اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان راوړي او هجرت کوي او په خپلو مالونو او ځانونو سره د الله په لاره کې جهاد کوي او هغه کسان چې (مهاجرینو ته) پناه ورکوي او مرسته کوي، دوی یو بل ساتي. او هغه کسان چې ایمان لري مګر هجرت یې نه دی کړی، تاسو باندې د دوی ساتنه هیڅ مکلفیت نلري، تر هغه چې دوی هجرت وکړي. (مګر) که دوی له تاسو څخه د دین په دفاع کې مرسته وغواړي، نو تاسو مکلف یاست چې مرسته وکړئ پرته له هغو خلکو څخه چې ستاسو او د دوی ترمنځ تړون شوی وي. او الله ستاسو د کارونو لیدونکی دی.
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).
او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او هجرت یې کړی او د الله په لاره کې یې جهاد کړی او هغه کسان چې (مهاجرینو ته) پناه ورکوي او مرسته کوي، هغوی ریښتیني مومنان دي. هغوی ته بخښنه او عزتمنه روزي ورکول کیږي.
لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ وَّلَا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَنْ تَأْكُلُوْا مِنْۢ بُيُوْتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اٰبَاۤىِٕكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اُمَّهٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اِخْوَانِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخَوٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَعْمَامِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ عَمّٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخْوَالِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ خٰلٰتِكُمْ اَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَّفَاتِحَهٗٓ اَوْ صَدِيْقِكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَأْكُلُوْا جَمِيْعًا اَوْ اَشْتَاتًاۗ فَاِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوْتًا فَسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُبٰرَكَةً طَيِّبَةً ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ
laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥarajuw wa lā ‘alā anfusikum an ta'kulū mim buyūtikum au buyūti ābā'ikum au buyūti ummahātikum au buyūti ikhwānikum au buyūti akhawātikum au buyūti a‘māmikum au buyūti ‘ammātikum au buyūti akhwālikum au buyūti khālātikum au mā malaktum mafātiḥahū au ṣadīqikum, laisa ‘alaikum junāḥun an ta'kulū jamī‘an au asytātā(n), fa iżā dakhaltum buyūtan fa sallimū ‘alā anfusikum taḥiyyatam min ‘indillāhi mubārakatan ṭayyibah(tan), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum ta‘qilūn(a).
د ړندو لپاره، نه د معیوب لپاره، نه د ناروغانو لپاره، او نه ستاسو لپاره، ستاسو لپاره، په خپل کور کې یا د خپلو پلرونو په کور کې، د خپلو میندو په کور کې، د خپلو وروڼو په کور کې، د خپلو خویندو په کور کې، د خپل پلار د وروڼو په کور کې، د خپل تره د وروڼو په کور کې، د خپلو ماماګانو په کور کې، د خپلو ماماګانو په کور کې، (په کور کې) چې تاسو یې کیلي لرئ یا ستاسو ملګري (په کور کې) خواړه خوړلو کې هیڅ خنډ نشته. ستاسو لپاره د دوی سره یا یوازې د خوړلو لپاره هیڅ خنډ نشته. کله چې تاسو کورونو ته ننوځئ، نو تاسو باید (خلکو ته، چې معنی یې سلام کول دي) د الله له نعمتونو او نیکمرغیو ډک سلام سره. په دې توګه الله ستاسو لپاره (خپل) آیتونه بیانوي، ترڅو تاسو پوه شئ.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ ࣖ
innamal-mu'minūna ikhwatun fa aṣliḥū baina akhawaikum wattaqullāha la‘allakum turḥamūn(a).
په حقیقت کې مومنان سره وروڼه دي، نو د خپلو دوو وروڼو ترمنځ سوله وکړئ (چې په خپلو کې اختلاف لري) او له الله څخه ووېرېږئ ترڅو پر تاسو رحم وشي.
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
بیا هغه د هغو کسانو څخه وو چې ایمان یې راوړ او یو بل ته یې د صبر کولو نصیحت کاوه او یو بل ته یې د مینې کولو نصیحت کاوه.
اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ
illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).
پرته له هغو کسانو څخه چې ایمان یې راوړی او ښه عملونه یې کړي او یو بل ته د حق نصیحت کوي او یو بل ته د صبر نصیحت کوي.