وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
ང་ཚོས་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་"ཨ་དཱམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཤོག"ཅེས་བཤད་པའི་སྐབས་(དྲན་དགོས།) དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོས་སཱ་ཏན་མ་གཏོགས་མགོ་བོ་བསྒུར། ཁོས་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་བསྟོད་བསྔགས་བྱེད་པ་དང་ཁོ་རང་དད་པ་མེད་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་གཏོགས་ཡོད།
وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ
wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).
དེ་ནས་ཁོང་ལ་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་དགོས" ཞེས་བཤད་སྐབས་ཁོང་གི་སྤོབས་པ་སྡིག་པ་བྱེད་པར་ཡར་ལངས་བྱུང་། དེར་བརྟེན་ཁོང་གི་ཆེད་དུ་དམྱལ་བ་ནི་དམྱལ་བ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དངོས་ཐོག་(དམྱལ་བ་དེ་)ནི་འཚོ་གནས་བྱེད་སའི་ས་ཆ་སྡུག་ཤོས་དེ་རེད།
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་ལུང་སྟོན་པས་ཁོང་ཚོར་ “དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཏ་ལུཊ་ཁྱེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་བཞག་བྱས་ཡོད།” ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "ཏ་ལུཊ་ལ་ང་ཚོའི་སྟེང་ལ་རྒྱལ་ཁབ་གང་འདྲ་བྱས་ནས་ཐོབ་པ་རེད་དམ། ང་ཚོ་ཁོང་ལས་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ཆེ་བ་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ལ་རྒྱུ་ནོར་མང་པོ་མ་སྤྲད་པ་རེད།" ༼ལུང་སྟོན་པ་༽ཡིས་ལན་དུ་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་འདེམས་སྒྲུག་བྱས་པ་དང་ཁྱེད་ལ་ཤེས་བྱ་དང་ལུས་པོའི་ནུས་པ་མཐོ་ཤོས་སྤྲད་ཡོད།" ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་རྒྱལ་ཁབ་དེ་ཁོ་རང་འདོད་པའི་མི་ལ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཁོང་ལ་འབོད་སྐུལ་མ་བྱེད། ཕ་མ་དང་ཉེ་འབྲེལ་གཉེན་ཉེ། དྭ་ཕྲུག དབུལ་ཕོངས་དང་ཁྱིམ་མཚེས་ཉེ་འགྲམ་དང་ཐག་རིང་གི་ལས་རོགས། ཨིབ་ན་ས་བིལ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་གཡོག་པོ་ཚང་མར་བཟང་པོ་བྱོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཆེ་འདོད་དང་ཆེ་འདོད་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་དགའ་པོ་མེད།
لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا
lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).
མ་ཤི་ཀ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་གཡོག་པོ་ཆགས་རྒྱུར་ཧ་ཅང་འདོད་པ་མ་བྱུང་བ་དང་། དེ་བཞིན་(ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་)ཉེ་ཤོས་ཡོད་པའི་ལྷ་མོ་ཡང་དེ་ལྟར་མ་རེད། སུ་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་འདོད་པ་མ་བྱུང་བ་དང་སྤོབས་པ་བྱེད་ན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བསྡུ་བར་བྱེད།
فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا
fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).
ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོའི་བྱ་དགའ་མཇུག་སྒྲིལ་ནས་ཁོང་གི་བྱིན་རླབས་ཁ་ཤས་འཕར་བར་བྱེད། དེ་དང་ཆབས་ཅིག (ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ) དང་ཆེ་འདོད་ཡོད་མཁན་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་གཅོད་རྒྱུ་རེད། དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་དང་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན་མེད་པ་རེད།
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
ཡང་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་(མ་) "གལ་ཏེ་དེབ་དེ་ང་ཚོར་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་ཡོད་ན། ང་ཚོ་ཁོང་ཚོ་ལས་མང་བ་ལམ་སྟོན་ཐོབ་ཡོད་སྲིད།" དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་འགྲེལ་བཤད་དང་ལམ་སྟོན་དང་སྙིང་རྗེ་གསལ་པོ་ཞིག་ཁྱེད་ལ་སླེབས་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚིག་དུམ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་དང་དེ་དག་ལས་ཕྱིར་ལོག་མཁན་ལས་དྲང་བདེན་མེད་པ་སུ་ཡོད་དམ། མ་འོངས་པར་ང་ཚོས་ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ལས་ཕྱིར་ལོག་མཁན་ཚོར་ཉེས་ཆད་དྲག་པོ་ཞིག་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།
وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
ཡིན་ནའང་ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་དང་དེ་དག་ལ་སྤོབས་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ཚོ་ནི་དམྱལ་བའི་མི་ཡིན། དེ་དག་དེར་གནས་པར་འགྱུར།
اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ
innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).
ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་ཁས་མི་ལེན་མཁན་དང་དེ་དག་ལ་སྤོབས་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་ལྷ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ཕྱེ་མི་ཐུབ་པ་དང་། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ངན་པ་བྱེད་མཁན་ལ་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ
wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).
དེ་ནས་ཨ་རཕ་(མཐོ་ཤོས)ཀྱི་སྟེང་དུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོས་ངོ་ཤེས་པའི་མི་རྣམས་ལ་རྟགས་མཚན་གྱིས་འབོད་ནས་"ཁྱོད་ཀྱིས་བསྡུ་རུབ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ནོར་དང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤོབས་པ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཁྱོད་ལ་ཕན་ཐོགས་མེད་པ་རེད།"
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).
ཆེ་འདོད་ཅན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་མི་རིགས་ནང་ནས་དད་པ་བསྐྱེད་མཁན་དེ་དག་ལ་“ས་ལེ་ཧྥུ་ནི་ཁོང་གི་གཙོ་བོའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་སམ།” ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ “ཁོང་གིས་གསུངས་པ་དེ་ལ་ང་ཚོས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།”
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ
qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).
ཁྱེད་ཚོས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པ་དེ་ང་ཚོས་ཁས་མི་ལེན།
فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་རླུང་ཚུབ་དང་།
سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ
sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).
རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འཛམ་གླིང་ཐོག་སྤོབས་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ངས་(ངའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་མཚན་ལས་ཕྱིར་འཐེན་བྱེད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་(ངའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་ཚང་མ་མཐོང་ནའང་། ཁོང་ཚོས་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མིན། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ལམ་སྟོན་ལ་འཁྲིད་པའི་ལམ་ཞིག་མཐོང་ན་དེ་ལ་འགྲོ་རྒྱུ་མིན། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་གྱི་ལམ་མཐོང་ན་དེ་ལ་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན། འདི་ནི་ཁོང་ཚོས་ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་ཁས་མི་ལེན་པ་དང་ཁོང་ཚོས་དེ་དག་ལ་རྟག་ཏུ་སྣང་མེད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རེད།
اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩
innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་མཁན་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱེད་པ་དང་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ལ་གཙང་མ་བཟོས་པ་དང་ཁོང་ལ་རྐྱངམ་གཅིག་མཆོད་པ་ཕུལ་གྱི་ཡོད།
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى وَهٰرُوْنَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ بِاٰيٰتِنَا فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā wa hārūna ilā fir‘auna wa mala'ihī bi'āyātinā fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་རྗེས་སུ་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་དང་ཧ་རུན་ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོའི་དྲུང་དུ་བཏང་ནས་ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་(དབང་ཆ)འཁྱེར་ཡོང་། ཁོང་ཚོས་སྤོབས་པ་བྱེད་བཞིན་ཡོད་པ་དང་ཁོང་ཚོ་སྡིག་ཅན་ཡིན་པ་ཤེས་རྟོགས་བྱུང་།
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
གདོན་འདྲེ་མ་གཏོགས། ཁོང་ཕྱག་འཚལ་བཞིན་པའི་(མཁའ་འགྲོ་མ)དང་མཉམ་དུ་ཞུགས་པར་འདོད་པ་མ་བྱུང་།
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
ཁོང་གིས་(ཨིབ་ལིས་) "ཁྱེད་ཀྱིས་བཟོ་ལྟ་སྤྲད་པའི་འདམ་བག་ནག་པོ་ནས་འདམ་བག་སྐམ་པོ་ལས་བསྐྲུན་པའི་མི་དེ་ལ་ངས་ནམ་ཡང་མགོ་བོ་བསྒུར་མི་སྲིད།"
لَا جَرَمَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِيْنَ
lā jarama annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū lā yuḥibbul-mustakbirīn(a).
ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོས་གང་སྦས་པ་དང་ཁོང་ཚོས་གང་གསལ་སྟོན་བྱེད་པ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་གིས་ཆེ་འདོད་ཅན་གྱི་མི་ལ་དགའ་པོ་མེད།
فَادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗفَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ
fadkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa labi'sa maṡwal-mutakabbirīn(a).
དེར་བརྟེན་དམྱལ་བའི་སྒོ་ཁར་འཛུལ་ནས་དེའི་ནང་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར། ངེས་པར་དུ་རང་ཉིད་ལ་སྤོབས་པ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ས་ཆ་སྡུག་ཤོས་དེ་རེད།
وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا
wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).
ཁྱེད་རང་འཛམ་གླིང་འདིའི་སྟེང་དུ་ཆེ་འདོད་ཆེན་པོས་མ་འགྲོ་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་རང་འཛམ་གླིང་ནང་དུ་འཛུལ་མི་ཐུབ་པ་དང་རི་ལྟར་མཐོ་པོ་ཆགས་མི་ཐུབ།
ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ
Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).
མི་རྣམས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ནས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་པར་ཁོང་གི་ཕྱོགས་བསྒྱུར་སྐབས། ཁོང་འཇིག་རྟེན་འདིར་དམའ་འབེབས་བྱས་པས་འཆི་བ་ལས་སླར་གསོའི་ཉིན་མོར་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་དམྱལ་བའི་མེ་འབར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྲོ་བ་སྟེར་རྒྱུ་ཡིན།
اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ
aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).
ཁྱེད་རང་ཤི་ནས་ཐལ་བ་དང་རུས་པོ་ཆགས་སྐབས་ཁྱེད་རང་དངོས་གནས་(ཁྱེད་རང་གི་དུར་ཁུངས་ནས་)ཕྱིར་འཐེན་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཁས་ལེན་བྱས་ཡོད་དམ།
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ
ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).
ཕ་རོའོ་དང་ཁོང་གི་མི་དམངས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོར་ཡང་ཁོང་ཚོ་ཆེ་འདོད་ཆེ་བ་དང་ཁོང་ཚོ་དངོས་གནས་ཆེ་འདོད་ཅན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་རེད།
وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ
wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).
དེ་བཞིན་དུ་ཁོང་ཚོས་སྤྲད་པ་དེ་(སྦྱིན་པ་)སེམས་ཀྱིས་འཇིགས་སྣང་གིས་ཁེངས་པའི་(རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁོང་ཚོས་ཤེས་པས་)ཁོང་ཚོ་དངོས་གནས་རང་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་ལོག་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
ཁྱེད་རང་མཚན་མོར་ཁ་བརྡ་བྱེད་སྐབས་དེ་ལ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་པའི་སྐད་ཆ་ངན་པ་བཤད་ནས་སྤོབས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ
wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་སྤྲད་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོས་རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་མགོ་མ་བསྐོར་བ་དང་།
۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا
wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).
ང་ཚོ་དང་མཇལ་བའི་རེ་བ་མེད་མཁན་ཚོས་(ཕྱི་མའི་དུས་སུ་) "ང་ཚོའི་མདུན་དུ་ལྷ་མོ་མ་བཏང་བ་གང་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་(ཅིའི་ཕྱིར་)ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ནམ།" དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ཆེ་འདོད་ཆེ་བ་དང་དངོས་གནས་ཚད་གཞི་ལས་བརྒལ་ཡོད།
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ
wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་"སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དགོས་"ཞེས་བཤད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སུ་རེད་དམ། ཁྱེད་ཀྱིས་(མུ་ཧ་མཱད་)ང་ཚོར་(མུ་ཧ་མཱད་)བཀའ་བཏང་བའི་ཨ་ལ་ལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་དགོས་སམ།" དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་མུ་མཐུད་དུ་རྒྱུག་བཞིན་ཡོད།
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ
wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).
