لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
Ampa ara se, Allah aboa mo (agyidifoa) wo akodibea bebree mu, na (kae) Hunain akodie no, bere a mo dodoɔ no ara maa mo hoahoaa mo ho, nanso (dodoɔ dodoɔ no) na mfasoɔ biara nni so mma mo koraa, na na asaase a ɛtrɛ no te sɛ nea ɛyɛ teateaa ma mo, afei modane mo akyi na motuu mmirika helter-skelter.
فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ
fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).
Enti Yesiee no (Karun) ne ne fie wo asaase mu. Enti ne fam no, kuo biara nni ho a ebeboa no a watwe ne ho afiri Allah ho, na onnye nkurafoa a wabetumi ayi ne ho ban no mu baako.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
Na mma nntwe w’anim nnfiri nnipa ho (enam ahomaso nti) na mma nante asaase so ahomaso mu. Ampa ara se, Allah mpɛ nnipa a wɔyɛ ahantan na wɔde wɔn ho ahantan.
اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ
aulā laka fa'aulā.
afei ɔde ahantan kɔɔ n’abusua nkyɛn.
ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ
Ṡumma aulā laka fa'aulā.
Wo nnue! Enti nnue!