فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ
fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).
ते जेकर अस हर कौम थमां इक गवाह (रसूल) लेई औचे ते तुसेंगी (मुहम्मद) उंदे उप्पर गवाह दे तौर उप्पर लेई औचे तां (काफिरें दी हालत) केह् होग?
وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ
wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).
किताब दे लोकें च कोई बी नेईं हा जेह्ड़ा उंदी मौत कोला पैह्ले उसी (ईशा) उप्पर विश्वास नेईं करदा हा। ते कयामत दे दिन ओह (ईसा) उंदा गवाह होग।
وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
wa yauma nab‘aṡu min kulli ummatin syahīdan ṡumma lā yu'żanu lil-lażīna kafarū wa lā hum yusta‘tabūn(a).
ते (याद रखो) उस दिन जिस दिन (जदूं) असीं हर समाज तों इक गवाह (प्रेरसत) खड़ा कित्ता, फिर अविश्वास करन वाले नू (अपने बचाव करन दी) इजाज़त नहीं सी ते माफी मंगण दी (इह वी) इजाजत नहीं सी।
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
ते (याद करो) ओह दिन (जदूं) असीं हर इक लोकां विच आपणे विचों उन्हां दे उपर इक गवाह पैदा कीता सी, ते असीं तुहानूं (मुहम्मद) नू उन्हां दे गवाह बणन लई लाया सी। ते अस्सां तुआडे कोल किताब (अल-कुरान) भेजी हे कि तुस्सां हर गल्ल समझाओ, हिदायत दे तौर ते, ते नाल ही (मुसलमान) दे अधीन करण वाले वास्ते दया ते खुशखबरी।