اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ
awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).
आ की काफिर सभ ई नहि जनैत अछि जे आकाश आ पृथ्वी एक टुकड़ा मे छल, तखन हम सभ ओकरा अलग क' देलहुँ, आ हम सभ हर जीव केँ पानि सँ बनौलहुँ; तखन की ओ सभ विश्वास नहि करत?
ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ
Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).
तखन ओ आकाश गेलाह आ (आकाश) एखनो धुँआ छल, तखन ओ ओकरा आ पृथ्वी केँ कहलनि, "अहाँ दुनू गोटे हमर आज्ञानुसार आज्ञाकारी वा मजबूरी मे आऊ।" दुनू गोटे उत्तर देलथिन, “हम सभ आज्ञाकारी भ’ क’ आयल छी।”