وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

Улар: «Раббыңдан беҙгә был турала аңлатыуын һора», — тинеләр. Ул (Муса) яуап бирҙе: «Ул (Аллаһ) быҙау ҡарт та, йәш тә түгел, тип әйтте, (әммә) арала.

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).

Улар: «Раббыңдан уның төҫө ниндәй икәнен беҙгә аңлатыуын һора», — тинеләр. Ул (Муса) яуап бирҙе: «Ул (Аллаһ) әйтте: (һыйыр) ҡара һары төҫтәге инә һыйыр, уға ҡарағандарҙы ҡыуандыра».

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).

Ул (Муса) яуап бирҙе: «Ул (Аллаһ) әйтте: (Һыйыр) – инә һыйыр, ул бер ҡасан да ер һөрөү өсөн ҡулланылмаған, ә сәсеүлектәрҙе һуғарыу өсөн түгел, һау һәм тапһыҙ». Улар: «Хәҙер һин хәҡиҡәтте аңлат», — тинеләр. Шунан һуң уны һуйҙылар һәм (бойороҡто) тиҙ генә үтәнеләр.

قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).

Ә (иҫегеҙҙә тотоғоҙ) кемделер үлтерһәгеҙ, шунан һуң был турала ғәйепләүҙәр яһайһығыҙ. Ләкин йәшергән нәмәләрегеҙҙе Аллаһ аса.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

Һәм шулай уҡ, Беҙ һеҙҙе (мосолмандарҙы) кешеләрҙең (ғәмәлдәренә) шаһит булһын өсөн һәм Рәсүл (Мөхәммәт) һеҙҙең (ғәмәлдәрегеҙгә) шаһит булһын өсөн «урта кешеләр» иттек. Беҙ уны һеҙҙең (элек) мөрәжәғәт иткән ҡибла итмәнек, ә кемдең Рәсүлгә эйәреүен, кемдең кире ҡайтыуын белеүебеҙ өсөн эшләнек. Ысынлап та, (Ҡибланы күсереү) бик ауыр эш, Аллаһ тарафынан тура юлға баҫҡандарҙан башҡа. Һәм Аллаһ иманығыҙҙы әрәм итмәҫ. Ысынлап та, Аллаһ рәхимле, кешеләргә ҡарата мәрхәмәтле!

اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).

Һеҙгә төндә ҡатынығыҙ менән бергә ураҙа тотоу рөхсәт ителә. Улар һеҙҙең өсөн кейем, ә һеҙ улар өсөн кейем. Аллаһ Тәғәлә һеҙҙең үҙегеҙҙе тыя алмауығыҙҙы белә, әммә тәүбәләрегеҙҙе ҡабул итеп, һеҙҙе ғәфү итә. Шулай итеп, хәҙер уларҙы ҡатыштырып, нимә табылғанын эҙләгеҙ .

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Исламға бөтөн булып инегеҙ, шайтан эҙҙәренә бармағыҙ. Ысынлап та, ул һеҙҙең өсөн ысын дошман.

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Талаҡ (уға һылтанма яһарға мөмкин) ике тапҡыр эшләнә. (Бынан һуң ир ала) яҡшы тотоп, йәки яҡшы ебәрергә. Икеһе лә (ир менән ҡатын) Аллаһы Тәғәләнең ҡанундарын үтәй алмаҫбыҙ тип борсолмаһа, уларға биргән нәмәне кире алыу һиңә хәләл түгел. Әгәр ҙә һеҙ (вали) уларҙы икеһенең дә Аллаһ ҡанундарын үтәй алмауҙары өсөн борсолаһығыҙ икән, тимәк, улар икеһе лә үҙҙәрен ҡотҡарыу өсөн (ҡатын тарафынан) бирелергә тейешле түләүҙә ғәйепле түгел. Аллаһ Тәғәләнең ҡануны шул, уны боҙмағыҙ. Кем Аллаһтың ҡанундарын боҙа, шул залимдар булыр.

اٰمَنَ الرَّسُوْلُ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَّبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۗ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْ رُّسُلِهٖ ۗ وَقَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

Āmanar-rasūlu bimā unzila ilaihi mir rabbihī wal-mu'minūn(a), kullun āmana billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulih(ī), lā nufarriqu baina aḥadim mir rusulih(ī), wa qālū sami‘nā wa aṭa‘nā, gufrānaka rabbanā wa ilaikal-maṣīr(u).

Рәсүл (Мөхәммәт) үҙенә Раббыһынан иңдерелгәнгә (Ҡөрьәнгә) иман килтергән, иман килтергәндәр ҙә шулай уҡ. Барыһы ла Аллаһҡа, Уның фәрештәләренә, Уның китаптарына һәм Уның пәйғәмбәрҙәренә иман килтерә. (Улар): «Беҙ Уның пәйғәмбәрҙәренең береһен дә айырмайбыҙ», — тинеләр. Һәм улар: «Беҙ ишеттек һәм буйһондоҡ, беҙҙе ғәфү ит, Раббыбыҙ, Һиңә ҡайтасаҡбыҙ», — тинеләр.

