قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
(Мухаммед) “Хэрэв та нар Аллахыг хайрладаг бол намайг дага, тэгвэл Аллах та нарыг хайрлаж, нүглийг чинь уучлах болно” гэж хэл. Аллах бол Уучлагч, Өршөөнгүй.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
Итгэгчид ээ! Та нарын хэн нь ч шашнаасаа урвавал Аллах тэднийг хайрлаж, тэд ч Түүнийг хайрлах хүмүүсийг авчрах бөгөөд итгэгчдэд эелдэг хандаж, харин итгэгч бус хүмүүст, Аллахын замд тэмцэгчдэд хатуу хандаж, шүүмжлэх дуртай хүмүүсийн зэмлэлээс айдаггүй. Энэ бол Аллахын бэлэг бөгөөд Тэр хүссэн хүндээ өгдөг. Аллах бүхнийг хамарсан, бүхнийг мэдэгч юм.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Мадина хотыг эзлэн авч, тэднийг (Мухажирууд) ирэхээс өмнө итгэсэн хүмүүс (Ансарууд) өөрсдийн нутаг руу цагаачилсан хүмүүсийг хайрладаг байсан. Тэдэнд өгөгдсөн зүйлд (Мухажирууд) зүрх сэтгэлдээ хүсэл тэмүүлэл төрүүлдэггүй байсан; тэд бас хэрэгцээтэй байсан ч (Мухажируудыг) өөрсдөөсөө дээгүүр тавьдаг байв. Хэн харамч байдлаас өөрийгөө хамгаалдаг бол тэд бол азтай хүмүүс юм.