وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
Антығыҙҙа Аллаһтың (исемде) изге эштәр ҡылыуға, тәҡүәле булыуға һәм кешеләр араһында татыулыҡ булдырыуға кәртә итеп ҡулланмағыҙ. Аллаһ – ишетеүсе, белеүсе.
لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).
Яратҡан байлығыңдың бер өлөшөн сарыф итмәйенсә, изгелеккә эйә булмаясаҡһың. Һеҙ нимә сарыф итһәгеҙ ҙә, Аллаһ барыһын да белеүсе.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(атап әйткәндә) буш һәм тар ваҡытта ла йомарт биргән кешеләр, асыуын тыйып, башҡаларҙың (хаталарын) ғәфү иткән кешеләр. Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.