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

(Мөхәммәткә): «Аллаһҡа һәм Пәйғәмбәргә итәғәт итегеҙ, әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, белегеҙ: Аллаһ кафырҙарҙы яратмай».

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

Аллаһҡа һәм рәсүлгә (Мөхәммәткә) итәғәт итегеҙ, шул саҡта һеҙгә рәхмәт бирелер.

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

Һәм, ысынлап та, Аллаһ һеҙгә биргән вәғәҙәһен үтәне, һеҙ уларҙы Уның рөхсәте менән үлтереп, көсһөҙләнеп, был мәсьәләлә бәхәсләшеп, Аллаһ һеҙгә оҡшағанды ​​күрһәткәндән һуң, Рәсүлдең бойороғон һанға һуҡмайһығыҙ. Һеҙҙең арала донъяға ынтылғандар бар, арағыҙҙа теге донъяға ынтылғандар ҙа бар. Шунан һуң Аллаһ һеҙҙе һынар өсөн уларҙан йөҙ борҙо, ләкин Ул һеҙҙе ысын мәғәнәһендә ғәфү итте. Аллаһтың мөьминдәргә бүләктәре бар.

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(атап әйткәндә) яраланғандан һуң (Ухуд һуғышында) Аллаһтың һәм Пәйғәмбәрҙең бойороҡтарына буйһонғандар. Улар араһында изге ғәмәлдәр ҡылған һәм тәҡүә булғандар ҙур сауаптар ала.

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Аллаһ Тәғәләнең сиктәре (ҡанундары) шулдыр. Кем Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә буйһонһа, Ул уларҙы аҫтында йылғалар аҡҡан йәннәттәргә индерер, улар унда мәңге ҡалыр. Һәм был ҙур еңеү.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

Беҙ пәйғәмбәрҙе Аллаһ рөхсәте менән буйһонор өсөн генә ебәрмәнек. Һәм, ысынлап та, әгәр улар, үҙҙәренә золом ҡылғандан һуң, һиңә (Мөхәммәткә) килеп, Аллаһтан ярлыҡау һораһалар, ә Рәсүл дә улар өсөн ярлыҡау һораһа, һис шикһеҙ, улар тәүбәләрҙе ҡабул итеүсе, рәхимле Аллаһты табыр ине.

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

Беҙ уларға: «Үҙегеҙҙе үлтерегеҙ йәки өйҙәрегеҙҙән сығып китегеҙ», - тип бойороҡ бирһәк тә, аҙ һанлы кешеләрҙән башҡа быны эшләмәҫтәр ине. Әгәр ҙә улар ысынлап та бирелгән бойороҡтарҙы үтәһәләр, был улар өсөн яҡшыраҡ булыр ине һәм (имандарын) нығытыр ине,

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

Кем Аллаһҡа һәм Пәйғәмбәргә (Мөхәммәткә) итәғәт итһә, улар Аллаһ биргән кешеләр менән бергә булыр, йәғни пәйғәмбәрҙәр, хаҡлыҡты яратыусылар, шәһиттәр һәм тәҡүәлеләр. Улар иң яҡшы дуҫтар.

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

Кем Рәсүлгә (Мөхәммәткә) буйһонһа, ул Аллаһҡа буйһонған була. Кем (ул буйһоноуҙан) йөҙ сөйөрһә, Беҙ һине (Мөхәммәтте) уларға һаҡсы итеп ебәрмәнек.

وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Аллаһтың һеҙгә биргән рәхмәтен һәм Уның һеҙҙе мотлаҡ иткән килешеүен иҫкә төшөрөгөҙ: «Беҙ ишеттек һәм буйһондоҡ», — тигәс. Аллаһтан ҡурҡығыҙ, ысынлап та, Алла һеҙҙең күңелдәрегеҙҙәге бөтә нәмәне белә.

اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ رٰكِعُوْنَ

innamā waliyyukumullāhu wa rasūluhū wal-lażīna āmanul-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum rāki‘ūn(a).

Ысынлап та, һинең берҙән-бер ярҙамсың – Аллаһ, Уның рәсүле һәм (Аллаһҡа) бойһоноп, намаҙ уҡыған һәм зәкәт биргән иман килтергән кешеләр.

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

Кем Аллаһты, Уның рәсүлен һәм иман килтергән кешеләрҙе үҙенә ярҙамсы итһә, ысынлап та, Аллаһтың эйәрселәре (дин) еңә.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

Аллаһҡа итәғәт итегеҙ, Пәйғәмбәргә буйһоноп, һаҡ булығыҙ. Әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, белегеҙ: Рәсүлебеҙҙең бурысы (хәбәрҙе) асыҡ итеп еткереү генә ине.

ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).

Шулай итеп, уларға шәһәҙәттәрен хаҡлыҡҡа ярашлы биреүҙәре хәйерлерәк, улар ант иткәндән һуң анттарын (вариҫҡа) кире ҡайтарыуҙан ҡурҡалар. Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм (Уның бойороҡтарын) тыңлағыҙ. Аллаһ яуыздарҙы тура юлға күндермәй.

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Мин һеҙгә Алла тыйғанды ​​уҡыйым, уға бер нәмәне лә тиңләштермәгеҙ.

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

Етемдең мөлкәтенә, ул бәлиғлеккә (йәшкә) еткәнсе, файҙалыраҡ юл менән генә яҡынлашмағыҙ. Һәм үлсәүҙәрҙе һәм таразыларҙы ғәҙел камиллаштырығыҙ. Кешегә мөмкинлектәренә ҡарап ауырлыҡ һалмайбыҙ. Һөйләгәндә, (һеҙҙең) туған булһа ла, намыҫлы һөйләгеҙ һәм Аллаһтың вәғәҙәһен үтәгеҙ. Шулай итеп, Ул һеҙгә иҫкә алырға бойора».

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

Һәм, ысынлап та, был Минең тура юлым. Шунан эйәр! Һеҙҙе Уның юлынан таратырлыҡ (башҡа) юлдарға бармағыҙ. Шулай итеп, Ул һеҙгә тәҡүә булығыҙ, тип бойорҙо.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

Һәм был — Беҙ иңдергән Китап (Ҡөрьән) — бәрәкәттәр менән тулы. Уға эйәрегеҙ һәм тәҡүәле булығыҙ, һеҙ рәхмәткә эйә булырһығыҙ.

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Раббығыҙ тарафынан һеҙгә иңдерелгән нәмәләргә эйәрегеҙ һәм Унан башҡа бер кемгә лә юлбашсы итеп эйәрмәгеҙ. Дәрестәрҙе бик аҙ алаһың.

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

ул (шайтан) уларҙы алдау менән ылыҡтыра. Ағастың (емешен) тәмләп ҡарағас, уның енси ағзаларын күргәндәр, шуға күрә улар уны ожмах япраҡтары менән ҡаплай башлағандар. Аллаһы Тәғәлә уларға: "Мин һеҙҙе шул ағастан тыйманыммы һәм шайтан һеҙҙең икегеҙгә лә ысын дошман, тимәнемме?"

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, кешеләр! Ысынлап та, мин һеҙҙең барығыҙға ла Аллаһтың илсеһе, Күктәр һәм Ер батшалығына хужа, Унан башҡа илаһ юҡ (уға ғибәҙәт ҡылыу хоҡуғы бар), Ул йәшәртә һәм үлтерә, шуға күрә Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә инанығыҙ, Н.

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

Һин (Мөхәммәт) уларға аят уҡымаһаң, улар: «Ни өсөн аятты үҙең уйлап сығармайһың?» Әйт (Мөхәммәткә): «Мин Раббымдың миңә индергәненә генә эйәрәм. Был (Ҡөрьән) һеҙҙең Раббығыҙҙан асыҡ дәлил, иман килтергәндәр өсөн тура юл һәм рәхмәт».

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).

Һинән (Мөхәммәттән) һуғыш ғәнимәттәрен (таратыу) тураһында һорайҙар. Әйт: «Һуғыш ғәнимәте Аллаһ һәм Рәсүлдеке (Аллаһ һәм Уның Рәсүленең ризыҡтары буйынса), шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм күршеләрегеҙ араһындағы мөнәсәбәттәрҙе яҡшыртығыҙ, әгәр иман килтергән булһағыҙ, Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә итәғәт итегеҙ».

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итегеҙ, (Уның бойороҡтарын) ишетһәгеҙ ҙә, Унан ситләшмәгеҙ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһтың һәм Рәсүлдең саҡырыуын үтәгеҙ, ул һеҙҙе йәшәү биргән нәмәгә саҡырғанда, һәм белегеҙ: Аллаһ кеше менән уның күңеле араһында сик ҡуйҙы һәм, ысынлап та, һеҙ тап Уға йыйыласаҡһығыҙ.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ

wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә итәғәт итегеҙ, бәхәсләшмәгеҙ, был һеҙҙең ҡурҡыуығыҙға һәм көсөгөҙҙөң юҡҡа сығыуына һәм сабырлыҡҡа килтерә. Ысынлап та, Аллаһ сабыр кешеләр менән бергә!

قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ

qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).

Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә ышанмағандар менән, Аллаһ һәм Уның рәсүле тыйғанды ​​тыймағандар менән һәм китап бирелгән хаҡ дингә (Аллаһ диненә) ышанмағандар менән (йәғни кешеләр менән) улар буйһоноу хәлендә булғанда итәғәтле рәүештә джизияны (һалымды) түләгәнсе һуғышығыҙ.