དེ་བཞིན་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོར་ཉེན་བརྡ་གསར་པ་ཞིག་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆའི་ནང་དུ་གསལ་སྟོན་བྱས་པའི་ཚིག་དུམ་ཞིག)གནང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་དེ་ལས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་དྲང་བདེན་མེད་པ་དང་ཆེ་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ཁས་མི་ལེན་པར་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་(བདེན་པ)ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེར་བརྟེན་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་ག་རེ་འབྱུང་གི་ཡོད་མེད་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་དགོས།
وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ
wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་(ཕ་རོའོ)དང་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་གིས་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འཛམ་གླིང་ཐོག་ཆེ་འདོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་ནས་ང་ཚོའི་ཕྱོགས་སུ་ལོག་མི་ཐུབ་པར་བསམ་གྱི་ཡོད།
وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ
wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).
དེ་བཞིན་(དེ་བཞིན་)ཀ་རུན་དང་། ཕ་རོ། ཧ་མན། དོན་དངོས་ཐོག མོ་སེ་ཁོང་ཚོའི་སར་གནས་ཚུལ་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་རེད། འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ཆེ་འདོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་ཞིང་། ཁོང་ཚོ་ནི་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཉེས་ཆད་ལས་)ཐར་མི་ཐུབ་མཁན་ཡིན།
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).
ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་རྣམས་ཁོང་ལ་བཀླགས་སྐབས་ཁོང་གིས་དེ་དག་ཐོས་མ་མྱོང་བ་ལྟར་སྤོབས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
མི་རྣམས་ལ་གདོང་མ་ཕྱོགས་པར་(ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་) འཛམ་གླིང་ཐོག་ཆེ་འདོད་ཀྱི་ངང་ནས་མ་འགྲོ་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་རང་ཉིད་ལ་ཆེ་འདོད་དང་སྤོབས་པ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་དགའ་པོ་མེད།
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩
innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).
ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོ་ནི་དེ་དག་དྲན་སྐུལ་བྱེད་སྐབས་(ང་ཚོའི་ཚིག་ཕྲེང་)མགོ་བོ་བསྒུར་ནས་རང་ཉིད་ལ་གཟི་བརྗིད་དང་རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་བསྟོད་པ་བྱེད་མཁན་ཁོ་ན་ཡིན།
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).
ཡིད་ཆེས་མེད་མཁན་ཚོས་ "ང་ཚོས་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད་ལ། དེབ་སྔོན་མ་དེ་ལ་ཡང་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མིན།" གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་རྣམས་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་མདུན་དུ་བསྐྱལ་སྐབས་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ཁ་ཤས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོའི་ཚིག་གཞན་ལ་ལན་སྤྲོད་པ་མཐོང་ན། ཞན་པར་བརྩི་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཆེ་འདོད་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཁྱོད་ཚོ་མེད་ན་ང་ཚོ་དད་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཡོད་སྲིད།
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་གསལ་པོ་དེ་ཚོ་ཁོང་ཚོར་ཀློག་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"མི་འདིས་ཁྱེད་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་ཕྱག་འཚལ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་ཁྱེད་ལ་འགོག་ཐབས་བྱེད་པ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མི་འདོད།" བདེན་པ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་སླེབས་སྐབས་ཁ་ཆེམས་ཅན་ཚོས་བདེན་པ་དེའི་སྐོར་ལ་"འདི་ནི་མངོན་གསལ་གྱི་མདའ་རྩེད་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།"
ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا
istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).
འཛམ་གླིང་ཐོག་ཁོང་ཚོའི་ཆེ་འདོད་དང་ངན་པའི་འཆར་གཞི་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས། ངན་པའི་འཆར་གཞི་དེས་འཆར་གཞི་བཟོ་མཁན་ལ་ཤུགས་རྐྱེན་ཐེབས་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོའི་སྔོན་དུ་ཕེབས་མཁན་ཚོའི་བཀའ་ཁྲིམས་ལ་སྒུག་ནས་བསྡད་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མཐོང་མི་ཐུབ་པ་དང་།
وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ
wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ཉེན་བརྡ་བཏང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་དེ་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་ཀྱི་མེད།
اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ
innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག ཁོང་ཚོར་"ལཱ་ཨི་ལ་ཧ་ཨི་ལ་ལཱ་" (ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་མེད་) ཞེས་བཤད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་སྤོབས་པ་བསྟན།
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).
གདོན་འདྲེ་མ་གཏོགས། ཁོས་སྤོབས་པ་བྱེད་པ་དང་ཁོ་རང་དད་པ་མི་བྱེད་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་གཏོགས་ཡོད།
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ
qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).
