يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله تعالی اطاعت وکړئ، د رسول (محمد) اطاعت وکړئ او د اولی الامر (چې ستاسو په منځ کې واکمن دی) اطاعت وکړئ. بیا که تاسو په یو څه کې اختلاف ولرئ، نو هغه الله تعالی (قرآن) او رسول (د هغه سنت) ته وسپارئ، که تاسو په الله تعالی او د اخرت په ورځ ایمان لرئ. دا (ستاسو لپاره) ډیر مهم دی او پایلې یې غوره دي.
وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ
wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).
او د هغو کسانو امر مه منئ چې له حده تېرېږي،
الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).
هغه کسان چې په ځمکه کې فساد کوي او اصلاح نه کوي."
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
او موږ پر انسانانو فرض کړی دی چې له خپلو مور او پلار سره ښه وکړي. او که دوی تا مجبور کړي چې ما له هغه څه سره شریک کړي چې ته یې نه پوهېږې، نو د هغوی خبره مه منه. ستا راتګ یوازې زما خوا ته دی، او زه به تا ته هغه څه ووایم چې تا کړي دي.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
او که دواړه تا مجبور کړي چې زما سره په هغه څه کې شریک ونیسې چې ته یې هیڅ علم نه لرې، نو د دوی اطاعت مه کوه، او په دنیا کې یې ښه شریک کړه، او د هغو کسانو لاره تعقیب کړه چې زما لوري ته راګرځي، بیا زما لوري ته ستا راتګ دی، بیا به زه تاسو ته هغه څه ووایم چې تاسو کړي دي.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).
او هغه کسان چې کافران شوي دي وايي: "موږ به نه په دې قرآن ايمان راوړو او نه هم په پخواني کتاب." او (څومره بده ده) که ته ووینې چې کله ظالمان د خپل رب په وړاندې وړاندې شي، نو ځینې یې خپلې خبرې نورو ته بیرته ورکوي؛ هغه خلک چې کمزوري ګڼل شوي دي، متکبرانو ته وايي: "که تاسو نه وای، نو موږ به مؤمنان شوي وای."
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْٓا اَنَحْنُ صَدَدْنٰكُمْ عَنِ الْهُدٰى بَعْدَ اِذْ جَاۤءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُّجْرِمِيْنَ
qālal-lażīnastakbarū lil-lażīnastuḍ‘ifū anaḥnu ṣadadnākum ‘anil-hudā ba‘da iż jā'akum bal kuntum mujrimīn(a).
هغه کسان چې مغرور دي هغو کسانو ته چې کمزوري ګڼل کیږي وايي، "موږ هغه کسان وو چې تاسو یې د لارښوونې له ترلاسه کولو څخه منع کړي وو وروسته له دې چې لارښوونه راغله؟ (نه!) په حقیقت کې تاسو پخپله ګناهکار یاست."
وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).
او هغه کسان چې کمزوري ګڼل شوي دي، هغو کسانو ته چې متکبر دي وايي: "(نه!) دا په حقیقت کې د شپې او ورځې په اوږدو کې (ستاسو) دوکه ده (چې موږ منع کوي)، کله چې تاسو موږ ته بلنه ورکوئ چې په الله تعالی کفر وکړئ او له هغه سره شریک شئ." کله چې دوی عذاب ولید نو دوی پښیماني څرګنده کړه. او موږ د هغو کسانو په غاړه کې طوقونه واچوو چې کافران دي. دوی ته یوازې د هغه څه سره سم جزا ورکول کیږي چې دوی یې کړي دي.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
اې پیغمبره! کله چې مومنې ښځې ستا سره بیعت وکړي او په دې بیعت وکړي چې له الله سره به هیڅ شی شریک نه کړي، غلا به نه کوي، زنا به نه کوي، خپل ماشومان به نه وژني، هغه دروغ به نه کوي چې د لاسونو او پښو ترمنځ یې جوړوي او په ښه خبره کې به ستا نافرماني نه کوي، نو د هغوی بیعت ومنئ او له الله څخه د هغوی لپاره بخښنه وغواړئ. په حقیقت کې الله بخښونکی او مهربان دی.