۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ
innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).
ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ ყოყმანობს კოღოს ან მასზე უფრო პატარა რამის მაგალითის მოყვანას. რაც შეეხება მორწმუნეებს, მათ იციან, რომ ეს არის ჭეშმარიტება ღვთისგან. ხოლო ურწმუნოები ამბობენ: „რა იგულისხმა ალლაჰმა ამ იგავში?“ ამით მან ბევრი ადამიანი გზააბნევა და ამით მრავალი ადამიანი დაარწმუნა. მაგრამ ამ იგავით ის არავის ააცდენს გზას, გარდა ბოროტმოქმედებისა.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
და (გახსოვდეთ) როცა უთხარით: „ჰეი, მუსა! ჩვენ არ დაგიჯერებთ, სანამ ალაჰს ნათლად არ ვიხილავთ!“ მაშინ ელვა დაგარტყათ, სანამ უყურებდით.
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).
მათ უთხრეს: „სთხოვე შენს უფალს, რომ აგვიხსნას ეს (ძროხა)“. მან (მოსემ) უპასუხა: „მან თქვა (ალაჰმა), რომ ფური არც მოხუცი და არც ახალგაზრდაა, (მაგრამ) შუალედურია. ასე რომ, გააკეთე ის, რაც ბრძანებაა“.
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).
მათ უთხრეს: „სთხოვე შენს უფალს, აგვიხსნას, რა ფერისაა ეს“. მან (მოსემ) უპასუხა: „მან თქვა (ალაჰმა), რომ (ძროხა) არის დედალი ძროხა, რომლის ფერიც მუქი ყვითელია, რაც სიამოვნებს მათ, ვინც მას უყურებს“.
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).
მათ თქვეს: „სთხოვე შენს უფალს, რომ აგვიხსნას ეს (ძროხა). (რადგან) სინამდვილეში ძროხა ჯერ კიდევ არ არის ნათელი ჩვენთვის და თუ ალლაჰი ინებებს, ჩვენ აუცილებლად მივაღწევთ გზას“.
وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ
wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).
და უცოდინრები ამბობენ: „რატომ არ გველაპარაკება ალაჰი და რატომ არ გვაძლევს სასწაულებს (თავისი ძალის)?“ ასევე ამბობდნენ ისინიც, ვინც მათ წინ იყო, იმას ამბობდნენ, რასაც ამბობდნენ. მათი გულები ერთნაირია. ჭეშმარიტად, ჩვენ ავუხსენით სასწაულები (ჩვენი ძალის) მათ, ვინც ირწმუნა.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
უთხრეს: „ჰეი, მუსა! ჩვენ ვერასდროს შევალთ მასში, სანამ ისინი იქ იქნებიან, ამიტომ წადი შენს ღმერთთან ერთად და შეებრძოლე თქვენ ორივეს. მოგვეცი საშუალება, აქ დავრჩეთ!“
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
და როდესაც ჩვენი აიათები წაუკითხეს მათ, თქვეს: „ჭეშმარიტად, ჩვენ მოვისმინეთ (ასეთი აიათები), თუ გვინდოდა, აუცილებლად წავიკითხავდით მსგავსს. ეს (ყურანი) მხოლოდ ძველთა ზღაპარია“.
۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا
wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).
და ისინი, ვისაც არ ელით ჩვენთან შეხვედრას (სიკვდილის შემდგომ ცხოვრებაში), ამბობენ: „რატომ არ მოგვავლინეს ანგელოზები ან რატომ არ ვნახეთ ჩვენი უფალი?“ მართლაც, ისინი ამაყობდნენ თავიანთი თავით და ჭეშმარიტად გადააჭარბეს თავიანთ საზღვრებს (უსამართლობის ჩადენით).
اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۗ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكٰفِرِيْنَ عَسِيْرًا
al-mulku yauma'iżinil-ḥaqqu lir-raḥmān(i), wa kāna yauman ‘alal-kāfirīna ‘asīrā(n).
იმ დღეს სამართლიანი სამეფო ყველაზე მოწყალე ღმერთს ეკუთვნის. და ეს რთული დღეა ურწმუნოებისთვის.