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ لِيُرْضُوْكُمْ وَاللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَحَقُّ اَنْ يُّرْضُوْهُ اِنْ كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ

yaḥlifūna billāhi lakum liyurḍūkum wallāhu wa rasūluhū aḥaqqu ay yurḍūhu in kānū mu'minīn(a).

Улар һеҙгә риза булыр өсөн Аллаһ исеме менән ант итәләр, әгәр ҙә улар мөьмин булһалар, Аллаһ менән Уның рәсүленә Уның ризалығын эҙләү дөрөҫөрәк булыр ине.

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Ә иман килтергәндәр, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, уларҙың ҡайһы берҙәре башҡалар өсөн ярҙамсы булып китә. Улар яҡшылыҡты бойора (эшләргә), насарлыҡтан тыя, намаҙ уҡый, зәкәт түләй, Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә итәғәт итә. Уларға Аллаһ тарафынан рәхмәт биреләсәк. Ысынлап та, Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.

اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).

Улар – тәүбә ҡылып, ғибәҙәт ҡылып, (Аллаһты маҡтап) йөрөүселәр, йөрөүселәр (белем һәм дин хаҡына), баш эйеүселәр, сәждә ҡылыусылар, яҡшылыҡҡа бойороусылар һәм яуызлыҡҡа юл ҡуймаусылар һәм Аллаһ Тәғәләнең ҡанундарын үтәүселәр. Иман килтергәндәрҙе бәхетле ит.

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

Һәм бер ҡасан да нимәгәлер: «Мин мотлаҡ шулай эшләйем, иртәгә иртән», — тип әйтмәгеҙ.

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

Бына шундай (Аллаһтың әмере). Кем Аллаһ ҡаршыһында хөрмәтле нәмәләрҙе данлаһа, Раббыһы ҡаршыһында был уға хәйерлерәк. Һеҙгә аңлатылғандарҙан башҡа бөтә малдарығыҙға ла рөхсәт ителә, шунан һуң бысраҡ боттарға табыныуҙан һәм ялған һүҙҙәрҙән ҡасығыҙ.

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

Бына шундай (Аллаһтың әмере). Кем Аллаһтың аяттарын маҡтаһа, был күңелдең тәҡүәлегенән килеп сыға.

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

Аллаһ юлында хаҡ джиһад менән һуғышығыҙ. Ул һеҙҙе һайланы, һәм һеҙгә диндә ҡыйынлыҡтар тыуҙырманы. (Ата-бабаларығыҙ Ибраһимдың) динен тотоғоҙ. Ул (Аллаһ) һеҙҙе күптән мосолман тип атаған, был (Ҡөрьәндә лә) Рәсүл (Мөхәммәт) һеҙгә шаһит булһын һәм барығыҙ ҙа бөтә кешелеккә шаһит булһын өсөн. Шулай булғас, намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Аллаһҡа ныҡ тотоғоҙ. Ул һинең яҡлаусың, Ул иң яҡшы яҡлаусы һәм иң яҡшы ярҙамсы.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ

famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Әммә кем унан тыш (фәхишә һ.б.) эҙләй, тимәк, улар - тәртип боҙоусылар.

اَلزَّانِيَةُ وَالزَّانِيْ فَاجْلِدُوْا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ ۖوَّلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِيْ دِيْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۚ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

az-zāniyatu waz-zānī fajlidū kulla wāḥidim minhumā mi'ata jaldah(tan), wa lā ta'khużkum bihimā ra'fatun fī dīnillāhi in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), walyasyhad ‘ażābahumā ṭā'ifatum minal-mu'minīn(a).

Зина ҡылыусы ҡатын менән зина ҡылыусы ҡатынды, әгәр ҙә һеҙ Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә ышанһағыҙ, уларҙы йәлләү һеҙгә Аллаһ динен тотоуҙан ҡамасауламаһын. Уларҙың язаһына бер төркөм мөьминдәр шаһит булһын.

وَاِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum iżā farīqum minhum mu‘riḍūn(a).

(Рәсүл) үҙ-ара мәсьәләне хәл итер өсөн, Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә саҡырылғанда, ҡапыл уларҙың ҡайһы берҙәре (килеүҙән) баш тартты.

اِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اَنْ يَّقُوْلُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَاۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

innamā kāna qaulal-mu'minīna iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum ay yaqūlū sami‘nā wa aṭa‘nā, wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Мөьминдәрҙең һүҙҙәре генә: уларҙы Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә саҡырғанда, Рәсүл улар араһындағы эштәрҙе хәл итһен өсөн, улар: «Беҙ ишетәбеҙ һәм бойһонабыҙ», — тиҙәр. Ә улар бәхетле кешеләр.

