وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).
ते जेकर सुरक्षा जां डर दी खबर उंदे कोल पुज्जी जंदी ऐ तां ओह् (तुरत) प्रसारित करी दिंदे न। (असल विच) जेकर उन्हां ने उन्हां विचों रसूल ते उलील अमरी नू सौंप दित्ता तां ज़रूर जो लोग सच्चाई जानना चाहुंदे हन (आधिकारिक तौर ते) उन्हां (रसूल ते उलील अमरी) तों पता लग जांदे हन। अगर तुहाडे ते अल्लाह दी कृपा ते रहमत नहीं होंदी तां तुसीं शैतान दे पिच्छे चलदे, सिवाय थोड़ी संख्या (तुहाडे विच) दे।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).
हे विश्वास करने आले! जेकर कोई दुष्ट मनुख तुंदे कोल कोई खबर लेई औंदा ऐ तां उसदी सच्चाई दा पता लाओ, तां जे तुस अज्ञानता दे कारण कुसै लोकें गी नुकसान नेईं पजाओ, ते फिरी अपने कीते गेदे कम्में दा अफसोस करो।