وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Ә йәһүдтәр һәм христиандар һине (Мөхәммәдте) ҡабул итмәҫтәр, һин уларҙың динен тотмайынса. Әйт: «Ысынлап та, Аллаһтың тура юлдары — ысын тура юл». Һиңә белем (хәҡиҡәт) килгәндән һуң уларҙың нәфсеһенә эйәрһәң, һинең Аллаһ тарафынан яҡлаусың да, ярҙамсың да булмаясаҡ.

وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ

wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

Һин (Мөхәммәт) китап бирелгән кешеләргә бөтә аяттарҙы (мәғлүмәттәрҙе) бирһәң дә, улар һинең ҡиблаңа эйәрмәҫтәр, һин дә уларҙың ҡиблаһына эйәрмәҫһең. Уларҙың ҡайһы берҙәре башҡаларҙың ҡиблаһына эйәрмәҫ. Һиңә белем килгәндән һуң уларҙың теләгенә эйәрһәң, һис шикһеҙ, һин залимдарҙан булырһың.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ғәҙеллекте яҡлаусылар булығыҙ, хатта үҙегеҙгә йәки ата-әсәләрегеҙгә, туғандарығыҙға ҡаршы булһа ла, Аллаһ өсөн шаһит булығыҙ. Әгәр ул (ғәйепләнеүсе) бай йәки ярлы булһа, уның файҙаһын (изгелеген) Аллаһ яҡшыраҡ белә. Шуға күрә хәҡиҡәттән тайпылырға теләп, үҙегеҙҙең нәфсегеҙгә эйәрмәгеҙ. Әгәр ҙә һеҙ (һүҙҙәрҙе) боҙһағыҙ йәки шаһит булырға теләмәһәгеҙ, белегеҙ: Аллаһ һеҙҙең һәр эшегеҙҙә иң дөрөҫ.

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

Һәм Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) хәҡиҡәт килтергән Китапты (Ҡөрьәнде) индерҙек, ул элек индерелгән китаптарҙы раҫлаусы һәм уларҙы яҡлаусы, шуға күрә уларҙың эштәрен Аллаһ иңдергәненә ҡарап хәл ит һәм һиңә килгән хәҡиҡәтте ташлап, уларҙың теләгенә эйәрмә. Арағыҙҙағы һәр халыҡҡа Беҙ ҡағиҙәләр һәм асыҡ юл бирәбеҙ. Әгәр Аллаһ теләһә, Ул һеҙҙе бер ҡәүем итер ине (тик), әммә Аллаһ һеҙҙе Үҙе биргән бүләктәргә ҡарата һынарға теләй, шуға күрә изге эштәр ҡылыу өсөн ярышығыҙ. Барығыҙ ҙа бары тик Аллаһҡа ғына ҡайтасаҡһығыҙ, һуңынан Ул һеҙгә элек бәхәсләшкән нәмәләрегеҙҙе белдерер.

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

һәм улар араһындағы мәсьәләләрҙе Аллаһ иңдергәнсә хәл итегеҙ һәм уларҙың теләгенә эйәрмәгеҙ. Һәм уларҙан һаҡланығыҙ, улар һеҙҙе Аллаһ иңдергән нәмәләрҙең бер өлөшөн алдамаһындар. Әгәр ҙә улар (Аллаһ иңдергән ҡанундан) йөҙ сөйөрһәләр, белегеҙ: Алла уларҙың ҡайһы бер гонаһтары арҡаһында уларға бәхетһеҙлек килтерергә ниәтләй. Һәм ысынлап та, кешеләрҙең күбеһе яуыз кешеләр.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ

qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, китап әһелдәре, динегеҙҙә дөрөҫ булмаған юлдарҙы арттырмағыҙ, элек аҙашҡандар һәм күптәрҙе аҙаштырғандар, үҙҙәре лә тура юлдан тайпылғандар нәфсеһенә эйәрмәгеҙ».