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

Кем дә кем Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итһә, Аллаһтан ҡурҡһа, Уға бирелгән булһа, улар еңеүсе кешеләр булыр.

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَّا حُمِّلْتُمْۗ وَاِنْ تُطِيْعُوْهُ تَهْتَدُوْاۗ وَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

qul aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa in tawallau fa innamā ‘alaihi mā ḥummila wa ‘alaikum mā ḥummiltum, wa in tuṭī‘ūhu tahtadū, wa mā ‘alar rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

Әйт: «Аллаһҡа буйһон һәм Рәсүлгә буйһон, әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, ысынында Рәсүлдең (Мөхәммәттең) фарзы уға йөкмәтелгән генә, ә һеҙҙең фарыз һеҙгә йөкмәтелгән генә.

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

Һәм намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Рәсүлгә (Мөхәммәткә) итәғәт итегеҙ, шул саҡта һеҙгә рәхмәт бирелһен.

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

Әгәр ҙә кем үҙен изгелек ҡылыусы кеше булып, Аллаһҡа буйһонһа, ул ныҡлы ҡоралға (арҡанға) тотонған. Бөтә эштәрҙең аҙағы бары тик Аллаһҡа ғына.

وَّاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًاۙ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika mir rabbik(a), innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

һәм Раббың һиңә индергән нәмәләргә эйәр. Ысынлап та, Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә бик һаҡсыл!

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ

laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).

Ысынлап та, Аллаһтың рәсүлендә һеҙгә яҡшы өлгө бар, Аллаһтың рәхмәтенә һәм Ҡиәмәт көнөнә өмөт иткәндәр һәм Аллаһты күп иҫкә алғандар өсөн.

وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ

wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).

Өйҙәрегеҙҙә ҡалығыҙ, элекке замандарҙағы наҙан кешеләр кеүек биҙәкләнмәгеҙ һәм (үҙегеҙҙе тотмағыҙ), намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә итәғәт итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә һинән гонаһты алып ташларға, эй, Әһлүл Бәйет, һине мөмкин тиклем таҙартырға ниәтләй.

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

Ысынлап та, мосолман ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, иманлы ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙ итәғәтендә ныҡыша, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар сабыр, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар баҫалҡы, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар саҙаҡа биргән, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар ураҙа тота, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙ намыҫын һаҡлай, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар өсөн Аллаһ навеги ( ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар өсөн наве) һәм ҙур сауап.

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ

wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).

Мөьмин ирҙәргә һәм мөьмин ҡатындарға был тура килмәй, әгәр Аллаһ һәм Уның рәсүле фарман сығарған булһа, улар өсөн эштәренә ҡарата (икенсе) һайлау булыр. Кем дә кем Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә буйһонмаһа, ул аҙашҡан, асыҡтан-асыҡ аҙашҡан.

وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

Һәм (хәтерегеҙҙә тотоғоҙ), һеҙ (Мөхәммәт) Аллаһтың ниғмәттәрен биргән һәм һеҙ (шулай уҡ) уға ниғмәт биргән кешегә: «Ҡатыныңды һаҡла һәм Аллаһтан ҡурҡ», - тигәс, Аллаһтың асып һаласағын күңелеңдә йәшереп, кешеләрҙән ҡурҡҡанһың, хатта Аллаһтың һинән ҡурҡырға хоҡуғы күберәк булһа ла. Шулай итеп, Зәйет ҡатынына ихтыяждарын бөткәс (уны айырғас), мөьминдәрҙең үҙҙәренең тәрбиәгә алған балаларының ҡатындарына (никахҡа) ҡаршылыҡ булмаһын өсөн, әгәр ҙә тәрбиәгә алған балалар ҡатындарына ихтыяждарын бөтөргән булһа, Беҙ һине уға (Зәйнәпкә) кейәүгә бирҙек. Һәм Аллаһы Тәғәләнең ҡарары мотлаҡ үтәлер.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثِيْرًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurullāha żikran kaṡīrā(n),

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Мөмкин тиклем (Уның исемен) иҫкә алыу юлы менән Аллаһты иҫкә алығыҙ,

وَّسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa sabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

һәм иртән һәм кисен Уны данлағыҙ.

يُّصْلِحْ لَكُمْ اَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا

yuṣliḥ lakum a‘mālakum wa yagfir lakum żunūbakum, wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū faqad fāza fauzan ‘aẓīmā(n).

Аллаһ һис шикһеҙ ғәмәлдәрегеҙҙе яҡшыртыр, гонаһтарығыҙҙы ғәфү итер. Кем Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итһә, ул бөйөк еңеү менән еңә.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

Ысынлап та, һәр ваҡыт Аллаһтың китабын (Ҡөрьәнде) уҡып, намаҙ уҡып, Беҙ биргән ризыҡтың бер өлөшөн йәшерен һәм асыҡтан-асыҡ сарыф иткәндәр, улар зыян килтермәҫ сауҙаға өмөт итә, 18 .

