۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ
yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).
გკითხეს შენ (მუჰამედ) ალკოჰოლისა და აზარტული თამაშების შესახებ. უთხარი: „ორივეშიც დიდი ცოდვაა და გარკვეული სარგებელიც ადამიანებისთვის, მაგრამ ცოდვა უფრო მეტია, ვიდრე სარგებელი“. და გკითხავენ, რა უნდა დახარჯონ. უთხარი: „ზედმეტი (აუცილებლობისგან)“. ასე განმარტავს ალლაჰი თავის აიათებს, რათა იფიქრო:
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
ო, მორწმუნეებო, ნუ მიუახლოვდებით ლოცვას ნასვამ მდგომარეობაში, სანამ არ გაიგებთ რას ამბობთ და ნუ მიუახლოვდებით მეჩეთს ჯუნუბის მდგომარეობაში, გარდა გზაზე გავლისა, სანამ არ დაიბანთ (ჯუნუბის დაბანა). თუ ავად ხართ, მგზავრობაში ხართ, დეფეკაციის შემდეგ ხართ, ან ქალს შეეხეთ და წყალი არ გაქვთ, მაშინ თაიამუმი სუფთა (სუფთა) მტვრით დაიბანეთ; სახე და ხელები მისით (მტვრით) გაიწმინდეთ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მიმტევებელია.