۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ
innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).
በእርግጥም አላህ የወባ ትንኝን ወይም ከዚያ ያነሰ ነገርን ምሳሌ ከማድረግ አያመነታም። እነዚያ ያመኑት ግን ይህ ከአላህ የተገኘ እውነት መሆኑን ያውቃሉ። እነዚያም የካዱት «አላህ በዚህ ምሳሌ ምን ማለቱ ነው?» ይላሉ። በዚያ ምሳሌ ብዙ ሰዎችን አሳሳተ፤ በዚህም ብዙ ሰዎችንም መርቷል። በዚህ ምሳሌ ግን ከክፉዎች በስተቀር ማንንም አያሳስትም።
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
«ሙሳ ሆይ! አላህን በግልጽ እስክናይ ድረስ በአንተ አናምንህም» በላችሁም ጊዜ (አስታውሱ)። እናንተም እየተመለከታችሁ መብረቅ ወረደባችሁ።
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).
«ስለዚያች (ሴት ላም) እንዲያብራራልን ጌታህን ጠይቅልን» አሉት። (ሙሳ) «አላህ (አላህ) ጊደርዋ አሮጊትም ልጅም አይደለችም፣ ነገር ግን በመካከላቸው ናትና የታዘዛችሁትን አድርጉ» አለ።
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).
«ቀለሟን እንዲያብራራልን ጌታህን ጠይቅልን» አሉት። (ሙሳ) «አላህም «ላሟ ጥቁር ቢጫ ቀለም ያላት ሴት ላም ናት፤ ይህም የሚመለከታትን የሚያስደስት ነው» አለ።
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).
«ጌታህን ስለዚያች (ሴት ላም) እንዲያብራራልን ጠይቅልን። (ምክንያቱም) ላሟ ገና ለእኛ ግልጽ ስላልሆነች አላህም ቢፈቅድ በእርግጥ መመሪያ እናገኛለን» አሉ።
وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ
wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).
እነዚያ የማያውቁት «አላህ ለምን አያናግረንም ወይም የኃይሉ ምልክቶች ለምን አይመጡብንም» ይላሉ። እንደዚሁ ከነሱ በፊት የነበሩት ሰዎች እንደነገሩት ተናግረዋል። ልቦቻቸውም አንድ ናቸው። በእርግጥም ለሚያምኑት (የኃይላችንን) ምልክቶች አብራርተናል።
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
«ሙሳ ሆይ! እነሱ በውስጧ እስካሉ ድረስ በፍፁም አንገባባትም፤ ስለዚህ ከጌታህ ጋር ሂድና ሁለታችሁንም ተጋደሉ። እዚህ ብቻ እንቆይ (እንጠብቅ)» አሉ።
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
አንቀጾቻችንም በእነርሱ ላይ በተነበቡ ጊዜ «በእርግጥ ሰምተናል፤ ብንፈልግ ኖሮ እንዲህ ያለውን ነገር ባነበብን ነበር። ይህ (ቁርኣን) የቀደሙት ሰዎች ታሪክ እንጂ ሌላ አይደለም» አሉ።
۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا
wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).
እነዚያም (በመጨረሻው ዓለም) መገናኘትን ተስፋ የማያደርጉት «መላእክት ለምን ወደ እኛ አልተወረዱም ወይም ጌታችንን ለምን አላየንም» ይላሉ። በእርግጥ በነፍሳቸው ተኮሩ፤ በእርግጥም ወሰን አልፈዋል። (በኢፍትሐዊነት)።
اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۗ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكٰفِرِيْنَ عَسِيْرًا
al-mulku yauma'iżinil-ḥaqqu lir-raḥmān(i), wa kāna yauman ‘alal-kāfirīna ‘asīrā(n).
በዚያ ቀን ትክክለኛው መንግሥት ለአዛኝ አምላክ ነው። ያ ለከሓዲዎችም አስቸጋሪ ቀን ነው።