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).

Шулай итеп, бала (йәшкә) еткәс, уның менән һынап ҡарай алды, (Ибраһим): «Эй, улым! Ул (Исмәғил) яуап бирә: «Эй, атайым!

فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ

falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).

Шулай итеп, улар икеһе лә баш һалғас, ул (Ибраһим) улын ғибәҙәтханаһына һалды, (Аллаһтың бойороғон үтәү өсөн).

وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ

wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Аллаһтың саҡырыуын ҡабул иткәндәр һәм намаҙ уҡығандар өсөн, шул уҡ ваҡытта уларҙың эштәре үҙ-ара фекер алышып (хәл ителә) һәм улар Беҙ биргән ризыҡтың бер өлөшөн сарыф итә.

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Һәм, ысынлап та, ул (Ғиса), ысынлап та, Ҡиәмәт килеүенең билдәһе. Шуға күрә был (Ҡиәмәт көнө) тураһында шикләнмәгеҙ һәм Миңә эйәрегеҙ. Был тура юл.

طَاعَةٌ وَّقَوْلٌ مَّعْرُوْفٌۗ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُۗ فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْۚ

°ā‘atuw wa qaulum ma‘rūf(un), fa'iżā ‘azamal-amr(u), falau ṣadaqullāha lakāna khairal lahum.

(Улар өсөн хәйерлерәк нәмә — (Аллаһҡа) итәғәтле булыу һәм яҡшы һүҙҙәр һөйләү. Сөнки (һуғыш) тәртибе урынлаштырылһа (уларға оҡшамаясаҡ). Әммә улар ысынлап та Аллаһҡа иман килтерһә, был улар өсөн яҡшыраҡ булыр ине.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَلَا تُبْطِلُوْٓا اَعْمَالَكُمْ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa lā tubṭilū a‘mālakum.

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһҡа итәғәт итегеҙ һәм Рәсүлгә итәғәт итегеҙ, барлыҡ изге эштәрегеҙҙе юҡҡа сығармағыҙ.

قُلْ لِّلْمُخَلَّفِيْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ اِلٰى قَوْمٍ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ تُقَاتِلُوْنَهُمْ اَوْ يُسْلِمُوْنَ ۚ فَاِنْ تُطِيْعُوْا يُؤْتِكُمُ اللّٰهُ اَجْرًا حَسَنًا ۚ وَاِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِّنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

qul lil-mukhallafīna minal-a‘rābi satud‘auna ilā qaumin ulī ba'sin syadīdin tuqātilūnahum au yuslimūn(a), fa'in tuṭī‘ū yu'tikumullāhu ajran ḥasanā(n), wa in tatawallau kamā tawallaitum min qablu yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n).

Ҡалған бәҙәүиҙәргә әйт: «Һеҙ ҙур көскә эйә булған халыҡ менән һуғышырға саҡырыласаҡһығыҙ, улар бирелмәһә, һеҙ улар менән һуғышырға тейешһегеҙ.

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥaraj(uw), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa may yatawalla yu‘ażżibhu ‘ażāban alīmā(n).

Һуҡырҙарға ла, ҡаҡсаларға ла, ауырыуҙарға ла (һуғышта ҡатнашмаһалар) гонаһ юҡ. Кем Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә буйһонһа, Ул уны аҫтында йылғалар ағып торған ожмахҡа индерер, ә кем ситкә йөҙ борһа, Аллаһ уға ауыр ғазап бирер.

۞ قَالَتِ الْاَعْرَابُ اٰمَنَّا ۗ قُلْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا وَلٰكِنْ قُوْلُوْٓا اَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْاِيْمَانُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَاِنْ تُطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَا يَلِتْكُمْ مِّنْ اَعْمَالِكُمْ شَيْـًٔا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qālatil-a‘rābu āmannā, qul lam tu'minū wa lākin qūlū aslamnā wa lammā yadkhulil-īmānu fī qulūbikum, wa in tuṭī‘ullāha wa rasūlahū lā yalitkum min a‘mālikum syai'ā(n), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Бәҙәүи ғәрәптәре: «Беҙ иман килтерҙек», — тигән. Әйт (уларға): «Һеҙ әле иман килтермәйһегеҙ, әммә: «Беҙ Исламға буйһондоҡ», — тип әйтегеҙ, сөнки һеҙҙең күңелдәрегеҙгә иман әле инмәгән.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصِّدِّيْقُوْنَ ۖوَالشُّهَدَاۤءُ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ لَهُمْ اَجْرُهُمْ وَنُوْرُهُمْۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ulā'ika humuṣ-ṣiddīqūn(a), wasy-syuhadā'u ‘inda rabbihim, lahum ajruhum wa nūruhum, wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

