يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).
Wek kɔc cï gam! Riɔ̈ɔ̈c Allah ku wïc wasilah (dhöl) ba thiääk ke yeen, ku thëm (thɔ̈ɔ̈r) në dhölde yic, ago yïn ya yök ke yïn cï tiɛ̈m.
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ku ëcï kɔc ë dhiëth yen jat nhial në thöny de bääny yic. Ku keek (kedhie) aacï röt gut piny tënë ye (Yusuf). Ku lueel (Yusuf) an, "O wun! Kënë ee wɛ̈ɛ̈rë yic de ŋɔ̈thdiɛ̈ thɛɛr. Ku ee yic, Bɛ̈nydiɛ̈ acï ye looi bï ya yic. Ee yic, Bɛ̈nydiɛ̈ acï këpath looi tënë ɣɛɛn, ɣɔn cï yen ɣɛn lony ɣön de mäc ku ɣɔn bïï yen yïn bei baai, wën cï jɔŋrac (määth) riɔ̈ɔ̈k në kaamdiɛ̈ ku mïthëkɔckiɛ̈, Ee yic, yen ee Bɛ̈nydït ë yic. Raan ŋic käŋ kedhiɛ, raan ŋic käŋ ëbën.