اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
सचमुच, उन्हां ने तुहानूं सिर्फ अल्लाह दे अलावा (नाम) दे कत्ल कीते होए जानवरां दे शव, खून, सूअर दा मांस ते (मांस) तों मना कर दित्ता है। पर जेड़ा (इसगी खाने आस्ते) मजबूर होंदा ऐ, इस करिए नेईं जे ओह् चाह्न्दा ऐ ते नेईं (इत्थूं तकर) सीमा कोला परे, तां ओह्दे आस्तै कोई पाप नेईं ऐ। सचमुच अल्लाह माफ करने आला, दयालु ऐ।
تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
उह अल्लाह दी सीमा (कानून) हन। जो कोई अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी आज्ञा मनग, ओह् उनेंगी बाग-बगीचे च दाखल करग जिंदे थल्ले नदियां बगदियां न, ओह् उंदे च अनन्त काल तकर रौह्नगे। ते ओह़ इक बड्डी जीत ऐ।
يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
अल्लाह तुहानूं (अपनी नियम) समझाना चाहंदा है, ते तुहानूं तुहाडे तों पहलां दे (नबी ते धर्मी लोकां) दे (जीवन दे) राह दिखाना चाहंदा है ते तुहाडे तनबान नू स्वीकार करदा है। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।
سُوْرَةٌ اَنْزَلْنٰهَا وَفَرَضْنٰهَا وَاَنْزَلْنَا فِيْهَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
sūratun anzalnāhā wa faraḍnāhā wa anzalnā fīhā āyātim bayyinātil la‘allakum tażakkarūn(a).
(एह) इक सूरह है जिस नू असीं उतार दित्ता है ते असीं (कानून दा पालन करदे होए) फर्ज कीता है, ते असीं उस विच (अल्लाह दी महानता दे) साफ निशान भेज दित्ते हन, ताकि तुसीं याद कर सकदे हो।