۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
Ní hionann bua agus aghaidh a thabhairt soir agus siar, ach is í an bhua (bua) iad siúd a chreideann in Allah, sa Lá Deireanach, sna haingil, sna leabhair, agus sna fáithe agus a thugann an saibhreas is breá leo do ghaolta, do dhílleachtaí, do na boicht, do dhaoine atá ar thuras (musafir), do bhacaigh, agus chun a seirbhísigh a shaoradh, a dhéanann paidreacha agus a íocann zakat, daoine a choinníonn a ngealltanais nuair a thugann siad gealltanais, agus daoine a bhíonn foighneach i mbochtaineacht, i bhfulaingt agus in aimsir chogaidh. Is iad na daoine fírinneacha, agus is iad na daoine cráifeacha.
وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
Agus caithigí (do shaibhreas) ar bhealach Allah, agus ná caithigí (sibh féin) i ndochar le bhur lámha féin, agus déanaigí maitheas. Go deimhin, is breá le Allah iad siúd a dhéanann maitheas.
اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
Is dhá uair an colscaradh (ar féidir tagairt a dhéanamh dó). (Ina dhiaidh sin is féidir leis an bhfear céile) é a choinneáil siar go cineálta, nó ligean dó imeacht go cineálta. Níl sé dleathach duit aon rud a thug tú dóibh a thógáil ar ais, mura bhfuil eagla ar an mbeirt (fear céile agus bean chéile) nach mbeidh siad in ann teorainneacha Allah a chomhlíonadh. Má tá eagla oraibh (caomhnóirí) nach mbeidh siad in ann teorainneacha Allah a chomhlíonadh, níl aon pheaca ar cheachtar acu as an bpraghas (a chaithfidh) an bhean chéile a thabhairt chun í féin a fhuascailt. Seo iad teorainneacha Allah, mar sin ná sáraigh iad. Cibé duine a sháraíonn teorainneacha Allah, is iadsan na mí-ghníomhaithe.
۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ
wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
Agus mura bhfaighidh tú scríbhneoir ar do thuras, ba chóir go mbeadh urrús agat. Mar sin féin, má tá muinín ag cuid agaibh as daoine eile, lig dóibh siúd a bhfuil muinín acu a sainordú (fiachas) a chomhlíonadh agus lig dóibh eagla a bheith orthu roimh Allah, a dTiarna. Agus ná ceil do fhianaise, mar cibé duine a cheilfidh í, is salach (peacach) a chroí. Tá Allah Uile-eolach ar a ndéanann tú.
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
Agus i measc Mhuintir an Leabhair tá duine ann, má chuireann tú go leor saibhris ina iontaobhas, go dtabharfaidh sé ar ais duit é gan dabht. Ach tá (chomh maith) ina measc, má chuireann tú dinar ina iontaobhas, nach dtabharfaidh sé ar ais duit é, mura mbailíonn tú é i gcónaí. Tá sé seo amhlaidh toisc go ndeir siad, "Níl aon pheaca againn i gcoinne daoine neamhliteartha." Insíonn siad bréaga i gcoinne Allah, cé go bhfuil a fhios acu.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Eadhon) iad siúd a thugann carthanacht, i dtréimhsí suaimhnis agus cruatain araon, agus iad siúd a chuireann srian ar a bhfeirg agus a mhaitheann daoine. Agus is breá le Dia iad siúd a dhéanann maitheas,
فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
Mar sin thug Allah luach saothair dóibh sa saol seo agus luach saothair maith sa saol eile. Agus is breá le Allah iad siúd a dhéanann maitheas.
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(Eadhon) iad siúd a umhlaíonn d'Allah agus don Teachtaire tar éis a ngortaithe (i gCath Uhud). Beidh luach saothair mór ag na daoine a dhéanann maitheas agus atá cráifeach ina measc.
وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا
wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).
Agus tabhair a saibhreas do na dílleachtaí (atá ina ndaoine fásta), ná malartaigh an mhaith ar an olc, agus ná hith a saibhreas in éineacht le do shaibhreas féin. Go deimhin, is peaca mór é (an gníomh malartaithe agus ithe).
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
Go deimhin, ordaíonn Allah duit teachtaireacht a chur in iúl dóibh siúd atá i dteideal í a fháil, agus nuair a bhunaíonn tú dlí idir daoine, ní mór duit é a bhunú go cothrom. Go deimhin, is é Allah an duine is fearr a mhúineann duit. Go deimhin, tá Allah Uile-Chloisteálach, Uile-Feiceálach.
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
Agus cé a bhfuil creideamh níos fearr aige ná duine a ghéilleann é féin go fírinneach do Allah, agus a dhéanann dea-ghníomhartha, agus a leanann creideamh díreach Abrahám? Agus roghnaigh Allah Abrahám le bheith ina ghrá geal aige.
