۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا
lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).
अल्लाह गी बुरे शब्द पसंद नेईं न, (जेह्ड़े बोलदे न) खुल्लियै सिवाय उनें लोकें दे जिंदे कन्नै अन्याय होई गेई ऐ। ते अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَانْتَقَمْنَا مِنَ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْاۗ وَكَانَ حَقًّاۖ عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad arsalnā min qablika rusulan ilā qaumihim fajā'ūhum bil-bayyināti fantaqamnā minal-lażīna ajramū, wa kāna ḥaqqan ‘alainā naṣrul-mu'minīn(a).
ते सचमुच, असीं तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां उहदे लोकां कोल कई दूत भेजे, ओह (पर्याप्त) जानकारी नाल उहदे कोल आए, फिर असीं पापीं दा बदला लै लया। ते विश्वास करने आलें दी मदद करना साढ़ा अधिकार ऐ।
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُوْنَ
wal-lażīna iżā aṣābahumul-bagyu hum yantaṣirūn(a).
ते (उंदे वास्ते) जिन्हां नाल नाजायज व्यवहार कीता जांदा है तां आपणा बचाव करदे हन।
وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ مَا عَلَيْهِمْ مِّنْ سَبِيْلٍۗ
wa lamanintaṣara ba‘da ẓulmihī fa ulā'ika mā ‘alaihim min sabīl(in).
पर जो लोग गलत होने दे बाद अपना बचाव करदे ने, उन्हें गी दोश लाने दा कोई कारण नेईं।