Аллаһҡа һәм Уның пәйғәмбәрҙәренә иман килтергәндәр – улар ихлас (хәҡиҡәтте яратыусылар) һәм Раббылары янында шаһиттар. Улар үҙҙәренең әжеренә, яҡтылығына лайыҡ. Ә кәферҙәр һәм Беҙҙең аяттарыбыҙҙы ялғанға сығарғандар — улар ут әһелдәре.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَاٰمِنُوْا بِرَسُوْلِهٖ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَّحْمَتِهٖ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ نُوْرًا تَمْشُوْنَ بِهٖ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa āminū birasūlihī yu'tikum kiflaini mir raḥmatihī wa yaj‘al lakum nūran tamsyūna bihī wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм Уның рәсүленә (Мөхәммәткә) ышанығыҙ, Аллаһ һеҙгә Үҙенең рәхмәтен икегә бүлеп бирер, һеҙгә йөрөй алырлыҡ нур яһар һәм Ул һеҙҙе ғәфү итер. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ فَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ فَاِطْعَامُ سِتِّيْنَ مِسْكِيْنًاۗ ذٰلِكَ لِتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

famal lam yajid faṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini min qabli ay yatamāssā, famal lam yastaṭi‘ fa iṭ‘āmu sittīna miskīnā(n), żālika litu'minū billāhi wa rasūlih(ī), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

Тимәк, кем (ҡолон азат итә алмай), шул саҡта (ул) ике ай ҡатышҡансы ике ай рәттән ураҙа тоторға тейеш. Әммә кемдең мөмкинлеге юҡ, тимәк, алтмыш ярлыны ашатырға (тейеш). Бына шулай һеҙ Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә ышанаһығыҙ. Былар Аллаһ Тәғәләнең ҡанундары, уларҙы үтәмәгәндәр бик ауыр язаға тарый.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tanājaitum falā tatanājau bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūli wa tanājau bil-birri wat-taqwā, wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Йәшерен һөйләшеүҙәр үткәргәндә, гонаһлы эштәр, дошманлыҡ, Рәсүлгә буйһонмау тураһында һөйләшмәгеҙ. Әммә изгелек һәм тәҡүәлек ғәмәлдәре тураһында һөйләшегеҙ. Һеҙ яңынан Уның янына йыйыласаҡ Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Рәсүл менән һөйләшкәнсе саҙаҡа биргәнегеҙ өсөн (ярлыланыуҙан) ҡурҡаһығыҙмы? Әгәр ҙә һеҙ уны эшләмәһәгеҙ һәм Аллаһ һеҙҙе ғәфү итһә, намаҙҙы уҡығыҙ, зәкәтте түләгеҙ, Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итегеҙ! Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә бик һаҡсыл.

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Аллаһ Тәғәләнең Рәсүленә (ул килгән) бер нисә илдә йәшәүселәргә биргәндәрҙең таланған байлығы (фаиъ) Аллаһ, Рәсүл, туғандары (Рәсүл), етемдәр, ярлылар һәм сәйәхәттә булған кешеләр өсөн булған, хазина һеҙҙең арала байҙар араһында ғына әйләнеп йөрөмәһен өсөн. Рәсүл һеҙгә нимә бирһә лә, ҡабул итегеҙ. Ә ул һиңә тыйған нәмәне ҡалдыр. Аллаһтан ҡурҡығыҙ. Ысынлап та, Аллаһтың язаһы бик ҡаты.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha waltanẓur nafsum mā qaddamat ligad(in), wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм һәр кем иртәгәгә (теге донъяға) эшләгән эштәренә иғтибар итһен, Аллаһтан ҡурҡығыҙ. Ысынлап та, Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә бик һаҡсыл!

اِنَّمَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ قَاتَلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَاَخْرَجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوْا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

innamā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna qātalūkum fid-dīni wa akhrajūkum min diyārikum wa ẓāharū ‘alā ikhrājikum an tawallauhum, wa may yatawallahum fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Ысынлап та, Аллаһ һеҙҙе бары тик дин мәсьәләләрендә һеҙҙең менән һуғышҡандарҙы, һеҙҙе тыуған ерегеҙҙән ҡыуып сығарыусыларҙы һәм һеҙҙе ҡыуып сығарыуҙа (башҡаларға) ярҙам итеүселәрҙе генә дуҫ итеүҙән тыя. Кем уларҙы дуҫ итеп алһа, шул залимдар булыр.

