كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ
kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).
Ee kë ril tënë we, na cï thou bɛ̈n tënë raan tök kamkun, na cï käjuëc jäl, ke yïn abï athör ë lööŋ looi tënë kɔc ë dhiëth yen ku kɔc ruääi kenë yen në dhöl path, (cït mɛn) ë kë ril tënë kɔc cï Nhialic gam.
اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(Rïn) nïn kɔ̈k. Ku na yïn ya, raan kamkun cï tuany, ku raan cï jäl ë cäth yic (ku acïï nïn ë thëm), ke (adhil waar) nïn (cïï nïn ë thëm) nïn kɔ̈k. Ku tënë kɔc nɔŋ kë ril bïk looi, ke ka ye kek tääu në riɛl bïk fidyah ya cuatpiny, man ye ya mïïth ke raan ŋɔ̈ŋ. Ku raan ye këpath looi ke wïc puɔ̈u, ee këpath tënë yeen, ku thëm ë nïn ee këpath tënë yïn të ŋic yïn ye.
وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Ku kɔc bï thou kamkun ku pɛ̈l diäärken, aabï lööŋ looi tënë diäärken, (ye cɔl) muk ë ruɔ̈ɔ̈n tök ke cïn kë bï keek nyaai (ɣööt). Ku na jälkë (në ke gup), ke acïn adumuɔ̈ɔ̈m tɔ̈ tënë yïïn (në kë) yekë röt looi në käpath yiic. Allah ee raan ëbɛ̈n, ee raan ŋic käŋ ëbɛ̈n.
لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Këriëëc ëbën tɔ̈ nhial ku piny ëbɛ̈n ee këde Allah. Na ye kë tɔ̈ në yï piɔ̈u nyuɔɔth ka kë ca thiaan, ke Allah abï ye yök ke ye yic (në kë de luɔi kënë) tënë yïn. Ku ee raan wïc päl awuɔ̈c, ku ee raan wïc gɔ̈k. Allah ee raan ril në këriɛ̈ɛ̈c ëbën.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
Ku na ye thɛɛr ke tɛ̈k-tɛ̈k yiic nɔŋ kɔc kɔ̈k ruääi, mïth cïn mïthken ku kɔc ŋɔ̈ŋ tɔ̈ thïn, ke yïn gäm keek (kë thiin koor) ë käŋ ku luel wël path tënë keek.
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
Ku diäär cï kärɛc looi në diäärkuɔ yiic, ke ka bï naŋ kɔc kaaŋuan ye käŋ tïŋ në we yiic (kɔc ye käŋ tïŋ). Na cïk käk cïk nyuɔɔth, ke keek (diäär) ë ɣöt thok agut cï bïk thou, ka agut cï Nhialic (dhöl dɛ̈t) looi tënë keek.
وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).
Ku tënë kɔc kaarou cï kërɛɛc looi në weyiic, ke keek aa tɛ̈m awuɔ̈c kedhie. Na cï keek röt wel kedhie ku juiirkë röt, ke keek aa lëu bïk ya tɔ̈. Ee yic, Allah ee raan ye kɔc gam apɛi, ee raan ye kɔc piɔ̈ɔ̈th käc.
وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ
wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
Ku tënë raan tök (moc ku tik) ɣok aacï kɔc bï käk cï kɔc ë dhiëth yen ku kɔc ruääi ke ye puɔ̈l. Ku kɔc cï yïn thɔ̈n lɔn bï yïn ke gam, gäm ke käkken. Ee yic, Allah ee raan ë yök käŋ kedhiɛ.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
Wek kɔc cï gam! Duk lɔ̈ŋ thiääk ke yïn cï miɔ̈l, agut cï ba kë luel ŋic, ku du (yïn thiɔ̈k ke lɔ̈ŋ të cï yïn miɔ̈l) në thɛɛr ke junub ke cie jäl ë dhöl yic abac, ke yïn këc lɔ̈ŋ (bath junub). Ku na yïn acï tuany wala yïn tɔ̈u cäth yic wala yïn cï jäl ë pïu yiic wala yïn acï tik dɔm, ku yïn acïn pïu, ke yïn loi tayammum në pïu path (puɔr); kuɔc yï nyin ku yï cin në yeen (tɔ̈ɔ̈r). Ee yic, Allah ee raan ë pɛ̈l awuɔ̈c piny, ee raan ë pɛ̈l awuɔ̈c piny.
اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا
illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).
ke cie kɔc ye thiëc gël tënë raan tɔ̈ në kaamdu yic ku kɔc ëke nɔŋ kë cïk mat (dɔ̈ɔ̈r) ka kɔc bɔ̈ tënë yïn ku piɔ̈ɔ̈thken aye yök ke cïï wïc bïk yïn thɔ̈ɔ̈r ka thɔ̈ɔ̈r ke kɔcken. Na wïc Allah, ke ka cï keek gäm riɛl bïk yïn thɔ̈ɔ̈r, ku keek aacï yïn thɔ̈ɔ̈r. Ku na cïk yïïn puɔ̈l, ku cïïk yïïn thɔ̈ɔ̈r ku gɛ̈mkë yïïn dɔ̈ɔ̈r (gɛ̈m), ke Allah akëc dhöl looi tënë yïïn (bï keek dɔm ku nɔk keek).
سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ
satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).
Në thɛɛk ke akälciɛ̈ɛ̈n yïn abï kɔc kɔ̈k (akutnhïïm) yök, wïc bïk rëër apath kek yïn ku rëër apath (aya) kek kɔcken. Ku ë thää ëbɛ̈n ë ke cï keek cɔɔl bïk dhuk ë lööŋ yiic (shirk), ke keek aye röt tääu thïn. Ku na cïk yïïn puɔ̈l ku cïïk wïc bïk yï gäm dɔ̈ɔ̈r, ku cïïk ke cin gël (bïk thɔ̈ɔ̈r kek yïïn), ke yï dɔm keek ku nɛ̈k keek të yök yïn keek thïn, ku keek aa kɔc cï ɣok ke gäm kë ŋicku (bïk thɔ̈ɔ̈r, dɔm ku nɔ̈k) keek.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Ku) rin cï kek lööŋken dhoŋkɔ̈ɔ̈th, ɣok aacï keek lɛ̈ɛ̈t, ku ɣok aacï piɔ̈ɔ̈thken cɔk ril. Keek aake ye wɛ̈t (de Allah) waar të tɔ̈ yen thïn, ku keek aake ye (ke ŋic) wël kɔ̈k cï keek lɛ̈k keek nhom määr. Yïn (O Muhammad) abï thɔ̈ɔ̈r tïŋ tënë keek akölriëëc ëbɛ̈n ee akutnhom thiin tɔ̈ ke keek (cïï thɔ̈ɔ̈r), ku päl keek awuɔ̈c ku pɛ̈l keek. Ee yic, Allah ee kɔc ye käpath looi nhiaar.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Aye nhiaar apɛi bïk wël cie yic piŋ, aye cam apɛi në haram (mïïth). Na bɔ̈ keek (Judaai) tënë yïïn (Muhammad bïk lööŋ thiëëc), ke yï luk kamken wala dhuk yï nhom tënë keek, ku na yïn nhom dhuɔ̈k ciëën tënë keek ke keek acïï yïïn bï nɔ̈k kë thiin koor. Ku na yïn acï tak (këden), ke yïn tak ë yic. Ee yic, Allah acï kɔc ë yic nhiaar.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
O Raan cï lɔc ku dɔc (Muɣamed)! Ku tääukë tiɛ̈p kɔc cï gam bïk thɔ̈ɔ̈r. Na nɔŋ kɔc ë tïït ë röt ka thiärrou kamkun, ke keek abïk kɔc atɛ̈ɛ̈r ë buɔt kaarou tiaam ë yic. Ku na ye kɔc buɔt (path) tɔ̈ kamkun, ke ka lëu bïk kɔc cï gam ë buɔt ë kɔc cï gam tiaam, rin kɔc cï gam aa kɔc cïn kë yekë deetic.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Ee yic, kɔc cï gam ku jälkë ku thɛ̈rkë kek käken ku wëiken në dhöl de Allah ku kɔc ye kɔc gäm ɣän ke rëër ku kuɔɔny (tënë Muhajirin), aye röt gël. Ku (rin) kɔc cï gam ku këckë jäl, acïn kë tɔ̈u ke yïn bï keek gël, agut cï bïk jäl. (Ku) na thiëckë yïn kuɔɔny në (gël de) nhialic, ke yïn adhil kuɔɔny gäm të cie kɔc cï lööŋ tääu kamdu ke keek. Ku Allah ee këriëëc ëbën tïŋ në kë loikë.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
Acïï lëu bï yïn (O Muhammad) diäär (kɔ̈k) thiaak ë tɛ̈ɛ̈n, ku acïï lëu bï yïn keek waar në diäär (kɔ̈k), cɔk alɔn cï piathden yïïn dɔm, ee kɔc (alɔŋ) tɔ̈u ke yïn. Ku Allah ee këriɛ̈ɛ̈c ëbën mac.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
Wek kɔc cï gam! Na nɔŋ jam ë thäät ë thäät kek Raan cï lɔc ku dɔc, ke yïn adhil alms (tënë kɔc ŋɔ̈ŋ) gäm ke yïn këc (nɔŋ) jam. Yen ee këpath tënë yïn ku ë yic. Ku na cïï yök (kë bï gäm në dhöl de gɛ̈m) ke yic, Allah ee raan ye kɔc päl awɛ̈ɛ̈c, ee raan ye kɔc piɔ̈ɔ̈th käc.