اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ
utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).
Kuen athör (Al-Qur’an) cï nyuɔɔth tënë yïn (Muhammad) ku loi röök. Ee yic, röök ee kärac ku kärac (luɔɔi) gël. Ku (ŋic) tak de Allah (lɔ̈ŋ) ee kë dït (kë tueŋde në kä kɔ̈k ke röök). Allah aŋic kë loikë.
وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ
ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).
Ku tak kë ye kueen ɣöndu yic tënë wël ke Allah ku ŋïc (sunnah de Nebidu). Ee yic, Allah ee raan ëbɛ̈n, ee raan ŋic käŋ ëbɛ̈n.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
Ee yic, kɔc ye athör Nhialic (Al-Qur’an) kueen akölriëëc ku loikë röök ku thölkë biäk de wëu cï ɣok ke gäm keek në thiaan ku në thok, aye ŋɔ̈ɔ̈th në ɣɔɔc cïï bï naŋ kë bïk määr,
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسٰىٓ ۖ
sanuqri'uka falā tansā.
Ɣok aabï (Quran) kueen tënë yïn (Muhammad) ago yïn cïï nhom määr,