وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).
Һәм барыгыз да Аллаһ диненә нык ябышыгыз һәм бер-берегездән аерылмагыз, Аллаһның сезгә биргән нигъмәтләрен исегездә тотыгыз, ул вакытта сез дошман идегез, Аллаһ сезнең күңелләрегезне берләштерде, сез Аның рәхмәте белән кардәшләр булдыгыз, сез җәһәннәм упкыны читендә идегез, аннары Аллаһ сезне аннан коткарды. Аллаһ сезгә аятьләрен шулай аңлата, шаять, туры юлга күнелерсез.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
Ий мөэминнәр! Аллаһка, пәйгамбәргә (Мөхәммәдкә) һәм арагыздагы вәкилгә (әмиргә) буйсыныгыз. Әгәр берәр нәрсә турында фикерегездә каршылыклар булса, Аллаһка һәм Аллаһка һәм Аның сөннәтенә кайтарыгыз, әгәр Аллаһка һәм Ахирәт көненә ышансагыз. Бу (сезнең өчен) мөһимрәк һәм нәтиҗәсе яхшырак.
يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Аллаһ шул Китап белән Үзенең ихтыярына буйсынучыларны котылу юлына юнәлтә, һәм (шул Китап белән дә) Аллаһ ул кешене Үзенең рөхсәте белән тулысынча караңгылыктан яктылыкка чыгара һәм аңа туры юлны күрсәтә.
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
Бу Коръән – Без иңдергән мөбарәк китап, аңа иярегез һәм тәкъва булыгыз, шаять рәхмәт ителерсез.
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
яки сез: "Әгәр безгә китап иңгән булса, без алардан да туры юлда булыр идек", - дип әйтмәвегез өчен. Чыннан да, сезгә Раббыгыздан ачык аңлатма, юл күрсәтү һәм рәхмәт килде. Аллаһ аятьләрен инкяр итүче һәм алардан йөз чөерүчедән дә залимрәк кем бар? Киләчәктә, аятьләребездән йөз чөерүчеләрне каты җәза белән җәзаларбыз, чөнки алар һәрвакыт йөз чөерәләр.
وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
Чыннан да, Без аларга Китапны (Коръәнне) бирдек, аны белем нигезендә аңлаттык, ул ышанучылар өчен туры юл һәм рәхмәт булсын.
وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).
Әгәр син аларга бер аять укымасаң, алар: "Ни өчен син аны үзең уйлап чыгармыйсың?" – диләр. Син (Мөхәммәд): "Мин Раббым миңа вәхий иткән нәрсәгә генә иярәм. (Коръән) боларның барысы да Раббыгыздан ачык дәлилләр, ышанучылар өчен туры юл һәм рәхмәт", – дип әйтерләр.
وَاِنَّهٗ لَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ
wa innahū lahudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).
Әлбәттә, (Коръән) ышанучылар өчен дөрес юл күрсәтүче һәм рәхмәттер.