يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
हे आस्थावानहरू! हामीले तिमीहरूलाई दिएको जीविकाबाट केही लगानी गर, त्यो दिन आउनुभन्दा पहिले जब न त खरिद-बिक्री हुनेछ, न त मित्रता र न त कुनै सिफारिश नै हुनेछ। काफिरहरू नै अत्याचारी हुन्।
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
अनि जो मानिसहरू अल्लाहले आफ्नो अनुग्रहबाट प्रदान गरेको कुरामा कंजूष छन्, तिनीहरूले कहिल्यै पनि यो नसोच्नु कि (कंजुष) उनीहरूको लागि राम्रो छ, यद्यपि (कंजुष) उनीहरूको लागि नराम्रो छ। तिनीहरूले सोच्ने (धन) जुन कुराहरूको बारेमा हो त्यो पुनरुत्थानको दिन (उनीहरूको घाँटीमा) झुण्ड्याइनेछ। आकाशहरू र पृथ्वीमा भएका सबै उत्तराधिकार अल्लाहकै हुन्। अल्लाह तिमीहरूले गर्ने काममा सचेत छन्।
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(अर्थात्) जो कंजूष हुन्छन् र अरूलाई कंजूषीको आदेश दिन्छन् र अल्लाहले दिएको कृपा लुकाउँछन्, हामीले काफिरहरूको लागि अपमानजनक यातना तयार पारेका छौं।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे आस्थावानहरू! निस्सन्देह, धेरै धर्मी मानिसहरू र उनीहरूका भिक्षुहरू मानिसहरूको धन गलत तरिकाले खान्छन्, र (मानिसहरूलाई) अल्लाहको मार्गबाट रोक्छन्। र जसले सुन र चाँदी जम्मा गर्छन् र अल्लाहको मार्गमा खर्च गर्दैनन्, तिनीहरूलाई शुभ समाचार सुनाइदेऊ कि (तिनीहरूलाई) पीडादायी सजाय हुनेछ।
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(याद गर) त्यो दिन जब सुन र चाँदीलाई नर्कमा तताइयो, अनि तिनीहरूको निधार, छेउ र पछाडि इस्त्री गरियो (र भन्यो) "यो तिम्रो सम्पत्ति हो जुन तिमीले आफ्नो लागि राखेका छौ, त्यसैले तिमीले राखेको (परिणामको) स्वाद चाख।"
مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيْبٍۙ
mannā‘il lil-khairi mu‘tadim murīb(in).
जो असल काम गर्न धेरै अनिच्छुक छ, सीमा नाघेर हिचकिचाउँछ,
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
र जो मानिसहरू कन्जुस छन् र आफूलाई पर्याप्त ठान्छन् (परमेश्वरको मद्दतको आवश्यकता पर्दैन),