قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

Бигӯ (эй Муҳаммад): «Аз Худо ва Паёмбар итоат кунед. Агар рӯй гардонед, бидонед, ки Худо кофиронро дӯст намедорад».

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

Ва аз Худо ва Паёмбар (Муҳаммад) итоат кунед, то бар шумо раҳмат карда шавад.

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

Пас, савганд ба Парвардигорат, онҳо имон намеоранд, то он даме, ки туро (Муҳаммад) дар масъалае, ки дар он ихтилоф доранд, довар нагардонанд, (то) ки дар дилҳояшон нисбат ба ҳукме, ки ту медиҳӣ, эътирозе набошад ва онро комилан қабул кунанд.

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

Ва ҳар кӣ аз Худо ва Паёмбар (Муҳаммад) итоат кунад, пас онҳо бо касоне хоҳанд буд, ки Худо ба онҳо неъмат додааст, (яъне) паёмбарон, дӯстдорони ҳақ, шаҳидон ва парҳезгорон. Онҳо беҳтарин дӯстонанд.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

Бигӯ (Муҳаммад): «Эй мардум! Ман фиристодаи Худо ба сӯи ҳамаи шумо ҳастам, ки подшоҳии осмонҳо ва замин аз они Ӯст. Ҳеҷ худое ҷуз Ӯ нест, ки зинда мекунад ва мемиронад, пас ба Худо ва паёмбари Ӯ, (яъне) паёмбари уммӣ, ки ба Худо ва суханони Ӯ (китобҳояш) имон дорад, имон оваред. Аз Ӯ пайравӣ кунед, то ҳидоят шавед».

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).

Аз ту (эй Муҳаммад) дар бораи (тақсимоти) ғаниматҳои ҷангӣ мепурсанд. Бигӯ: «Ғаниматҳои ҷангӣ аз они Худо ва Паёмбар аст (мувофиқи муқаррароти Худо ва Паёмбараш). Пас, аз Худо битарсед ва бо ҳамсоягонатон робита барқарор кунед ва агар мӯъмин бошед, аз Худо ва Паёмбараш итоат кунед».

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).

Эй касоне, ки имон овардаед, ба Худо ва Паёмбараш итоат кунед ва аз Ӯ рӯй нагардонед, ҳарчанд (фармони Ӯро) мешунавед.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).

Эй касоне, ки имон овардаед, вақте ки Худо ва Паёмбар шуморо ба сӯи чизе, ки ба шумо ҳаёт мебахшад, даъват кунанд, даъвати онҳоро иҷро кунед ва бидонед, ки Худо миёни инсон ва қалби ӯ сарҳаде қарор додааст ва шумо ба сӯи Ӯ ҷамъ карда мешавед.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ

wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

Ва аз Худову паёмбараш итоат кунед ва бо якдигар низоъ накунед, ки шуморо тарсонад ва қуввататонро аз байн барад. Пас сабр кунед, ки Худо бо сабркунандагон аст.

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Ва мардон ва занони мӯъмин, баъзе аз онҳо ёварони баъзе ҳастанд, ки ба кори нек амр мекунанд ва аз мункар бозмедоранд, намоз мегузоранд, закот медиҳанд ва аз Худову паёмбараш итоат мекунанд. Худо онҳоро раҳмат мекунад. Албатта, Худо тавоно ва ҳаким аст.

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

Ва намоз бигузоред, закот диҳед ва аз Паёмбар (Муҳаммад) итоат кунед, то бар шумо раҳмат карда шавад.

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ

laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).

Ба дурустӣ, дар шахсияти Паёмбари Худо барои касе, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат умед дорад ва Худоро бисёр ёд мекунад, намунаи некест.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَلَا تُبْطِلُوْٓا اَعْمَالَكُمْ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa lā tubṭilū a‘mālakum.

Эй касоне, ки имон овардаед, аз Худо ва Паёмбар итоат кунед ва ҳамаи некиҳои худро табоҳ накунед.

ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Оё аз он метарсед, ки пеш аз сӯҳбат бо Паёмбар садақа додаед? Аммо агар ин корро накунед ва Худо шуморо афв карда бошад, намоз бигузоред ва закот диҳед ва аз Худову Паёмбараш итоат кунед! Ва Худо ба корҳое, ки мекунед, огоҳ аст!

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Моли ғаниматшуда аз он молҳое, ки Аллоҳ ба Паёмбараш (ки аз сокинони чанд кишвар буданд) додааст, барои Аллоҳ, Паёмбар, хешовандон (Расул), ятимон, камбағалон ва касоне буд, ки дар сафар буданд, то ин ганҷ танҳо дар байни сарватмандони шумо паҳн нашавад. Ҳар чизеро, ки Паёмбар ба шумо диҳад, бигиред ва аз ҳар чизе, ки шуморо манъ мекунад, даст кашед ва аз Аллоҳ битарсед. Албатта, Аллоҳ сахт азоб медиҳад.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاِنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa'in tawallaitum fa innamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

Ва аз Худо ва паёмбар итоат кунед. Агар рӯй гардонед, пас, бар ӯҳдаи паёмбари Мо танҳо расонидани амри ошкоро аст.