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Agus má bhíonn imní ar bhean go mbeidh a fear céile dána nó neamhshuimiúil, ansin is féidir leo beirt síocháin fhíor a dhéanamh, agus is fearr an tsíocháin sin (dóibh) cé go bhfuil an fear cráite de réir nádúir. Agus má fheabhsaíonn tú (do chaidreamh le do bhean chéile) agus má chosnaíonn tú tú féin (ó nusyuz agus neamhshuim), ansin go deimhin, tá Allah cúramach faoi na rudaí a dhéanann tú.
فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ
fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
Mar sin thug Allah luach saothair dóibh as na focail a labhair siad, (eadhon) parthas faoina sreabhann aibhneacha, fanfaidh siad ann go deo. Agus sin é an luach saothair (dóibh) na ndaoine a dhéanann maitheas.
لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
Níl aon pheaca ann dóibh siúd a chreideann agus a dhéanann dea-ghníomhartha maidir leis an méid a itheann siad (san am atá thart), má tá siad cráifeach agus má chreideann siad, agus má dhéanann siad dea-ghníomhartha, ansin leanann siad de bheith cráifeach agus de chreideamh, ansin bíonn cráifeacht acu (fós) agus déanann siad dea-ghníomhartha. Agus is breá le Allah iad siúd a dhéanann dea-ghníomhartha.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
Agus ná déan dochar ar an talamh tar éis a chruthú go maith. Guígí air le heagla agus dóchas. Go deimhin, tá trócaire Allah an-ghar dóibh siúd a dhéanann maitheas.
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
Agus (cuimhnigh), nuair a dúradh leo (Clann Iosrael), "Cónaígí sa tír seo (Baitulmaqdis) agus ithigí (as a thoradh) cibé áit is mian libh." Agus abair, "Saor sinn ónár bpeacaí agus téigí isteach an geata agus sibh ag cromadh, agus maithfimid bhur mbotúin." Níos déanaí méadóimid (luach saothair) dóibh siúd a dhéanann maitheas.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).
A chreidmhigh! Ná feallaigí ar Allah ná ar an Teachtaire agus (chomh maith leis sin) ná feallaigí ar an muinín atá curtha i bhur n-iontaoibh, fad is atá a fhios agaibh.
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ
laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Níl aon pheaca ann (gan dul chun cogaidh) do na daoine laga, na daoine breoite agus dóibh siúd nach bhfaigheann an méid a chaithfidh siad, má tá siad ó chroí le Allah agus a Theachtaire. Níl aon chúis ar bith ann chun locht a chur ar dhaoine a dhéanann maitheas. Agus tá Allah Maithiúnach, an-Trócaireach,
وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
Agus iad siúd a bhí ar na chéad daoine (a thiontaigh go hIoslam) i measc na Muhajirin agus an Ansar agus iad siúd a lean go maith iad, bhí Allah sásta leo agus bhí siadsan sásta le Allah. D'ullmhaigh Allah gairdíní dóibh faoina sreabhann aibhneacha. Fanfaidh siad iontu go deo. Is bua mór é sin.
مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Ní cuí do mhuintir Medina ná do na Bedouins a chónaíonn timpeall orthu gan dul i dteannta Theachta Allah (ar an bpáirc chatha), ná ní cuí dóibh grá níos mó a bheith acu dóibh féin ná do Theachta Allah. Is é sin toisc nach mbíonn tart, tuirse ná ocras orthu i slí Allah, ná ní shiúlann siad ar áit a spreagann fearg na n-easchreidmheach, ná ní dhéanann siad aon dochar don namhaid, ach amháin go ndéanfar é a thaifeadadh dóibh mar dhea-ghníomh. Go deimhin, ní chuireann Allah luach saothair na ndaoine a dhéanann maitheas amú.
۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).
I gcás daoine a dhéanann dea-obair, tá an luach saothair is fearr (neamh) agus luach saothair breise (an pléisiúr a bhaineann le Allah a fheiceáil) ann. Agus níl a n-aghaidheanna clúdaithe le deannach dubh agus níl siad (ná) faoi náire. Is iadsan áitritheoirí na bhflaitheas, fanfaidh siad ann go deo.
وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Agus bígí foighneach, óir ní chuireann Dia luach saothair na ndaoine a dhéanann maitheas amú.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Agus nuair a bhí sé sean go leor, thugamar cumhacht agus eolas dó. Mar sin, luach saothair a thugaimid dóibh siúd a dhéanann maitheas.
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Dúirt siad, “A Al-Aziz! Tá athair sean aige, mar sin glac duine againn ina áit, go deimhin feicimid gur duine de na daoine a dhéanann maitheas thú.”
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Dúirt siad, “An tusa Iósaef i ndáiríre?” D’fhreagair sé (Iósaf), “Is mise Iósaf agus is é seo mo dheartháir. Go deimhin, bhronn Allah a ghrásta orainn. Go deimhin, cibé duine atá cráifeach agus foighneach, ansin go deimhin, ní chuireann Allah luach saothair na ndaoine a dhéanann maitheas amú.”
