وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ
wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.
ते जेकर तुसें गी डर ऐ जे तुस अनाथें कन्नै न्याय नेईं करी सकगे तां अपनी पसंद दी जनानियें कन्नै ब्याह् करो, दो, त्रै जां चार। पर जेकर तुसेंगी डर ऐ के तुस न्याय नेई करी सकगे, तां सिर्फ इक गै, जां जेकी बी जनानी गुलाम तुंदे कोल ऐ। जो तुसेंगी गलत करने थमां रोकने दे नेड़े ऐ।
وَاَنْكِحُوا الْاَيَامٰى مِنْكُمْ وَالصّٰلِحِيْنَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَاِمَاۤىِٕكُمْۗ اِنْ يَّكُوْنُوْا فُقَرَاۤءَ يُغْنِهِمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa ankiḥul-ayāmā minkum waṣ-ṣāliḥīna min ‘ibādikum wa imā'ikum, iy yakūnū fuqarā'a yugnihimullāhu min faḍlih(ī), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ते तुंदे च जेड़े अजें बी अकेले न, ते उंदे कन्ने बी ब्याह करो जेड़े तुंदे नर ते नारी दासें कन्ने (ब्याह करने) दे काबिल न। जेकर ओह गरीब न तां अल्लाह उनेंगी अपनी कृपा कन्नै सशक्त बनाग। और अल्लाह सर्वव्यापी (अपना दान) है, सर्वज्ञ है।
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوْٓا اِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَّوَدَّةً وَّرَحْمَةً ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa min āyātihī an khalaqa lakum min anfusikum azwājal litaskunū ilaihā wa ja‘ala bainakum mawaddataw wa raḥmah(tan), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
ते उदे निशानें च (अपनी महानता दे) च एह् बी ऐ जे उ'नें तुंदे आस्तै तुंदी अपनी किस्म दे साथी पैदा कीते हे, तां जे तुस उंदे कन्नै झुकाव ते उंदे कन्नै आराम दा एहसास करो, ते उ'नें तुंदे बश्कार प्रेम ते स्नेह दे भाव पैदा कीते। सचमुच, इस विच सचमुच (अल्लाह दी महानता दे) निशान हन, जो सोचण वाले लोकां वास्ते।