وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا
wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).
Ва Қуръонро (ба тадриҷ) нозил кардем, то ту (эй Муҳаммад) онро ба тадриҷ барои мардум бихонӣ ва Мо онро ба тадриҷ нозил кардем.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْاٰنُ جُمْلَةً وَّاحِدَةً ۛ كَذٰلِكَ ۛ لِنُثَبِّتَ بِهٖ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنٰهُ تَرْتِيْلًا
wa qālal-lażīna kafarū lau lā nuzzila ‘alaihil-qur'ānu jumlataw wāḥidatan - każālika - linuṡabbita bihī fu'ādaka wa rattalnāhu tartīlā(n).
Ва кофирон гуфтанд: «Чаро ин Қуръон якбора бар ӯ нозил нашудааст?» Ин барои он аст, ки дили туро (эй Муҳаммад) бо он мустаҳкам кунем ва онро тадриҷан (оҳиста-оҳиста, оҳиста ва дуруст) бихонем.