۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه هغه څه ولولم چې خدای تعالی پر تاسو حرام کړي دي. له هغه سره هیڅ شی مه شریکوئ، له خپلو والدینو سره ښه کوئ، خپل ماشومان مه وژنئ ځکه چې دوی غریب دي. موږ هغه یو چې تاسو او هغوی ته روزي ورکوو. د ناوړه کارونو، ښکاره یا پټو کارونو ته مه نږدې کیږئ، هغه خلک مه وژنئ چې د خدای تعالی لخوا منع شوي دي پرته له سم دلیل څخه. دا هغه تاسو ته امر کوي ترڅو تاسو پوه شئ"
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
او ستا رب تاسو ته امر کړی دی چې له هغه پرته د بل چا عبادت مه کوئ او له خپلو مور او پلار سره ښه کوئ. که چیرې یو له دوی څخه یا دواړه ستاسو په پالنه کې زاړه عمر ته ورسیږي، نو هیڅکله دوی دواړو ته "آه" مه وایه او دواړو ته مه چیغې کوه، او دواړو ته ښې خبرې کوه.
وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
او هغه کس چې خپل مور او پلار ته یې وویل، "آه." ایا تاسو دواړو ما ته خبرداری راکړ چې زه به (له قبر څخه) راپورته شم، که څه هم زما څخه مخکې څو خلک مړه شوي وو؟ بیا مور او پلار له الله څخه مرسته وغوښته (او ویې ویل)، "افسوس، تاسو ایمان راوړئ! په حقیقت کې، د الله ژمنه رښتیا ده." بیا هغه (ماشوم) وویل، "دا یوازې د پخوانیو خلکو یوه افسانه ده."