар бо илми Ӯ. Ва умри инсон дароз намешавад ва умри ӯ кам намешавад, магар ин ки (ин дар китоб) навишта шудааст. Албатта, ин барои Худо осон аст.
اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
Ва оё инсон намебинад, ки Мо ӯро аз нутфае офаридаем ва ӯ душмани ошкор аст?
خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ
khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).
Ӯ шуморо аз як тан (Одам) офарид, сипас аз ӯ шарики шумо офарид ва барои шумо ҳашт ҷуфт аз чорпоён фиристод. Ӯ шуморо дар шиками модарат дар се торикӣ пас аз ҳодиса офарид. Он ки ин корро мекунад, Аллоҳ аст, Парвардигори шумо, Парвардигоре, ки соҳиби подшоҳӣ аст. Ҳеҷ худое ҷуз Ӯ нест, пас чаро аз Ӯ рӯй мегардонед?
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).
Ӯст, ки шуморо аз хок, сипас аз нутфа, сипас аз лахтаи хун офарид, сипас шумо кӯдак ба дунё меоед, сипас ба камол мерасед, сипас пир мешавед. Аммо баъзе аз шумо пеш аз он мемиранд, то ба муддати муайяне бирасед, то ки шумо дарк кунед.
وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا
wa qad khalaqakum aṭwārā(n).
Ва ба дурустӣ, Ӯ шуморо дар марҳилаҳои гуногун (ҳаракатҳо) офарид.
اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى
alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.
Оё дар аввал ӯ танҳо як қатра нутфа набуд, ки (ба батн) рехта шуд?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ
Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.
сипас (нутфа) ба чизе табдил ёфт, ки часпид, сипас Аллоҳ онро офарид ва онро комил кард,
اِنَّا خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ اَمْشَاجٍۖ نَّبْتَلِيْهِ فَجَعَلْنٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innā khalaqnal-insāna min nuṭfatin amsyājin nabtalīhi fa ja‘alnāhu samī‘am baṣīrā(n).
Ба дурустӣ, Мо инсонро аз нутфае аз нутфаи омехта офаридем, ки онро (бо амру наҳйҳо) имтиҳон кунем, пас ӯро шунаво ва бино сохтем.
اَلَمْ نَخْلُقْكُّمْ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍۙ
alam nakhluqkum mim mā'im mahīn(in).
Оё шуморо аз нутфаи паст (ё нопок) наофаридем?
مِنْ نُّطْفَةٍۗ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗۗ
min nuṭfah(tin), khalaqahū fa qaddarah(ū).
Аз нутфае аз нутфа, онро офарид ва сипас онро муайян кард.
خُلِقَ مِنْ مَّاۤءٍ دَافِقٍۙ
khuliqa mim mā'in dāfiq(in).
Ӯ аз ҷаҳаннам офарида шудааст,
يَّخْرُجُ مِنْۢ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَاۤىِٕبِۗ
yakhruju mim bainiṣ-ṣulbi wat-tarā'ib(i).
ки аз байни сутунмӯҳра (sulbi) ва устухони сина берун меояд.
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ
khalaqal-insāna min ‘alaq(in).
Ӯ инсонро аз лахтаи хун офарид.