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

(Мөхәммәткә): «Миңә Аллаһтан башҡа һеҙ табынған илаһтарға табыныу тыйылды», — тип әйт. Әйт: «Мин һинең теләктәреңә эйәрмәйем, әгәр шулай эшләһәм, ысынлап та, юғалырмын, һәм мин тура юлға баҫҡандарҙан түгелмен».

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

Әгәр ҙә һеҙҙе мәжбүр итмәһәгеҙ, ни өсөн һеҙ (һуйылғанда) Аллаһ исеме тип аталған ризыҡты ашарға теләмәйһегеҙ? Һәм, ысынлап та, күптәр ғилемгә нигеҙләнмәгән нәфселәре менән кешеләрҙе аҙаштыра. Раббың сиктәрҙе үтеп киткәндәрҙе яҡшыраҡ белә.

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

(Мөхәммәткә): «Аллаһтың быны тыйыуын иҫбатлай алырлыҡ шаһиттарығыҙҙы килтерегеҙ», — тип әйтегеҙ. Әгәр улар шаһитлыҡ бирһә, һеҙ (шулай уҡ) улар менән шаһитлыҡ бирергә тейеш түгелһегеҙ. Беҙҙең аяттарыбыҙҙы инҡар итеүселәрҙең һәм теге донъяға ышанмаусыларҙың һәм улар Аллаға тиңдәш тотҡандарҙың нәфсеһенә эйәрмәгеҙ.

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

Әгәр Беҙ теләһәк, Беҙ (уның кимәлен) шул (аят) менән күтәрер инек, әммә ул донъяға эйелгән һәм үҙенең (түбәнге) нәфселәренә эйәргән, тимәк, уның өлгөһө эт кеүек, әгәр ҙә һин уны ҡыуып ебәрһәң, һин уның телен сығараһың, әгәр ҙә рөхсәт итһәң, ул телен сығара (шулай уҡ). Беҙҙең аяттарыбыҙҙы ялғанға сығарыусылар хаҡындағы ҡисса шундай. Шуға күрә уйландырһын өсөн шул хикәйәләрҙе һөйләгеҙ.

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

Һин, һин (Мөхәммәт), Раббыһына иртәле-кисле, Уның ризалығын өмөт итеп, доға ҡылыусыларға сабыр ит; һәм уларҙан күҙҙәреңде йүнәлтмә (сөнки) улар донъяуи тормоштоң йөҙөктәренә өмөт итә; йөрәктәре Беҙҙе иҫкә төшөрөүҙән ғәмһеҙлек күрһәткән, уларҙың нәфсеһенә эйәрмәгеҙ һәм хәлдәре сикте үтеп киткән кешеләргә эйәрмәгеҙ.

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

Һуңынан уларҙан һуң намаҙҙы һанға һуҡмай, нәфсеһенә эйәргән бер вариҫ килер, һуңынан улар аҙашыр,

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

Шуға күрә Ҡиәмәт көнөнә ышанмаған кешеләр һәм улар нәфсеһенә эйәргән кешеләр һеҙҙе (Ҡиәмәт көнөнән) йөҙ бормағыҙ, был һеҙҙе һәләк итә».

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

Һәм улар Аллаһтан башҡаға ғибәҙәт ҡыла, бының өсөн бер ниндәй ҙә асыҡ нигеҙ юҡ, һәм улар был хаҡта бер ниндәй ҙә белемгә эйә түгел. Залимдар өсөн ярҙамсы юҡ.

اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ

ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).

Һеҙ (Мөхәммәт) үҙ нәфсеһен илаһ иткән кешене күрҙегеҙме? Һин уның яҡлаусыһы булырһыңмы?

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Тимәк, әгәр улар яуап бирмәһә (һеҙҙең һынау), тимәк, белегеҙ, улар тик үҙ теләктәрен үтәй. Аллаһтан әҙ генә тура юл да алмайынса, үҙ нәфсеһенә эйәргән кешенән дә аҙашыусы кем бар? Ысынлап та, Аллаһ залимдарҙы тура юлға күндермәй.

