ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
त्यसपछि तिम्रो हृदय कठोर भयो, त्यसैले (तिम्रो हृदय) ढुङ्गा जस्तै, अझ कडा भयो। वास्तवमा, यी ढुङ्गाहरूबाट नदीहरू (पानी) बग्नेछन्। त्यहाँ ती पनि छन् जुन फुट्छन् र तिनीहरूबाट मुहानहरू निस्कन्छन्। र त्यहाँ ती पनि छन् जो अल्लाहसँग डराएर तल झर्छन्। र अल्लाह तिमीहरूले गर्ने कामबाट अनभिज्ञ छैनन्।
وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).
उनै हुन् जसले आफ्नो दया (वर्षा) आउनुभन्दा अगाडि शुभ समाचारवाहकको रूपमा हावा चलाउँछन्, ताकि जब हावाले बादल ल्याउँछ, हामी तिनीहरूलाई बाँझो ठाउँमा धकेल्छौं, त्यसपछि हामी त्यस क्षेत्रमा पानी बर्साउँछौं। त्यसपछि हामीले त्यो वर्षाबाट विभिन्न प्रकारका फलफूल उमार्यौं। यसरी नै हामी मृतकहरूलाई जीवित पार्छौं, आशा छ कि तिमीहरूले पाठ सिक्नेछौ।
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
यस सांसारिक जीवनको उदाहरण त आकाशबाट हामीले बर्साएको पानी जस्तै हो, अनि पृथ्वीको वनस्पति प्रशस्त मात्रामा उम्रन्छ, जसमध्ये केही मानिसहरू र पशुहरूले खान्छन्। यहाँसम्म कि जब पृथ्वी आफ्नो सुन्दरतामा पूर्ण र सजिएको हुन्छ, र यसका बासिन्दाहरूले सोच्छन् कि तिनीहरू यसको स्वामित्वमा हुनेछन् (यसको उब्जनी कटनी गर्नेछन्), तब रात वा दिनमा हाम्रो सजाय त्यसमाथि आउँछ, र हामी त्यसलाई (वनस्पतिलाई) काटिएको बाली जस्तै बनाइदिन्छौं, मानौं त्यो हिजो उम्रिएको थिएन। यसरी हामी (हाम्रो शक्तिका) चिन्हहरू ती मानिसहरूलाई व्याख्या गर्छौं जो चिन्तन गर्छन्।
وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ
wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).
अनि हामी हावाहरूलाई उत्पादनको लागि पठाउँछौं र आकाशबाट पानी बर्साउँछौं, अनि त्यसबाट तिमीहरूलाई पानी दिन्छौं, र तिमीहरू त्यसलाई भण्डारण गर्नेवाला होइनौ।
وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ
wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).
अनि हामीले आकाशबाट पानी उचित मात्रामा बर्साउँछौं, अनि त्यसलाई पृथ्वीमा बसाउँछौं, र हामी त्यसलाई हटाउन पनि सक्षम छौं।
اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ
akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.
त्यसबाट उसले पानीका मुहानहरू निकाल्छ, र त्यसको बिरुवाहरू (उमाउँछ)।
وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الرَّجْعِۙ
was-samā'i żātir-raj‘(i).
पानी पर्ने आकाशको कसम,