وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
आनी तांच्या पैगंबरान तांकां म्हणलें, "खरें म्हणल्यार अल्लान तालुत हाका तुमचो राजा म्हूण नेमला." तांणी जाप दिली, "तालुतान आमचेर राज्य कशें मेळयलें, जेन्ना आमी ताचे परस चड राज्याचे हक्क आशिल्ले आनी ताका चड गिरेस्तकाय दिवंक नाशिल्ली?" (पैगंबरान) जाप दिली, "अल्लान ताका तुमचे खातीर (राजा जावपाक) वेंचून काडला आनी तुमकां श्रेश्ठ गिन्यान आनी शारिरीक क्षमता दिल्या." अल्ला आपल्याक जाय ताका आपलें राज्य दिता आनी अल्ला सगळ्यांक आस्पावपी, सर्वज्ञ.
شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
अल्ला जाहीर करता की ताचे बगर दुसरो देव ना; (तशेंच) न्यायाचो आदार घेवपी देवदूत आनी गिन्यानाचे लोक, ताचे बगर दुसरो देव ना, तो सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ.
وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).
आनी सुरक्षा वा भंयाची खबर तांकां मेळ्ळी जाल्यार ते (रोखडीच) ती प्रसारीत करतात. (खरें म्हणल्यार) तांणी तें तांचे मदल्या रसूल आनी उलील अमरी हांचे कडेन दिलें जाल्यार सत्य जाणून घेवपाक सोदपी लोकांक (अधिकृतपणान) तांचे कडल्यान (रसूल आनी उलील अमरी) कळटलें हें खात्रीचें. तुमचे कडेन अल्लाची कृपा आनी दया नासली जाल्यार तुमी सैताना फाटल्यान वचपाचे, फकत थोडे (तुमच्या मदीं) सोडल्यार.
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
तांचे धर्मगुरू आनी पाद्री तांकां खोटीं उतरां उलोवपाक आनी हरमाचीं वस्तू खावपाक कित्याक बंदी घालना? तांणी केल्लें खरेंच खरेंच वायट.
وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).
आनी अशें आमी आमचीं आयतां परत परत समजायलीं, जाका लागून मुश्रिक म्हणटले, "तुमी हे आयत (पुस्तकांतल्या लोकां कडल्यान) शिकल्यात," आनी जाणून घेवप्यांक कुराण समजावंक शकतले.
وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).
आनी (उगडास) जेन्ना तांचे मदल्या एका लोकान म्हणलें, "ज्या लोकांक अल्लान नाश करतलो वा ताका खूब खर ख्यास्त दितलो तांकां तुमी कित्याक सल्लो दितात?" तांणी जाप दिली, "तुज्या प्रभू कडेन आमकां एक निमित्त (जापसालदारपणा पासून मुक्त) मेळचें म्हणून आनी ते पुण्यशील आसचे म्हणून."
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
म्हण (मुहंमद), "ताचेर (कुराण) विस्वास दवरात वा तुमकां विस्वास दवरचो पडना (अल्ला खातीरय तसोच). खरेंच, जांकां आदीं गिन्यान मेळ्ळां, जेन्ना तांकां (कुराण) वाचतात तेन्ना ते तोंड सकयल करतात, सजदा करतात."
وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).
आनी आमी तुमच्या (मुहंमद) पयलीं (प्रेषित) धाडले नात, पूण कांय मनशांक आमी तांकां प्रकटीकरण दिले, देखून तुमकां खबर ना जाल्यार गिन्यान आशिल्ल्या कोणाकूय विचारात.
وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
आनी जाका लागून ज्या लोकांक गिन्यान मेळ्ळां, तांकां (कुराण) तुमच्या प्रभू कडल्यान खरे आसा अशें मानतात, मागीर ते विस्वास दवरतात आनी तांचीं काळजां ताका अधीन जातात. आनी खरेंच, सरळ मार्गाचेर विस्वास दवरपी लोकां खातीर अल्ला मार्गदर्शक.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
पुस्तकांतल्यान गिन्यान आशिल्ल्या एका मनशान म्हणलें, "तुजे दोळे पळेवचे पयलीं हांव तुका सिंहासन हाडटलो." देखून ताणें (सुलेमान) मुखार गादयेर पळे लें तेन्ना ताणें म्हणलें, "हांव उपकारी आसां काय (ताच्या आशीर्वादांक) नाकारतां हाची म्हाका परिक्षा घेवपाक हें म्हज्या प्रभूच्या कृपे मदीं आसा. जो कोण उपकारी आसा, मागीर खरेंच तो आपल्याच (बऱ्यापणा खातीर) उपकारी आसा, आनी जो कोण काफर करता, मागीर खरेंच म्हजो प्रभू सगळ्यांत गिरेस्त, सगळ्यांत वैभवशाली."
فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).
म्हणल्यार तांच्या अन्यायाक लागून तांचीं घरांच कोसळ्ळ्यांत. खरेंच तातूंत जाणून घेवपी लोकां खातीर एक संकेत आसा.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आनी तो (मोयजेस) परिपक्व जावन ताची बुध्दी परिपूर्ण जाले उपरांत आमी ताका बुद्धी (भविष्यवाणी) आनी गिन्यान दिलें. आनी अशे तरेन आमी बरें करपी लोकांक इनाम दितात.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ
wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).
पूण गिन्यानाचे दान आशिल्ले लोक म्हणटात, "तुमकां धिक्कार! विस्वास दवरपी आनी बरीं कामां करपी लोकांक अल्लाचें इनाम चड बरें आनी तें (व्हडलें इनाम) फकत धीर धरपी लोकांक मेळटा हें जाणून घेयात."
مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).
अल्ला सोडून हेर राखणदार घेवपी लोकांची बोधकथा घर तयार करपी कोळी सारकी. आनी खरेंच सगळ्यांत दुबळें घर म्हळ्यार कोळींचें घर, तांकां खबर आसलें जाल्यार.
وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ
wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).
आनी हीं बोधकथां आमी मनशाकुळा खातीर केल्लीं; आनी गिन्यान आशिल्ल्यां बगर कोणूच समजचो ना.
بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ
bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).
खरें म्हणल्यार (कुराण) म्हळ्यार गिन्यान आशिल्ल्या लोकांच्या छातींत स्पश्ट आशिल्ले आयत. फकत वायटकार आमच्या श्लोकांक न्हयकारतात.
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
आनी ह्या संवसाराचें जिवीत फकत फकाणां आनी खेळ. आनी खरेंच, परलोकाची भूंय हीच खरी जिवीत, तांकां खबर आसली जाल्यार.
وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ
wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).
आनी अशें (तशेंच) मनशांमदीं, जिवंत हालचाली प्राण्यांमदीं आनी पशुधनांत वेगवेगळे रंग (आनी प्रकार) आसतात. ताका भियेवपी अल्लाच्या सेवकांमदीं फकत उलमा. खरेंच अल्ला हो पराक्रमी, सगळ्यांत क्षमाशील.
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(तुमी चड भाग्यवान मुश्रिक) वा तुमीच रातच्या वेळार सजदा करून उबे रावून, परलोकाच्या भंयान आनी आपल्या प्रभूच्या दयाळपणाची आस्त बाळगून उपासना करतात? म्हणचें, “जाणपी जाणकारांक खबर नाशिल्ल्यां बरोबर आसात काय?” खरेंच, कारण आशिल्ल्यांकच उपदेश मेळटा.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوْا فِى الْمَجٰلِسِ فَافْسَحُوْا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْۚ وَاِذَا قِيْلَ انْشُزُوْا فَانْشُزُوْا يَرْفَعِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۙ وَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰتٍۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qīla lakum tafassaḥū fil-majālisi fafsaḥū yafsaḥillāhu lakum, wa iżā qīlansyuzū fansyuzū yarfa‘illāhul-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna ūtul-‘ilma darajāt(in), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
हे तुमी विस्वास दवरतात! तुमकां "सभांनी सुवात दिवची" अशें म्हण्टात जाल्यार मागीर सुवात करात, खात्रीन अल्ला तुमकां सुवात दितलो. आनी जेन्ना म्हणटले, "उबे राव" मागीर उबो राव, खात्रीन अल्ला तुमच्या मदल्या भावार्थी लोकांक आनी गिन्यान मेळिल्ल्या लोकांक (पदवी) थोड्या प्रमाणांत वाडयतलो. आनी तुमी कितें करतात ताची अल्लाक खबर आसा.