الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ
al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(яъне) касоне, ки ба ғайб имон меоранд, намоз мегузоранд ва қисмате аз ризқе, ки ба онҳо додаем, инфоқ мекунанд.
وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ
wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).
ва онон, ки ба Қуръоне, ки бар ту (Муҳаммад) нозил шудааст ва китобҳое, ки пеш аз ту нозил шудаанд, имон меоранд ва ба вуҷуди охират имон меоранд.
وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ
wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).
Ва ҳар кори некеро, ки мекунанд, касе онро инкор намекунад ва Худо ба парҳезгорон огоҳ аст.
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ
innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).
Ба дурустӣ, касоне, ки аз Худо метарсанд, вақте ки аз шайтон андешаи баде (аз гуноҳ) бар онҳо афтад, дарҳол Худоро ба ёд меоранд ва сипас (хатогиҳои худро) мебинанд.
وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Ва чаро Аллоҳ онҳоро азоб намедиҳад, дар ҳоле ки онҳо (мардумро) аз (зиёрати) Масҷиди Ҳарам бозмедоранд ва онҳо ҳаққи назорат кардани онро надоранд? Танҳо касоне, ки ҳаққи назорат кардани онро доранд, парҳезгоронанд, аммо аксари онҳо намедонанд.
ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ
Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).
Ин (фармони Худо) аст. Ва ҳар кӣ нишонаҳои Худоро ситоиш кунад, пас ин аз тақвои дил бармеояд.
اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ
innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).
Ба дурустӣ, онҳое, ки аз тарси Парвардигорашон парҳезгорӣ мекунанд,
اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ
ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).
онҳо барои ба даст овардани некӣ шитоб мекунанд ва онҳо аввалин шуда ба он ноил мешаванд.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
Ба дурустӣ, касоне, ки дар паҳлӯи паёмбари Худо садои худро паст мекунанд, касоне ҳастанд, ки Худо дилҳояшонро барои тақво имтиҳон кардааст. Онҳо омурзиш ва подоши бузурге хоҳанд дошт.
اَلَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَۙ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِۗ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْۗ فَلَا تُزَكُّوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰى ࣖ
allażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya illal-lamam(a), inna rabbaka wāsi‘ul-magfirah(ti), huwa a‘lamu bikum iż ansya'akum minal-arḍi wa iż antum ajinnatun fī buṭūni ummahātikum, falā tuzakkū anfusakum, huwa a‘lamu bimanittaqā.
Яъне) касоне, ки аз гуноҳони бузург ва фаҳш парҳез мекунанд, ба ҷуз гуноҳони хурд. Албатта, Парвардигори ту бахшандаи ҳама чиз аст. Ӯ шуморо аз рӯзе, ки аз хок офарид ва аз он вақте ки шумо дар батни модаронатон ҷанин будед, мешиносад. Пас, худро пок нашуморед. Ӯ парҳезгоронро мешиносад.