اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا
afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).
نو ایا دوی د قرآن کریم قدر نه کوي؟ که (قرآن کریم) د الله تعالی له لوري نه وای، نو خامخا به یې ډېر متضاد شیان موندلي وای.
اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
نو ایا (کافران) د هغو خلکو په څیر دي چې د خپل رب له لوري څرګند دلیل (قرآن) لري، او د هغه له لوري شاهدان تعقیبوي او د موسی علیه السلام کتاب د دوی لپاره د لارښود او رحمت په توګه مخکې و؟ دوی په دې (قرآن) ایمان لري. څوک چې د (قریشو) له ډلو څخه له دې (قرآن) څخه انکار وکړي، نو دوزخ د هغه لپاره ګواښ شوی ځای دی، نو په قرآن کې شک مه کوئ. په حقیقت کې، قرآن په ریښتیا ستاسو د رب له لوري دی، مګر ډیری خلک ایمان نه راوړي.
لَقَدْ كَانَ فِيْ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۗ مَا كَانَ حَدِيْثًا يُّفْتَرٰى وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
laqad kāna fī qaṣaṣihim ‘ibratul li'ulil-albāb(i), mā kāna ḥadīṡay yuftarā wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīla kulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
په حقیقت کې، د دوی په کیسو کې د هغو خلکو لپاره درس دی چې عقل لري. (قرآن) یوه جوړه شوې کیسه نه ده، بلکې د پخوانیو (کتابونو) توجیه کوي، هرڅه تشریح کوي، او (د) د هغو کسانو لپاره چې ایمان لري لارښوونه او رحمت دی.
كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ
każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).
په دې ډول موږ تاته د (خلکو) ځینې کیسې بیانوو چې تېرې شوې دي، او په حقیقت کې موږ تاته له خپلې خوا څخه یو خبرداری (قرآن) درکړی دی.
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ
wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
او په دې ډول موږ په خپل امر تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) روح (قرآن) وحی کړ. مخکې ته نه پوهېدې چې کتاب (قرآن) څه شی دی او ایمان څه شی دی، مګر موږ قرآن رڼا ګرځولی و، موږ په دې سره خپلو بندګانو کې چا ته چې وغواړو لارښوونه کوله. او په حقیقت کې، ته (خلکو ته) په سمه لاره لارښوونه کوې.
يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).
(یعنې) هغه څوک چې د الله تعالی آیتونه اوري کله چې هغه ورته لوستل کیږي، خو هغه داسې تکبر کوي لکه څنګه چې یې نه وي اوریدلي، نو هغه ته د دردناک عذاب څخه خبر ورکړئ.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātim mā kāna ḥujjatahum illā an qālu'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).
او کله چې زموږ روښانه آیتونه ورته لوستل کېږي، نو دوی ته له دې پرته بل اعتراض نه وي چې ووایي: "که تاسو رښتیا وایئ، زموږ پلرونه بیرته ژوندي کړئ."
ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ
Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).
بیا به خامخا موږ دا تشریح کړو.