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
Go deimhin, ordaíonn Allah (duit) gníomhú go cóir agus dea-ghníomhartha a dhéanamh, cúnamh a thabhairt do ghaolta, agus toirmiscíonn sé (déanamh) drochghníomhartha, olc agus naimhdeas. Múineann sé thú ionas gur féidir leat foghlaim.
اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔
innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).
Go deimhin, tá Allah leo siúd atá cráifeach agus leo siúd a dhéanann dea-obair.
اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا
in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).
Má dhéanann sibh maith, déanann sibh maith daoibh féin. Agus má dhéanann sibh olc, is daoibh féin atá sé. Nuair a thiocfaidh an dara pionós, (Tógfaimid bhur naimhde suas) chun náire a chur ar bhur n-aghaidheanna, agus rachaidh siad isteach sa mhosc (Mosc Al-Aqsa) mar a chuaigh siad isteach ann an chéad uair, agus scriosfaidh siad cibé rud is féidir leo.
لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ
lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).
Ní shroichfidh feoil (an ainmhí íobairt) ná a fuil Allah choíche, ach is é do dhílseacht a shroicheann Eisean. Mar sin chuir Sé faoi do chúram í ionas go nglóireofá Allah as an treoir a thug Sé duit. Agus dea-scéal a chur in iúl dóibh siúd a dhéanann maitheas.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).
Agus (tá an t-ádh fíor) ar an duine a choinníonn a chuid sainorduithe agus gealltanais,
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Agus tar éis dó (Maois) aibíocht agus a intinn a fheabhsú, bhronn Muid eagna (tairngreacht) agus eolas air. Agus ar an gcaoi sin luach saothair a thabhairt dóibh siúd a dhéanann maitheas.
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
Agus iarr (luach saothair) thír an tsaoil eile leis an méid a bhronn Allah ort, ach ná déan dearmad ar do sciar sa saol seo agus déan maith (do dhaoine eile) mar a rinne Allah maith duit, agus ná déan damáiste ar talamh. Go deimhin, ní maith le Allah daoine a dhéanann damáiste.
وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).
Agus iad siúd a dhéanann ár ndícheall (ag lorg ceadú uainn), taispeánfaimid ár mbealaí dóibh. Agus go deimhin, tá Allah leo siúd a dhéanann an mhaith.
هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ
hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).
mar threoir agus trócaire dóibh siúd a dhéanann maitheas,
۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).
Agus cibé duine a ghéilleann d’Allah, agus é ina dhuine maith, ansin tá greim daingean aige ar rópa. Is le Allah amháin atá deireadh na n-ábhar go léir.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Go deimhin, is mar seo a luach saothair a thugaimid dóibh siúd a dhéanann dea-obair.
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
"Go deimhin, tá an aisling sin údaraithe agat." Go deimhin, is mar seo a luach saothair a thugaimid dóibh siúd a dhéanann maitheas.
كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
każālika najzil-muḥsinīn(a).
Mar sin luach saothair a thugaimid dóibh siúd a dhéanann maitheas.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Mar sin Luach Saothair a Thugaimid dóibh siúd a dhéanann maitheas.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Mar sin Luach Saothair a Thugaimid dóibh siúd a dhéanann maitheas.
قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).
Abair (Muhammad), "A shearbhóntaí dílse! Eagla oraibh bhur dTiarna." Óir gheobhaidh daoine a dhéanann maitheas sa saol seo maitheas. Agus tá talamh Dé fairsing. Ní bheidh luach saothair níos fearr gan teorainn ach ag na daoine foighneacha.
لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ
lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
Faigheann siad a bhfuil uathu óna dTiarna. Sin é an luach saothair dóibh siúd a dhéanann an mhaith,
وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ
wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).
Agus roimhe sin (an Qur'an) bhí Leabhar Mhaois ann mar threoir agus mar thrócaire. Agus is leabhar é seo (Al Qur'an) a dheimhníonn é in Araibis chun rabhadh a thabhairt dóibh siúd a dhéanann an mícheart agus dea-scéal a thabhairt dóibh siúd a dhéanann an mhaith.
اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ
Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).
ghlac siad leis an méid a thug Dia dóibh. Go deimhin, roimhe sin (ar domhan) ba dhaoine iad a rinne maitheas;
وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ
wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.
Agus is le Allah cibé rud atá sna flaithis agus cibé rud atá ar talamh. (Dá bhrí sin) Tabharfaidh sé luach saothair dóibh siúd a dhéanann olc de réir a ndearna siad agus tabharfaidh sé luach saothair níos fearr (neamh) dóibh siúd a dhéanann maitheas.
هَلْ جَزَاۤءُ الْاِحْسَانِ اِلَّا الْاِحْسَانُۚ
hal jazā'ul-iḥsāni illal-iḥsān(u).
Níl aon luach saothair ann as maitheas seachas maitheas (freisin).
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ
wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).
Agus iad siúd a choinníonn a sainordú agus a ngealltanais,