۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا
lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).
الله تعالی بدې خبرې نه خوښوي، (چې په ښکاره ډول وویل شي) مګر هغه خلک چې ظلم پرې شوی وي. او الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَانْتَقَمْنَا مِنَ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْاۗ وَكَانَ حَقًّاۖ عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad arsalnā min qablika rusulan ilā qaumihim fajā'ūhum bil-bayyināti fantaqamnā minal-lażīna ajramū, wa kāna ḥaqqan ‘alainā naṣrul-mu'minīn(a).
او په رښتيا چې موږ له تا (محمد صلی الله عليه وسلم) څخه مخکې ډېر پيغمبران د هغه قوم ته لېږلي وو، هغوی (کافي معلومات) ورسره راغلل، بيا موږ له مجرمينو څخه غچ واخيست او دا زموږ حق دی چې د هغو کسانو سره مرسته وکړو چې ايمان راوړي.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُوْنَ
wal-lażīna iżā aṣābahumul-bagyu hum yantaṣirūn(a).
او (د هغو کسانو لپاره) چې کله ورسره ظلم وشي، نو له ځانه دفاع کوي.
وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ مَا عَلَيْهِمْ مِّنْ سَبِيْلٍۗ
wa lamanintaṣara ba‘da ẓulmihī fa ulā'ika mā ‘alaihim min sabīl(in).
خو هغه خلک چې د ظلم وروسته له ځانه دفاع کوي، د هغوی د ملامتولو لپاره هیڅ دلیل نشته.