༼ཨ་ལཱ་༽ཡིས་ "ཨོ་སཱ་ཏན་ལགས། ངས་ངའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱིས་བཟོས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་མགོ་བོ་བསྒུར་བར་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་གིས་བཀག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ། ཁྱོད་རང་ཉིད་ལ་སྤོབས་པ་ཡོད་དམ།
بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).
ངའི་གནས་ཚུལ་ཁྱེད་ལ་སླེབས་ཡོད་ཀྱང་། ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་། དེའི་ཚབ་ཏུ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྤོབས་པ་བྱེད་པ་དང་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད།"
وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ
wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).
དེ་བཞིན་འཆི་བ་ནས་འཆི་བའི་ཉིན་མོར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་རྫུན་བཤད་མཁན་ཚོའི་གདོང་ནག་པོ་མཐོང་རྒྱུ་རེད། དམྱལ་བ་ནི་སྤོབས་པ་ཆེ་བའི་མི་རྣམས་འཚོ་གནས་བྱེད་ས་ཞིག་མ་ཡིན་ནམ།
قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ
qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).
དེ་ལ་(ཁོང་ཚོར་) "དམྱལ་བའི་སྒོ་ཁར་འཛུལ་ཤོག (ཁྱོད་ཚོ་)དེའི་ནང་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར།" དེར་བརྟེན་(དམྱལ་བ)ནི་སྤོབས་པ་བྱེད་མཁན་ཚོར་འཚོ་གནས་བྱེད་ས་སྡུག་ཤོས་དེ་རེད།
فَاَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوْا مَنْ اَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۗ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَهُمْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
fa ammā ‘ādun fastakbarū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa qālū man asyaddu minnā quwwah(tan), awalam yarau annallāhal-lażī khalaqahum huwa asyaddu minhum quwwah(tan), wa kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
དེར་བརྟེན་ཨད་ཀྱི་མི་རིགས་ལ་མཚོན་ན། ཁོང་ཚོས་བདེན་པ་མེད་པར་འཛམ་གླིང་ཐོག་སྤོབས་པ་བྱེད་པ་དང་། ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོ་ལས་སྟོབས་ཤུགས་ཆེ་བ་སུ་ཡོད་དམ།" ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་དངོས་གནས་བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན་པ་དོ་སྣང་མ་བྱས་པ་རེད་དམ། ཁོང་ནི་ཁོང་ཚོ་ལས་སྟོབས་ཤུགས་ཆེ་བ་ཡིན་ནམ། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད།
يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).
༼དེ་ཡང་༽ མི་དེ་ལ་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚིག་ཕྲད་དེ་དག་ཁོ་ལ་བཀླགས་སྐབས་ཐོས་ཀྱང་ཁོ་རང་གིས་དེ་དག་ཐོས་མ་ཐུབ་པ་ལྟར་ད་དུང་ཡང་སྤོབས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཁོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་བཏང་ནས་ཉེན་བརྡ་གཏོང་དགོས།
وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اَفَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
wa ammal-lażīna kafarū, falam takun āyātī tutlā ‘alaikum fastakbartum wa kuntum qaumam mujrimīn(a).
དད་པ་མ་བྱེད་མཁན་ཚོར་(དེ་ལྟར་) "ངའི་ཚིག་དུམ་རྣམས་ཁྱེད་ཚོར་ཀློག་མེད་ཀྱང་ཁྱེད་ཚོས་སྤོབས་པ་བསྐྱེད་དེ་སྡིག་ཅན་དུ་གྱུར་བ་མ་རེད་དམ།"
قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ང་ལ་འགྲེལ་བཤད་རྒྱོབ། གལ་ཏེ་འདི་(ཨལ་ཁུ་རན་)དངོས་གནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་མ་བླངས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བསམ་གྱི་ཡོད་དམ། དབྱི་སི་རལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོའི་དཔང་པོ་ཞིག་གིས་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་(བདེན་པ)དང་འདྲ་བར་ངོས་ལེན་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོས་ཡིད་ཆེས་བྱས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་མི་དམངས་ལ་སྤོབས་པ་བྱེད་ཀྱི་མེད།