بَلِ اتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ فَمَنْ يَّهْدِيْ مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

balittaba‘al-lażīna ẓalamū ahwā'ahum bigairi ‘ilm(in), famay yahdī man aḍallallāh(u), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Әммә залимдар үҙ нәфсеһенә эйәреп, белемһеҙ генә йөрөйҙәр; Шулай булғас, Аллаһ аҙаштырған кешеләрҙе кем тура юлға күндерә ала? Һәм уларға ярҙамсы булманы.

يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ

yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).

(Аллаһ әйтте): «Эй, Дауыт! Беҙ һине ер йөҙөндә хәлиф (хаким) иттек, шуға күрә кешеләр араһындағы эштәрҙе ғәҙел хөкөм ит һәм нәфсеңә эйәрмә, сөнки был һине Аллаһ юлынан яҙҙырасаҡ.

فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ

fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).

Шуға күрә, саҡырырға (кемдәр иман килтергән) һәм ҡалырға (иман килтергән һәм вәғәзләү) һеҙ (Мөхәммәт) һеҙгә бойорған һәм уларҙың нәфсеһенә эйәрмәгеҙ һәм әйтергә: "Мин Аллаһ иңдергән китапҡа ышанам һәм миңә һеҙҙең арала ғәҙеллек эшләргә ҡушылды. Аллаһ беҙҙең Раббыбыҙ һәм һеҙҙең Раббығыҙ. беҙҙең арала һәм Уға (беҙ) ҡайтабыҙ».

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

Һуңынан Беҙ һине (Мөхәммәтте) шул диндең шәриғәтен (ҡағиҙәләрҙе) үтәргә мәжбүр иттек, шуға күрә (шәриғәткә) эйәр һәм белмәгән кешеләрҙең теләгенә эйәрмә.

اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).

Тимәк, һеҙ үҙегеҙҙең теләктәрен илаһ итеп ҡуйған һәм Аллаһ уны үҙенең белеме менән аҙаштырған, Аллаһ уның ишетеү һәләтен һәм күңелен мөһөрләгән, күрешенә ҡапҡас ҡуйған кешене күргәнегеҙ бармы? Шулай булғас, Аллаһтан һуң уға кем тура юл күрһәтергә һәләтле (яҙышырға рөхсәт иткән?) Ниңә һеҙ һабаҡ алмайһығыҙ?

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ كَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī kaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī wattaba‘ū ahwā'ahum.

Тимәк, Раббыһынан килгән мәғлүмәткә йәбешкән кеше менән насар эштәрен үҙенә матур итеп күрһәтеп, нәфсеһенә эйәргән кеше берме?

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَۚ حَتّٰىٓ اِذَا خَرَجُوْا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ اٰنِفًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ

wa minhum may yastami‘u ilaiīk(a), ḥattā iżā kharajū min ‘indika qālū lil-ażīna ūtul-ilma māżā qāla ānifā(n), ulā'ikal-ażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wattaba‘ū ahwā'ahum.

Һәм улар араһында һинең (Мөхәммәт) һүҙҙәреңде тыңлаусы кешеләр ҙә бар, әммә һинең яғыңдан киткәс, үҙҙәренә белем бирелгәндәргә (Пәйғәмбәребеҙҙең дуҫтарына): «Ул нимә һөйләй ине?» Бына ошо кешеләр Аллаһ Тәғәлә тарафынан йөрәктәрен бикләп, нәфсеһенә эйәргән кешеләр.

اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ

in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.

Былар һеҙ һәм аталарығыҙ уйлап сығарған исемдәрҙән башҡа нәмә түгел; Аллаһ уларға бер ниндәй ҙә дәлил индермәне. Улар тик фаразға ғына эйәрә һәм нәфселәре нимә теләй, шуға эйәрә. Әммә уларға тура юл Раббыһынан килде.

وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).

Һәм улар (Мөхәммәтте) ялғанға сығарҙылар, һәр эштең фарманы булһа ла, Уның теләгенә эйәрҙеләр.