وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
და ჭეშმარიტად, ალაჰმა (წესები) გამოგიგზავნათ წიგნში (ყურანში), რომ თუ გაიგებთ, რომ ალაჰის აიათებს უარყოფენ და დასცინიან (ურწმუნოების მიერ), მაშინ ნუ დაჯდებით მათთან, სანამ ისინი სხვა საუბარში არ ჩაერთვებიან. რადგან (თუ მათთან კვლავ დაჯდებით), რა თქმა უნდა, თქვენც მათ დაემსგავსებით. ჭეშმარიტად, ალაჰი ჯოჯოხეთში შეკრებს ყველა თვალთმაქცსა და ურწმუნოს.
وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
თუ (მუჰამედ) ხედავ, რომ ხალხი დასცინის ჩვენს აიათებს, მაშინ გაეცალე მათ, სანამ სხვა საუბარზე არ გადავლენ. და თუ სატანა ნამდვილად დაგავიწყებს (ამ აკრძალვას), ხელახლა გახსენების შემდეგ ნუ დაჯდები უსამართლო ხალხთან.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
იყავით მიმტევებელი და ურჩიეთ ხალხს, რომ გონივრულად მოიქცნენ და სულელებს ყურადღება არ მიაქციოთ.