وَاِنْ فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ اِلَى الْكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَاٰتُوا الَّذِيْنَ ذَهَبَتْ اَزْوَاجُهُمْ مِّثْلَ مَآ اَنْفَقُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa in fātakum syai'um min azwājikum ilal-kuffāri fa‘āqabtum fa'ātul-lażīna żahabat azwājuhum miṡla mā anfaqū, wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

Әгәр ҙә кафырҙарға ҡасҡан ҡатындарығыҙҙан һеҙ тамамламаған берәй нәмә (мәһәрҙе кире ҡайтарыу) булһа, һеҙ уларҙы еңә алаһығыҙ, һуңынан ҡатындары ҡасҡан кешеләргә (талғандан) улар биргән мәһәр күләмен бирегеҙ. Һеҙ иман килтергән Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ يَهْدِ قَلْبَهٗ ۗوَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

mā aṣāba mim muṣībatin illā bi'iżnillāh(i), wa may yu'mim billāhi yahdi qalbah(ū), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

(Кешегә) бер ниндәй ҙә бәлә килмәй, Аллаһ рөхсәт итмәһә; Аллаһҡа иман килтергән кешенең күңелен Аллаһ һис шикһеҙ тура юлға баҫтырыр. Аллаһ һәр нәмәне белеүсе.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاِنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa'in tawallaitum fa innamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

Аллаһҡа итәғәт итегеҙ, Пәйғәмбәргә лә итәғәт итегеҙ. Әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, ысынлап та, Рәсүлебеҙҙең бурысы тик (Аллаһтың әмерен) асыҡтан-асыҡ еткерергә генә тора.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Шулай булғас, хәлегеҙҙән килгәнсә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм тыңлағыҙ һәм итәғәтле булығыҙ; һәм үҙегеҙ өсөн яҡшы байлыҡ һалығыҙ. Ә кем үҙен һаранлыҡтан тота, шул бәхетлеләр.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَطَلِّقُوْهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَاَحْصُوا الْعِدَّةَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ رَبَّكُمْۚ لَا تُخْرِجُوْهُنَّ مِنْۢ بُيُوْتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ لَا تَدْرِيْ لَعَلَّ اللّٰهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِكَ اَمْرًا

yā ayyuhan-nabiyyu iżā ṭallaqtumun-nisā'a fa ṭalliqūhunna li‘iddatihinna wa aḥṣul-‘iddah(ta), wattaqullāha rabbakum, lā tukhrijūhunna mim buyūtihinna wa lā yakhrujna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa may yata‘adda ḥudūdallāhi faqad ẓalama nafsah(ū), lā tadrī la‘allallāha yuḥdiṡu ba‘da żālika amrā(n).

Эй, пәйғәмбәр! Ҡатындарығыҙҙы айырғанда, улар үҙҙәренең (аҡыллы) ғәҙәттәрен (йөҙө) ала алған ваҡытта айырылырға тейешһегеҙ, шул ғәҙәттең ваҡытын иҫәпләгеҙ, Раббығыҙ Аллаһтан ҡурҡығыҙ. Уларҙы өйҙәренән сығармағыҙ һәм асыҡтан-асыҡ ерәнес эш ҡылмаһалар, тышҡа сығырға рөхсәт итмәгеҙ. Былар Аллаһтың ҡанундары, һәм кем Аллаһтың ҡанундарын боҙһа, ысынлап та, ул үҙ-үҙенә золом ҡылған. Белмәйһең, бәлки шунан һуң Хоҙай яңы ризыҡ бирер.

ذٰلِكَ اَمْرُ اللّٰهِ اَنْزَلَهٗٓ اِلَيْكُمْۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُعْظِمْ لَهٗٓ اَجْرًا

Żālika amrullāhi anzalahū ilaikum, wa may yattaqillāha yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yu‘ẓim lahū ajrā(n).

Был - Аллаһтың һиңә индергән әмере; Аллаһ Тәғәләнән ҡурҡҡан кешенең хаталарын Аллаһ һис шикһеҙ юйып ташлар һәм әжерен күп тапҡырға арттырыр.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِۛ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۛ قَدْ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكُمْ ذِكْرًاۙ

a‘addallāhu lahum ‘ażāban syadīdan fattaqullāha yā ulil-albāb(i) - allażīna āmanū - qad anzalallāhu ilaikum żikrā(n).

Аллаһ улар өсөн ҡаты яза әҙерләгән, шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ, эй аҡыл эйәләре! (Атап әйткәндә) иман килтергәндәр. Ысынлап та, Аллаһ һеҙгә киҫәтеү индерҙе.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Тимәк, кем был нәмәнән тыш эҙләй (мәҫәлән, зина, гомосексуализм, лесбиянка), улар - тәртип боҙоусылар.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Мин тик) Аллаһтан һәм Уның ризалығынан (киҫәтеү) еткерәм. Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә буйһонмаған кеше йәһәннәмдең язаһын аласаҡ, улар унда мәңге ҡаласаҡ».

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ تَزَكّٰىۙ

qad aflaḥa man tazakkā.

Ысынлап та бәхетле кеше үҙен сафландыра (иман килтереп),