وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).
و هنگامی که قرآن خوانده شد، پس گوش دهید و سکوت کنید، تا به رحمت برسید.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
به راستی کسانی که ایمان آورده اند، کسانی هستند که با ذکر اسم الله، دلشان به لرزه در می‌آید، و وقتی آیاتش برایشان خوانده میشود، ایمان‌شان بیشتر می‌گردد (قویه میشود) و تنها به الله توکل می‌کنند.
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
بگو (محمد)، "به آن (قرآن) ایمان بیاورید یا نیازی به ایمان آوردن ندارید (برای الله هم همینطور است). به راستی کسانی که علم قبلی داده شده اند، هنگامی که (قرآن) برایشان تلاوت می شود، صورت خود را پایین می آورند، سجده می کنند،"
وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩
wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).
و آنها صورت های خود را با گریه پایین آوردند و آنها بیشتر جدی شدند.
وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا
wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).
و کسانی که وقتی با آیات پروردگارشان هشدار داده می‌شوند، مانند آدم‌های کر و نابینا رفتار نمی‌کنند،
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩
innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).
کسانی که به آیات ما ایمان دارند، فقط کسانی هستند که وقتی از آنها (آیات ما) یادآوری می‌شوند، سجده می‌کنند و تسبیح می‌کنند و پروردگارشان را ستایش می‌کنند و لاف نمی‌زنند.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
الله بهترین اقوال را فرستاده است، قرآن، بطور یکسان (آیات) که بارها و بارها تکرار شده است؛ پوست های آنهاییکه از پروردگار شان میترسند از آن میلرزد، بعد پوست ها و قلب های آنها در یاد الله آرام میشود. این هدایت الله است؛ او هر کسی را که بخواهد با آن هدایت میکند. و کسی را که الله گمراه کند، کسی نیست که بتواند هدایت کند.
وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ
wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).
و (به یاد داشته باشید) هنگامی که گروهی از جن‌ها را که به (قرائت) قرآن گوش می‌دادند، به تو (محمد) تقدیم کردیم، سپس هنگامی که در قرائت (قرائت) شرکت کردند، گفتند: ساکت باش (برای شنیدن آن)! از اینرو زمانیکه این تمام شد آنها به مردم خود برگشتند (تا) یک هشدار دهند.
۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
آیا وقت آن نرسیده است که مؤمنان در تعظیم و تعظیم از الله متعال یاد کنند و از حقیقتی که بر آنان نازل شده است اطاعت کنند؟ و اجازه ندهید آنها مانند کسانی باشند که قبلاً کتاب مقدس را دریافت کردند، بعد یک دوره طولانی از آنها گذشت، و قلب های آنها سخت شد. و بسیاری از آنها فاسق شدند.
لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).
اگر ما این قرآن را به کوهی پایین می‌فرستادیم، حتماً می‌دیدید که از ترس الله خم شده و تقسیم شده است. و این تمثیل‌ها را برای مردم خلق کردیم تا فکر کنند.
فَاِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْۙ
fa iżā faragta fanṣab.
از اینرو زمانیکه شما (از چیزی) تمام کردید، به سخت کار کردن (در مورد مسایل دیگر) ادامه دهید،