۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
स च ये वनस्पतयः बेलाः न च बेलन्ति, खजूराणि, विविधानि रसाः, जैतुनानि, दाडिमानि च समानानि (आकारवर्णेन) न च समानानि (रसेन) निर्मितवान्। फलं यदा फलं प्राप्नोति तदा खादन्तु, फलानां कटनसमये स्वस्य योग्यं (जकात) ददातु, परन्तु अतिशयेन मा कुरुत। ननु अल्लाहः अतिजनाः न रोचन्ते,
۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ
yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
हे आदमस्य वंशजाः ! प्रत्येकं मस्जिदे (प्रवेशं) समये स्वस्य सुन्दरवस्त्राणि धारयन्तु, खादन्तु, पिबन्तु च, परन्तु अतिशयोक्तिं न कुर्वन्तु। ननु अतिशयोक्तिं कुर्वन्तः जनाः अल्लाहस्य न रोचन्ते।