اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ
innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).
सचमुच, जो काफिर करदे ने, ओह अपनी दौलत (लोग) गी अल्लाह दे रस्ते च बाधा पाने च खर्च करदे न। उह धन-दौलत (जारी) खर्च करनगे, फिर खुद पछतावा करनगे, ते आखिर विच ओह हार हो जांगन। नरक विच काफिर इकट्ठे हो जांगन,
وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
ते उने आख्या, "जदूं तकर तुस धरती थमां साढ़े आस्तै पानी दा झरना नेईं भेजगे, अस तुंदे उप्पर (मुहम्मद) उप्पर विश्वास नेईं करगे।
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
या तुहाडे कोल खजूर ते अंगूर दा बाग ऐ, तां तुस उस च तेजी कन्ने बहने आली नदिया गी बहने देंदे ओ,
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
या तुस साडे उप्पर आसमान गी टुकड़े-टुकड़े च सुट्टदे ओ, जिय्यां तुस आखदे ओ, या (इसदे पैहले) तुस अल्लाह ते फरिश्ताएं गी साढ़े कन्ने आमने सामने लांदे ओ।
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
जां तुंदे कोल सोने दा घर (बनाया गेदा) ऐ, जां तुस सुर्ग च चली जंदे ओ। ते अस तुंदे चढ़ाई उप्पर उसलै तकर विश्वास नेईं करगे जिसलै तकर तुस असेंगी पढ़ने आस्तै इक किताब नेईं भेजगे।" आखना (मुहम्मद) "मेरे रब दी महिमा होऐ, के मैं सिर्फ इक इंसान नेईं ऐ जेह्ड़ा इक दूत ऐ?"